• ชาวอียิปต์ได้มีการเล่นกีฬาชนิดหนึ่งคล้ายกับการเล่นโบว์ลิ่งมาตั้งแต่ประมาณ 5,000 ปี ก่อนคริสต์ศักราช โดยใช้ไม้เป็นแก่นและใช้ลูกหินกลมๆ กลิ้งไปทอยแก่นให้ล้ม ตามหลักฐานจากรูปภาพในหลุมฝังศพเด็กชาวอียิปต์ในสมัยนั้น
• ชาวโปลิเนเซียน มีการเล่นอูลาไมก้า (Ula Maika) โดยกลิ้งก้อนหินไปให้ถูกเป้าซึ่งตั้งอยู่ห่างออกไป 60 ฟุตเท่ากับระยะจากเส้นฟาล์วถึงพินหนึ่งของโบว์ลิ่งปัจจบันนี้พอดี
• เมื่อประมาณต้นคริสต์ศักราช ในประเทศเยอรมันนีมีการเล่นกีฬาเคเกล (Kegal) ซึ่งคล้ายกับการเล่นโบว์ลิ่ง ต่อมา มาร์ติน ลูเธอร์ (Martin Luther) ผู้ตั้งนิกายโปรเตสเต้นท์ ได้กำหนดให้มี 9 พิน และได้แพร่หลายออกไปยังประเทศต่างๆ ในยุโรป ชาวอังกฤษดัดแปลงไปเล่นบนสนามหญ้า เรียกว่า Lawn Bowling และยังคงเป็นที่นิยมกันอยู่จนปัจจุบัน
• ได้มีการสร้างสถานโบว์ลิ่งขึ้นเป็นครั้งแรก นับว่าเป็นการปฏิวัติจากกีฬากลางแจ้งมาเป็นกีฬาในร่ม และเพิ่มพินขึ้นอีกหนึ่งพินเป็น 10 พิน เรียกว่า โบว์ลิ่ง โบว์ลิ่งได้แพร่หลายออกไปอย่างรวดเร็วที่อเมริกาและประเทศอื่นๆ ทั่วโลก เฉพาะในสหรัฐอเมริกามีนักโบว์ลิ่งกว่า 30 ล้านคน

กฎ กติกา มารยาทในการเล่นโบว์ลิ่ง

• ไม่เหยียบเส้นฟาล์ว เพราะจะทำให้เสียคะแนน (เวลาแข่ง)
• ไม่โยนบอลพร้อมกัน เพราะจะทำให้ผู้เล่นในเลนข้างๆ ขาดสมาธิ ควรให้ผู้เล่นทางขวามือเป็นผู้โยนบอลก่อนเสมอ
• ไม่โยนบอลขึ้นสูงแล้วทุ่มลง เพราะจะทำให้เกิดเสียงดัง อันเป็นการรบกวนผู้อื่น นอกจากนั้นแล้วยังทำให้ไม่สามารถควบคุมทิศทางของลูกเพื่อทำคะแนนได้
• ไม่นำเครื่องดื่มขึ้นบนบริเวณเลน เพราะถ้าเครื่องดื่มหกจะทำให้พื้นรองเท้าโบว์ลิ่งสะดุด ทำให้วิ่งโยนลูกไม่ได้
• ไม่ยืนเกะกะ เมื่อยังไม่ถึงเวลาโยน
• ไม่ทดลองแกว่งลูกเล่นขณะคอยโยน เพราะลูกอาจไปกระแทกผู้ที่เดินมาข้างหลัง
• เมื่อโยนเสร็จแล้ว ไม่ควรยืนค้างอยู่บนบริเวณเลน ควรกลับลงมาที่โต๊ะเพื่อเปิดโอกาสให้เลนข้างๆ ขึ้นยืน เพื่อทำการโยนลูกต่อไป
• การเชียร์ก็กระทำพอประมาณ อย่าคุยโตใช้เสียงเอะอะ พึงใช้ให้วาจาสุภาพ
• อย่าฝืนเล่นต่อไปหากเจ็บนิ้วมือหรือเจ็บที่เท้า หรือก้าวเท้าไม่ออกเพราะเหนื่อยจนเกินไป
• หัดเป็นผู้มีน้ำใจนักกีฬาและวางกิริยาท่าทางให้สุภาพ พยายามทำให้ตนเองเป็นคนอารมณ์เย็นสุขุม อย่าเย้ยหยันเพื่อนร่วมทีมหรือคู่ต่อสู้ อย่าอารมณ์เสียง่าย จำไว้ว่า วาจาสุภาพและใบหน้ายิ้มแย้ม เป็นเครื่องประกอบอย่างดีในการเล่นโบว์ลิ่ง 

