บ่ายวันนี้ไปรื้อค้นเอกสารเก่า เลยไปเจอเป้ากระดาษเข้าค่ะ เป้ากระดาษที่ว่านี่เป็นแผ่นที่ใช้ซ้อมยิงปืนที่เคยไปฝึกตั้งแต่ปี 48 ถ้าถามว่าทำไมถึงต้องไปฝึกซ้อม ก็เป็นการเตรียมความพร้อมเมื่อจำเป็นต้องใช้ในหน้าที่การงานเท่านั้นเองค่ะ

ความรู้สึกแรกตอนที่ได้จับปืนครั้งแรกก็ออกจะหวั่นๆ อยู่บ้างค่ะ แต่ก็อุ่นใจอยู่หน่อยที่ยังไม่ได้ใส่กระสุน ปืนที่ใช้ฝึกซ้อมคือ กล็อค 19 (GLOCK 19) เป็นปืนพกกึ่งอัตโนมัติ ขนาด ๙ มม. พาราเบลลั่ม

ในการฝึกซ้อมเพื่อให้รู้จักการใช้อาวุธปืนได้อย่างถูกต้องและปลอดภัย โดยได้ไปฝึกที่สนามยิงปืนของ สตช. วิภาวดีรังสิต 62 ทำให้ได้รับความรู้เกี่ยวกับการยิงปืนพกเบื้องต้น รู้จักวิธีการถือปืน ตรวจปืน บรรจุกระสุน การเลิกบรรจุกระสุน วิธีการยิงปืนอย่างถูกต้องและแม่นยำ รวมทั้งทดสอบยิงด้วยกระสุนจริง (กระสุนซ้อม) และที่ลืมไม่ได้คือ เรียนรู้วิธีการล้างปืนซึ่งค่อนข้างยุ่งหน่อยสำหรับผู้หญิง ในช่วงเวลา 3 วัน ก็ได้รับความรู้และวิธีปฏิบัติพื้นฐานติดตัว

จำได้ว่าครั้งแรกที่ครูฝึกบอกให้ยิง ก็งงๆ ค่ะ เพราะระยะไกลตั้ง 25 หลา นึกไม่ออกว่าจะเล็งและยิงถูกเป้าได้ยังไง ไกลขนาดนั้น แต่ก็ปรากฏว่าทำได้ดีพอสมควร คือได้ 235 จากคะแนนเต็ม 250 พอยิงครั้งที่ 2 ก็แย่กว่าเก่า ได้เพียง 205 เพราะเป้าเล็กเลงเหลือแค่ส่วนศีรษา แต่ก็เริ่มรู้สึกสนุกที่จะเรียนรู้ เพราะไม่ใช่ยิงอย่างเดียว แต่ต้องรู้จักการถือปืนให้ถูกท่า การก้าวต้องก้าวอย่างมีจังหวะและถูกต้อง ต้องมีสมาธิอย่างมาก เพราะเสียงปืนจากรอบข้างจะดังสนั่นหวั่นไหว จนแรกๆ ก็ตกใจและไม่มีสมาธิ สุดท้ายก็ต้องระมัดระวังในการวางปืนหรือส่งปืนคืนครูฝึกด้วย

พอวันที่สองของการฝึก .......ก็ไม่น่าเชื่อว่าคุณมีนาจะทำได้ดีขนาดนั้น คือได้คะแนนเต็ม 500 เลยค่ะ ไม่มีพลาดเป้าแบบวันแรกอีกแล้ว แถมยังเป้าขาดกระจายอีก อิอิ ครูฝึกชมว่ายิงได้ดี ท่าทางถูกต้อง จังหวะดี โอ้โฮ อะไรจะเพอร์เฟ็คขนาดนั้นนะ

