ตามรอย "แดจังกึม" ต้องบอกเลยค่ะว่า ฉันไม่เคยดูแดจังกึมมาก่อน การซึมซับกับสถานที่หรือเหตุการณ์จึงเป็นไปอย่างลำบาก รู้จักแต่หน้าตาของพระเอกและนางเอกของเรื่องเท่านั้น พอเห็นภาพหุ่นที่ตั้งเอาไว้ จึงต้องไปแอ๊คท่าถ่ายเก็บไปอวดพ่อหลานชายตัวดีวัย 4 ขวบ ที่ติดละครเรื่องนี้งอมแงม เราใช้เวลาในการเดินดูสถานที่และประวัติความเป็นมารอบๆ Hwaseong Haenggung นานถึง 2 ชั่วโมง หาทางออกที่จะไปชมแนวป้อมฮวาซองด้านนอกไม่ได้ ต้องมะงุมมะงาหราหาทางไปที่ Hwaseong Trolley Station เพื่อนั่งรถรางชมรอบๆ แนวป้อมปราการแทน แต่ในการนั่งรถรางนั้น เราไม่สามารถเก็บภาพแนวป้อมต่างๆ ได้อย่างใจต้องการ สุดท้าย เมื่อสิ้นสุดเส้นทางการนั่งรถราง เราจึงต้องเดินดูแนวป้อมอีกรอบหนึ่ง นี่เป็นเพราะเราไม่ได้ศึกษาแผนที่ที่ได้รับจากคุณลุงจาก Tourist Information ให้ละเอียด ที่ถูกแล้วควรจะเดินเที่ยวตามแนวป้อมฮวาซองด้านนอกก่อน ซึ่งมีจุดสำคัญให้ชมถึง 30 จุดรวมทั้ง Hwaseong Haenggung ด้วย รวมระยะทาง 5 กิโลเมตรเศษ ใช้เวลาอีก 2 ชั่วโมงกว่าเช่นกัน เบ็ดเสร็จแล้ว หากใครคิดจะมาเที่ยวป้อมฮวาซอง เตรียมตัวเตรียมใจไว้เลยค่ะว่าต้องเดินไม่น้อยกว่า 4 ชั่วโมง

เที่ยวป้อมปราการฮวาซอง (Hwaseong Fortress)

ฮวาซองเป็นป้อมปราการขนาดใหญ่ ตั้งอยู่ที่เมืองซูวอน (Suwon) จังหวัดเคียงจิ (Gyeonggi-do) ซึ่งอยู่ทางตอนใต้ของกรุงโซล ได้ถูกสร้างขึ้นจากการวางแผนโดยกษัตริย์ซองโจ (King Jeongjo) กษัตริย์องค์ที่ 22 แห่งราชวงศ์โชซอน โดยมีเหตุผลในการสร้างหลักๆ อยู่ 2 ข้อ คือ เหตุผลแรก กษัตริย์ซองโจต้องการย้ายหลุมพระศพของพระบิดา Sado Seja จากภูเขา Beabongson ไปยังฮวาซอง ในปี 1789 ใช้ระยะเวลาในการก่อสร้างกว่า 34 เดือน และเหตุผลที่สองคือ ต้องการสร้างเมืองหลวงขึ้นมาใหม่ เพื่อเสริมความยิ่งใหญ่ของความเป็นกษัตริย์นั่นเอง

ตัวป้อมได้รับการก่อสร้างโดยวิทยาการชั้นสูงและด้วยอุปกรณ์ก่อสร้างที่ประดิษฐ์ขึ้นใหม่โครงสร้างถูกทำให้มั่นคงแข็งแรงขึ้น เป็นการก่อสร้างที่ผสมผสานระหว่างวิธีของชาวตะวันออกและวิธีของชาวตะวันตก มีการใช้หิน ปูน อิฐ และไม้ เป็นส่วนประกอบของกำแพง ซึ่งรวมถึงระบบระบายน้ำ เชิงเทิน ช่องยิงปืนบนกำแพง และหอรบต่างๆ ตัวป้อมทอดยาวโอบล้อมตอนล่างของเมืองซูวอนเป็นวงรูปไข่มหึมา กินความยาววัดได้ถึง 5.52 กิโลเมตร มีสิ่งอำนวยความสะดวก 41 แห่งภายในวงรูปไข่นั้น โครงสร้างของป้อมในแต่ละแห่งผสมผสานให้สอดคล้องกับสถาปัตยกรรมที่อลังการในเชิงยุทธศาสตร์ได้เป็นอย่างดี นอกจากนั้น ยังมีการนำเครนมาช่วยในการก่อสร้างซึ่งถือว่าเป็นเครื่องมือที่ค่อนข้างทันสมัยในยุคนั้น และยังได้นำเทคโนโลยีจากประเทศจีนเข้ามาใช้ ช่วยให้ประหยัดงบประมาณและเวลาในการก่อสร้างจากเดิมที่คาดว่าจะใช้เวลาราว 10 ปี ก็สามารถสร้างเสร็จภายในเวลาแค่ 2 ปีเท่านั้น

ตัวป้อมปราการทอดยาวไปตามที่ราบและไหล่เขาซึ่งน้อยนักที่จะได้เห็นป้อมลักษณะนี้ในประเทศข้างเคียงอย่างญี่ปุ่นและจีน ป้อมนี้ได้รับการออกแบบให้ใช้ประโยชน์ในด้านการเมือง การค้าและการทหาร โดยได้รับอิทธิพลมาจากซิลฮัก (Silhak) หรือ "การเรียนรู้ในเชิงปฏิบัติ" อันเป็นแนวคิดใหม่ในสมัยนั้น ซึ่งแสดงถึงเทคนิคการสร้างชั้นยอดและแสดงถึงฝีมืออันประณีต

บางส่วนของกำแพงและป้องปราการฮวาซองได้ถูกเผาทำลายเสียหายอย่างมากในระหว่างที่ญี่ปุ่นเข้าครอบครอง (ค.ศ.1910 - 1945) และในช่วงสงครามเกาหลี (ค.ศ.1950 - 1953) แต่ต่อมาในช่วงปี ค.ศ.1975-1979 รัฐบาลเกาหลีได้ตั้งงบประมาณ 32 ล้านวอน เพื่อทำการบูรณะกำแพงทั้งหมดให้กลับมามีสภาพใกล้เคียงกับของเดิมมากที่สุด โดยอาศัยรายงานการก่อสร้างที่จัดทำไว้ในสมัยกษัตริย์ซองโจมาช่วยในการบูรณะ

ป้อมฮวาซองได้รับการรับรองจากองค์การยูเนสโก (United Nations Educational, Scientific and Cultural Organization: UNESCO) ให้เป็นมรดกโลกทางวัฒนธรรม เมื่อปี ค.ศ.1997 ปัจจุบัน เป็นสัญลักษณ์ที่แสดงถึงความรักความกตัญญูที่มีต่อพ่อแม่ ความศรัทธาในศาสนา และความรักชาติของชาวเกาหลี