อุปกรณ์โบว์ลิ่งที่สำคัญ

• รองเท้าโบว์ลิ่ง เป็นรองเท้าเฉพาะในการเล่น จะใช้รองเท้าอื่นใส่แทนไม่ได้ ทุกแห่งจะมีให้เช่าในอัตราที่แตกต่างกันไป เลือกเบอร์ให้เหมาะกับเท้า อย่าคับจนเกินไป

• โดยปกติแล้ว น้ำหนักลูกที่พอเหมาะจะใช้สูตร น้ำหนักตัว * 0.2 = น้ำหนักลูกที่เหมาะสม เช่น น้ำหนักตัว 50 * 0.2 = 10 ดังนั้น ให้เลือกใช้ลูกขนาด 10 ปอนด์
• ลูกโบว์ลิ่งจะมีรูอยู่ 3 รู ให้ลองเอานิ้วสวมให้พอดี รูแรกให้เอานิ้วหัวแม่มือใส่ดู ส่วนอีก 2 รูคู่กันนั้น ให้เอานิ้วกลางกับนิ้วนางสวมดู ลองหยิบลูกขึ้นมาแกว่งไปมา 2-3 ครั้ง ให้น้ำหนักพอดีอย่าเบาหรือหนักเกินไป
• การจับลูกเหมาะมือเป็นปัจจัยสำคัญในการควบคุมทิศทางของลูก ถ้าจับลูกพอดีมือคุณจะโยนลูกตรง โค้งมาก โค้งน้อย ได้ง่าย โดยเปลี่ยนทิศของนิ้วหัวแม่มือเท่านั้น

อย่าเริ่มเล่นโบว์ลิ่งทันทีทันใด

• ให้นั่งยองๆ งอเข่าเพื่อทำให้กล้ามเนื้อเข่าหย่อนเล็กน้อยแล้วจะช่วยให้การใช้เท้าคล่องตัวขึ้น
• การผ่อนคลายกล้ามเนื้อแขนและไหล่ จะทำได้โดยการทดลองแกว่งแขนพร้อมด้วยลูกโบว์ลิ่งแต่อย่าโยน เพียงแกว่งแขนไปมา 2-3 ครั้ง เพื่อช่วยหย่อนความตึงของกล้ามแขน
• การทำสองวิธีนี้จะใช้เวลาไม่กี่วินาที จะทำให้การเตรียมตัวโยนพร้อมเพรียงยิ่งขึ้น

จะหาจุดเริ่มต้นอย่างไรดี?

• ผู้หัดเล่นโบว์ลิ่งมือใหม่ส่วนมากไม่ทราบว่าควรจะยืนห่างจากจุดโยน (เส้นฟาล์ว) สักเท่าใด เพราะบางครั้งเดินมาถึงจุดโยนแล้วระยะก้าวผิด จึงรีบโยนลูกอย่างฉับพลัน ทำให้โยนได้ไม่ดี
• ข้อแรก ต้องกำหนดไว้เสียก่อนว่าจะก้าวเท้ากี่ก้าว และจะต้องก้าวเช่นนั้นอย่างสม่ำเสมอ (การเดินแบบ 4 ก้าวเป็นแบบที่นิยม)
• ต่อไปให้ยืนที่จุดโยนแล้วทดลองก้าวกลับมา 4 ก้าว เดินไปยังจุดยืน บวกด้วยระยะไสเท้ากับอีก 6 ถึง 8 นิ้ว แล้วหมุนตัวกลับ จุดนี้คือจุดที่คุณควรเริ่มต้นในการยืนถือลูกไปโยน
• สิ่งที่สำคัญก็คือ ถือลูกในลักษณะธรรมชาติอย่างสบายๆ และมีการทรงตัวดี น้ำหนักตัวควรอยู่ระหว่างเท้าทั้งสองและถือลูกอยู่ข้างหน้าลำตัว คุณอาจจะถือลูกสูงหรือต่ำตามถนัดก็ได้