แต่พอถึงตอนทดสอบจริง กลายเป็นตื่นสนาม บวกกับเวลาที่ใช้ในการทดสอบมีการกำหนดไว้ว่าต้องยิงภายในกี่นาที แหะ แหะ คราวนี้คุณมีนาไม่สนท่าเท่อแล้วค่ะ กลายเป็นอะไรไปไม่รู้ ครูฝึกบ่นกระจาย ผลออกมาจากคะแนนเต็ม 500 ได้มาแค่ 405 เท่านั้นค่ะ นี่จึงทำให้เห็นว่าการใช้ปืนในเวลาที่ถูกกดดัน จึงมีความเสี่ยงสูงมากกว่า

หลังจากไปอบรมการฝึกใช้อาวุธปืนมา ก็ไม่ได้ไปฝึกซ้อมอีกเลย จนกระทั่งมีโอกาสลงไปทำงานทางใต้เมื่อปีที่แล้ว ก็ถือโอกาสตามพรรคพวกไปซ้อมที่สนามยิงปืน แต่คราวนี้ไม่ไหวค่ะ เป็นปืนลูกโม่ซึ่งจับแล้วไม่ถนัดมือ ทั้งที่ปืนลูกโม่เป็นปืนที่ยิงง่าย ก็เลยซ้อมยิงแค่ไม่กี่นัดเท่านั้น และจนป่านนี้ก็ไม่ได้หยิบจับปืนอีกเลยค่ะ

อาวุธปืนเป็นสิ่งที่ต้องระมัดระวังในการใช้เป็นอย่างยิ่ง หากต้องการฝึกเพื่อเรียนรู้เบื้องต้นไว้ก็ไม่น่าจะเป็นปัญหา แต่หากต้องการมีไว้เพื่อเป็นทรัพย์สินหรือป้องกันตัว ก็ต้องเรียนรู้เกี่ยวกับอาวุธปืนให้รอบด้าน ทั้งในแง่ของกฎหมายในการครอบครองและพกพา และความรู้ในการใช้อย่างถูกต้อง ซึ่งมีลิงค์ต่างๆ ที่น่าสนใจดังนี้ค่ะ

• พ.ร.บ.อาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน วัตถุระเบิด ดอกไม้เพลิง และสิ่งเทียมอาวุธปืน พ.ศ. 2490
• ความรู้เกี่ยวกับอาวุธปืน
• การขออนุญาตให้มีและใช้อาวุธปืน
• ข้อเตือนใจในการซื้อปืนสักหนึ่งกระบอก
• ข้อคิดเห็นเกี่ยวกับการมีอาวุธปืนไว้ในครอบครอง
• พกปืนอย่างไรจึงไม่ผิดกฎหมาย
• หลักการฝึกยิงปืนพกอย่างถูกวิธี
• ข้อควรระวังเกี่ยวกับความปลอดภัยในการใช้อาวุธปืน

สำหรับผู้ที่สนใจ ต้องการอบรมหลักสูตรการยิงปืนพกเบื้องต้น ก็สามารถติดต่อได้ที่สนามยิงปืน สำนักงานตำรวจแห่งชาติ โดยนำหลักฐานที่ต้องใช้ในการใช้ไปด้วย คือ

1. สำเนาบัตรประชาชน
2. สำเนาทะเบียนบ้าน
3. รูปถ่าย 1 รูป
4. ค่าสมัคร ประกอบด้วย
   • ค่าเรียน,อุปกรณ์,อาหารกลางวัน,เครื่องดื่ม,ใบประกาศ,เอกสาร ประมาณ 1090 บาท
   • ค่าอาวุธปืน (ทุกประเภท) 200 บาท (ถ้าให้สนามจัดให้)
   • ค่ากระสุนปืน(ใช้ 70 นัด) ขนาด .38 ราคานัดละ 7 บาท ขนาด .45 ราคานัดละ 14 บาท ขนาด 9 มม. ราคานัดละ 13 บาท

ภาพจาก http://se-ed.net/pshootingclub/

แผนที่สนามยิงปืน ตร.

เพลงประกอบ : ช่างร้ายเหลือ - วงศ์จันทร์ ไพโรจน์