เมธี จะมีอายุครบ 11 ปี ในวันที่ 9 เมษานี้ เมธีเป็นเด็กคนแรกที่ฉันอุปการะผ่านมูลนิธิสงเคราะห์เด็กยากจน ซี.ซี.เอฟ ในประเทศไทย ในพระราชูปถัมภ์สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี 

ทางมูลนิธิแจ้งประวัติเด็กมาว่า อาศัยอยู่กับปู ย่า ลุง ป้าสะใภ้ อาผู้ชาย และลูกพี่ลูกน้องอีก 1 คน ในจังหวัดอุดรธานี พ่อและแม่แยกทางกัน ส่วนป้า ลุงและอา ไม่ได้ส่งเงินมาให้ครอบครัว ปู่มีอาชีพทำนา ครอบครัวมีฐานะยากจน รายได้น้อยไม่เพียงพอกับค่าใช้จ่ายในครอบครัว

จดหมายฉบับแรกที่แนบมาพร้อมประวัติของเด็ก เขียนด้วยลายมือของพ่อเมธี แสดงความขอบคุณที่ฉันให้การอุปการะแก่เมธี ตรงนี้ฉันอยากขอบคุณทางมูลนิธิที่ไม่ได้เปิดเผยข้อมูลใดๆ ของผู้ให้การอุปการะต่อผู้รับบริจาคเลย เป็นการรักษาความเป็นส่วนตัวที่ดีมากค่ะ

....ต่อมา เมธีเริ่มเขียนจดหมายด้วยตัวเอง เล่าว่าครอบครัวของเมธีได้เข้าร่วมกิจกรรมที่โครงการพัฒนาเด็ก ซี.ซี.เอฟ. จังหวัดอุดรธานี จัดขึ้น เป็นโครงการครอบครัวอุ่นรัก ทำให้มีความรู้ในการเขียนจดหมายถึงผู้อุปการะ แม้ลายมือของเมธีจะยังไม่สวยและอ่านยาก เนื่องจากยังเรียนอยู่เพียงชั้นประถม 3 เท่านั้น แต่ข้อความในจดหมายก็ได้ถ่ายทอดความรู้สึกได้ดี เช่น ช่วงหน้าหนาวในเดือนใกล้ปีใหม่ .......เมธีเล่ามาว่า "ช่วงนี้ที่บ้านของผมอากาศเริ่มหนาวแล้วครับ เพราะบ้านของผมอยู่ทางอิสานตอนเหนือเวลาถึงหน้าหนาวก็จะหนาวมาก อากาศทางบ้านผมเริ่มเย็นแล้ว ตอนเช้าจะหนาวและมีหมอก บ้านของผมจะมีภูเขาล้อมรอบและอยู่ใกล้ภูเขาด้วยครับ พอสายๆ มองออกไปกลางทุ่งนาจะเป็นทองเหลืองอร่าม เพราะเป็นช่วงเก็บเกี่ยวข้าว ซึ่งปู่ของผมว่าไม่อยากให้ฝนตกในช่วงนี้ เพราะจะทำให้ข้าวซึ่งเก็บเกี่ยวไว้เสียหายได้ ส่วนการเรียนของผม ท่านไม่ต้องเป็นห่วง ผมจะตั้งใจเรียนและจะเขียนตัวหนังสือให้สวยเพื่อจะได้เขียนจดหมายถึงท่าน"

ความรู้สึกของฉันคือ ได้มองเห็นความตั้งใจดีของเด็ก และมองเห็นภาพท้องทุ่งนาที่สีเหลืองทองอร่ามอย่างที่เมธีเล่าให้ฟังจริงๆ ค่ะ สิ่งที่ฉันตั้งใจทำคือ การตอบจดหมายโดยเนื้อหาพยายามที่จะปลูกฝังในสิ่งที่จะเป็นประโยชน์ต่อตัวเมธีเองในอนาคต นั่นคือ การสอนให้รู้จักรักและกตัญญูต่อพ่อแม่ ปู่ย่า ให้ช่วยทำงานบ้านเมื่อมีเวลาว่าง และตั้งใจเรียนเพื่อที่จะได้เติบโตขึ้นเป็นคนดีและได้รับใช้ชาติตามแต่โอกาสอันควร

ในวันเด็กฉันได้ส่งดินสอสีน้ำไปให้เมธี เนื่องจากในประวัติบอกไว้ว่าชอบวาดรูป เมธีก็ได้ส่งรูปภาพระบายสีมาให้ พร้อมจดหมายตามมาว่า ฉันไม่ต้องเป็นห่วง โตขึ้นเมธีจะเป็นคนดี และจะไม่ทำให้ฉันผิดหวังสมกับที่ฉันให้ความเมตตา

คงไม่มีอะไรดีกว่าการที่ได้รู้ว่า เมธีมีเจตนาในการที่จะเป็นคนดีในอนาคตค่ะ ...ยังมีเด็กอีก 2 คน ที่ฉันรับอุปการะ อายุเพียง 2 และ 7 ปี ซึ่งคงเล็กเกินกว่าที่จะสื่อสารกับฉันได้ในตอนนี้

........เด็กก็เหมือนผ้าขาวค่ะ ถ้าหากเราประคองให้ดี รู้จักบำรุงรักษา ผ้าขาวนั้นก็จะไม่เปรอะเปื้อนมากนักในสังคมปัจจุบัน คุณจะเห็นด้วยกับฉันไหมคะ