เล็งที่จุดหรือพินดี

• เมื่อขึ้นไปยืนบนแอพโพรซ จะเห็นว่าบนเลนนับจากเส้นฟาล์วไป 6 ฟุต จะมีเครื่องหมายจุดวงกลมสีดำอยู่ 10 จุด และจากจุดดำไปอีก 6 ฟุต จะมีเครื่องหมายลูกศร ที่เรียกว่า Arrow อยู่อีก 9 จุด
• การเล็งที่ดี ควรจะเล็งที่จุดสีดำหรือที่ Arrow โดยปล่อยลูกให้วิ่งผ่านจุดที่เล็งไว้ แล้วลูกจะวิ่งเข้าพ็อกเก็ต (ระหว่างพิน 1 และ 3)

ท่ายืนเป็นเรื่องสำคัญ

• เกี่ยวกับการยืน ผู้หัดเล่นมือใหม่ส่วนมากไม่เข้าใจ เนื่องจากไม่มีการเคลื่อนไหวจนกว่าจะเริ่มส่งลูกไปข้างหน้า (pushaway) ดังนั้น จึงมักนึกเอาเองว่าจะยืนท่าใดก็ได้ ไม่เห็นความจำเป็นจนกว่าจะโยนลูก
• การยืนไม่ถูกท่าจะทำให้การเริ่มแกว่งแขนผิดจังหวะโดยไม่รู้ตัว และการยืนฝืนท่าก็มีผลทำให้ก้าวเท้าผิดเช่นเดียวกัน ถ้าหากเริ่มเดินโดยเสียหลัก การโยนลูกก็จะผิดเป้าหมายหรือคลาดเคลื่อนไป
• หลักการยืนที่สำคัญก็คือ ให้ยืนตามสบายด้วยการทรงตัวที่ดี และถือลูกอยู่ทางหน้าตามถนัดด้วยการรับน้ำหนักของเท้าทั้งสองข้าง และจะต้องเปิดโอกาสให้แกว่งแขนสะดวกและง่าย ต้องแน่ใจว่าการยืนนั้นมีการทรงตัวที่มั่นคงก่อนที่จะเริ่มต้นก้าวออก
• ให้ยืนด้วยเท้าซ้ายล้ำหน้าเท้าขวาทุกครั้ง เมื่อยืนด้วยวิธีนี้แล้วธรรมชาติจะให้คุณก้าวเท้าออกด้วยขวาเสมอเพราะสัญชาตญาณของมนุษย์จะต้องลากเท้าหลังออกมาข้างหน้าก่อนเสมอ เป็นไปไม่ได้ที่จะออกด้วยเท้าที่ล้ำหน้ากว่า เพราะขัดต่อธรรมชาติ

การแกว่งแขน

• ต้องแกว่งแขนให้สัมพันธ์กับการก้าวเท้า คือจะต้องส่งลูกไปทางหน้าแล้วแกว่งแขนในขณะที่เดินมาโยน มิใช่เดินถือลูกมาเฉยๆ แล้วมาเหวี่ยงหรือโยนที่เส้นฟาล์ว แล้วปล่อยลูกโดยใช้นิ้วมือเกี่ยวเพื่อให้ลูกปั่นและเลี้ยวปลายและทิ้งแขนขวาให้ชี้ลงไปที่เส้นฟาล์วแล้วค่อยๆ ยกขึ้นช้าๆ (อย่ากระตุกมือ) เมื่อปล่อยลูกให้ก้มตัวเล็กน้อยที่เส้นฟาล์ว

ท่าโยนลูกโบว์ลิ่งที่สวยงามและถูกต้อง จะประกอบด้วย

• ถ้าเท้าซ้ายชี้ตรงไปทางเป้าหมาย ลำตัวจะต้องหันไปทางนั้น
• คุณจะอยู่ในลักษณะและทิศทางที่ดี ถ้าสะโพกและไหล่ทั้งสองขนานกับเป้าหมาย
• ถ้าหากคุณหยุดและทรงตัวได้มั่นคงที่เส้นฟาล์ว นั่นหมายถึงว่าจังหวะของคุณดี
• ถ้าเข่าซ้ายของคุณงอและลำตัวเหนือเอวเอนต่ำไปข้างหน้า จะทำให้การปล่อยลูกเป็นไปอย่างถูกต้อง และข้อนี้หมายถึงการฟลอโลว์ธรู (Follow Through)

ปล่อยลูกตกตรงไหนจึงจะถูก

• ตามปกติผู้เล่นควรจะโยนลูกให้ตกเลยเส้นฟาล์วก็พอ หรือควรจะโยนให้เลยออกไปตกห่างเส้นฟาล์วประมาณ 3-4 ฟุต

