วันทำงานวันสุดท้ายของปีนี้ เป็นวันที่ชีวิตมีหลากหลายรสชาติจริงๆ

เริ่มต้นด้วยนั่งเหม่อตั้งแต่เช้า

ง่วงเหงาหาวนอนยามสายๆ

พอตกบ่ายก็สังสรรค์ในงานเลี้ยงบริษัท

จับสลากของขวัญกันเป็นที่สนุกสนาน

พอตกเย็นก็ถือโอกาสสะสางโต๊ะทำงาน

กะว่าจะเก็บโต๊ะอย่างสบายใจไปเรื่อยๆ

แต่ที่ไหนได้..........

เพื่อนร่วมงานดันมาตั้งวงสังสรรค์กันข้างๆ โต๊ะ

แถมยังตะโกนขอเพลงเป็นระยะๆ

เราก็เลยกลายเป็นดีเจจำเป็นไปเลย

จะรีบเก็บโต๊ะให้เสร็จเร็วๆ จะได้กลับบ้าน

ดันต้องมานั่งหาเพลงให้พวกนี้

แถมยังพูดล้อเล่น (กวนประสาท) เป็นระยะๆ

เปิดเพลงไม่ถูกใจก็ถึงกับจะถอดปลั๊กเครื่องเรากันเลยทีเดียว

แถมยังขู่จะมารื้อโต๊ะทำงาน จะเอากระเช้าทุ่มหัวอีก คนเรานะ คนเรา

จะฟังแต่เพลงซึ้งๆ กินใจ ขอเปิดหนุ่มบาวสาว - สาวปาน หน่อยก็ไม่ได้

ฟังไปหลายๆ เพลงเข้า จะขอไมค์อีกซะงั้น

แค่ทนฟังเสียงโวยวายก็หนวกหูจะแย่แล้ว

จะให้มานั่งฟังเสียงโหยหวนอีก

แก้วหูอาจแตกได้ ขอกลับบ้านดีกว่า

เขาถึงได้บอกว่า อย่าถือคนบ้า อย่าว่าคนเมา

(แต่มันอดว่าไม่ได้อ่ะนะ)

ตลกดี

คนเราเวลาสติสมบูรณ์ดีนี่วางตัวน่าเกรงขามจริงๆ (แต่เราก็ไม่เคยกลัว)

แต่พอแอลกอฮอล์เข้าสู่ร่างกายได้ที่เท่านั้น เปลี่ยนไปเป็นคนละคน

จริงๆ ก็ไม่ได้หงุดหงิดอะไรหรอก เพียงแต่ขำ

ตั้งชื่อเรื่องให้ดูโหดไปงั้นเองแหละ

จริงๆ ไม่มีอะไรหรอก อะ ล้อเล่น :P (แต่อย่าบ่อยนะ อย่าบ่อย)

Happy New Year

สวัสดีปีใหม่ค่ะ :D

===========================================

ขอบคุณภาพประกอบจาก http://blogs.opiumgarden.org