| << | กรกฎาคม 2008 | >> | ||||
| อา | จ | อ | พ | พฤ | ศ | ส |
| 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | ||
| 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 |
| 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 |
| 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 |
| 27 | 28 | 29 | 30 | 31 | ||
พิมพ์หน้านี้
|
วันว่าง ไปเดินเล่นร้านขายหนังแผ่น....เห็นดีวีดีเรื่องหนึ่ง....สะดุดตา P.S.I Love you อ้าว เป็นหนังไปแล้วหรือนี่ นึกได้ว่า เคยซื้อหนังสือเล่มนี้มาอ่านเมื่อหลายปีก่อน ตายแล้ว....ไม่ทันสมัยเอาเสียเลย....หนังออกโรงไปตั้งนานจนกลายเป็นหนังแผ่น เพิ่งจะเห็นเนี่ยแหล่ะ! . . หนังสือเก็บเงียบงำในตู้ มีที่คั่นหนังสือกั้นไว้ที่หน้าต้น ๆ แสดงว่า อ่านได้หน่อยเดียว แล้วก็ไม่ได้อ่านต่ออีกเลย...ทำไมเหรอ...พยายามทบทวนความทรงจำ หนังสือเรื่องนี้อ่านแล้วเศร้า กระมัง เลยไม่คิดจะอ่านต่อ
งั้นก็...ดูหนังแผ่นก็ได้....ดูซิ นักแสดงทั้งหลายจะแสดงหนังได้เศร้าเหมือนคำบรรยายในหนังสือมั๊ย..... ในที่สุดก็ได้รับคำตอบว่า......เออ....เศร้าจริง ๆ ด้วย....อย่าเลย ไม่อยากเศร้าอย่างนั้นอีก ไม่อยากจะเป็นอย่างนั้นอีก . . แต่ก็เป็นเช่นนั้นไปแล้ว.....ไม่มีวันหวนคืน.....อดีตอันหวานชื่น.....เป็นเพียงแค่ความทรงจำที่ดีที่สุดในชีวิต เท่าที่ผู้หญิงคนหนึ่งจะได้พบ........... ชีวิตเหมือนดั่งนวนิยาย...ฤา คนเขียนนวนิยาย จะผ่านพบเรื่องจริง จนเกิดแรงบันดาลใจ เขียนเป็นหนังสือ....กันหนอ....
บรรทัด เกือบ สุดท้าย....ของหนังสือเล่มนี้ เขียนไว้ว่า - - She was a woman with a million happy memories...... ,............ ,.......... ,...... In the meantime, she would just live...... - -
~*Mee 5 July 2008. |