วิธีการโยนลูกได้แรง

• แกว่งลูกไปทางหลังให้สูงขึ้นเพื่อเพิ่มแรงเหวี่ยง เมื่อแกว่งลูกมีความโค้งมากเท่าใด ความแรงของลูกก็จะเพิ่มมากขึ้นเพียงนั้น แต่อย่าฝืนแกว่งไปทางหลังมากเกินไป ตรงกันข้ามถือลูกโดยยกให้สูงขึ้น ณ จุดยืน จะช่วยเพิ่มกำลังแกว่งลูกไปทางหลังได้มากกว่า และการแกว่งก็เป็นไปโดยธรรมชาติ
• เพิ่มการก้าวเท้าเป็น 5 หรือ 6 ก้าว การเพิ่มการก้าวเท้าเป็นการเพิ่มความเร็วในการใช้เท้า และเพิ่มแรงส่งในการโยนลูก

อะไรเป็นเหตุให้ลูกหลุดมือ?

• ให้ตรวจดูเหงื่อบนมือที่ถือลูกและนิ้วมือ เหงื่อนี้มีน้ำมันจากร่างกายซึ่งอาจทำให้การจับลูกไม่แน่นมือพอ ดังนั้น ควรล้างมือให้สะอาดและเช็ดให้แห้งก่อนเล่นโบว์ลิ่งทุกครั้ง และรักษานิ้วและมือให้แห้งเสมอในระหว่างการเล่นตลอดเกมส์

ทำอย่างไรจึงจะไม่เหยียบเส้นฟาล์ว

• ในการเล่นโบว์ลิ่งมีเส้นซึ่งถือเป็นเส้นฟาล์ว หากผู้เล่นคนใดเดินข้ามหรือเหยียบเส้นนี้ การโยนลูกครั้งนั้นจะไม่มีการนับคะแนน วิธีที่ถูกต้อง ไม่ใช่คอยจ้องดูเส้นฟาล์ว แต่ควรจะหัดซ้ำแล้วซ้ำเล่าด้วยการเดินบนแอพโพรช (Approach) หรือที่บ้าน โดยไม่ต้องถือลูกจนกระทั่งการใช้เท้าคล่องตัว เมื่อไสเท้าไปแล้วจะหยุดที่จุดเดียวกันทุกครั้ง โดยห่างไม่เกินนิ้ว เพื่อหลีกเลี่ยงมิให้เหยียบเส้นฟาล์ว

นิ้วหัวแม่มือลึกลงไปในรูเพียงใด?

• โดยทั่วไป นิ้วหัวแม่มือควรจะหลวมกับรูที่เจาะเพื่อความสบาย จึงไม่ต้องคำนึงถึงว่ารูจะลึกมากน้อยเพียงใด ข้อสำคัญมีว่าให้นิ้วหัวแม่มือลื่นเข้าออกรูที่เจาะได้โดยสะดวกสบายเท่านั้น

ทำไมต้องกางแขนข้างซ้าย

• เพราะแขนซ้ายช่วยในการถ่วงการทรงตัว ไม่ทำให้คุณเดินเซหรือเฉไปในขณะที่ก้าวเท้า ซึ่งมีผลต่อการทำแต้ม

ทำอย่างไรถึงจะโยนลูกได้แม่นยำ

• อย่าฝืนการแกว่งแขนหรือออกแรงมากเป็นพิเศษ ให้หัดโยนลูกด้วยการเคลื่อนไหวตามปกติ
• หัดแกว่งแขนให้ถูกจังหวะกับการใช้เท้า (ก้าวเท้า) ซึ่งจะช่วยให้โยนลูกได้ผลสม่ำเสมอ ถ้าโยนลูกสไตรค์ได้ครั้งหนึ่งก็จะทำสไตรค์ได้ต่อๆ ไปอีก
• ระวังการทรงตัว ตัวโยนไปเอนมาจะทำให้เกิดอาการเกร็งของกล้ามเนื้อและเสียจังหวะ
• มีความตั้งใจก่อนโยนลูกทุกครั้ง

หากคุณมีโอกาสได้จับลูกโบว์ลิ่งครั้งต่อไป ขอให้สนุกกับการโยนโบว์ลิ่งค่ะ

เพลงประกอบ : รางวัลแด่คนช่างฝัน - จรัล มโนเพ็ชร