หลังจากที่คุณเฟิงสุ่ยได้ริเริ่ม "โครงการเปิดกรุ ประสานรัก แห่งชาวโอเคเนชั่น" ขึ้น ดิฉันเลยขอร่วมเปิดกรุของสะสมด้วย "ถ้วยที่ไม่มีราคา" เป็นถ้วยรางวัลเก่าๆ จากการแข่งขันกีฬาโบว์ลิ่งที่ดิฉันเคยได้รับมา

ดิฉันเริ่มหัดจับลูกโบว์ลิ่ง ราวปี พ.ศ. 2536 ถ้าหากใครเคยเข้าไปอ่านในเรื่อง "คิดถึงน้องโบว์ (ลิ่ง)" จะทราบว่าดิฉันเคยเป็นคนบ้ากีฬาประเภทนี้ ชนิดที่เคยไปขลุกเล่นอยู่ที่ลานโบว์ลิ่งได้ครึ่งค่อนวัน แม้ใครๆ จะค่อนขอดว่าแขนอาจโตข้างเดียวจนน่าเกลียดก็ยังยอม

ตอนที่ไปหยิบถ้วยรางวัลเหล่านี้ออกมาจากตู้โชว์เพื่อถ่ายรูปเขียนประกอบเรื่อง ทั้งป๊ะป๋าและแม่ต่างหัวเราะแล้วบอกว่า เอาไปขายดีกว่าน่า ....แหม!!! มันจะมีราคาสำหรับคนอื่นซะที่ไหนล่ะคะ เอาไปชั่งกิโลขายก็อาจจะได้ไม่กี่บาท ....แต่ถ้วยรางวัลที่ไม่มีราคาเหล่านี้ ดิฉันเก็บสะสมมาด้วยความภาคภูมิใจ ด้วยความรักกีฬาโบว์ลิ่งที่น้อยคนจะชอบอย่างดิฉัน

ถ้วยรางวัลใบแรกของดิฉัน เริ่มต้นเปิดศักราชจากการแข่งขันกีฬาสามัคคีศุลกากร ประจำปี 2539 สมัยที่ดิฉันยังรับราชการอยู่ที่กรมศุลกากร สมัยนั้น ยังมีการแข่งขันกีฬาโบว์ลิ่งซึ่งนิยมนับคะแนนแบบคู่สไตร์คคี่สแปร์ โยนตกรางหรือล้างท่อ ถือว่าได้ 5 พินบ้าง ไม่ได้คะแนนบ้าง แล้วแต่ผู้จัด ...จำได้ว่าเพื่อนๆ คะยั้นคะยอให้ไปแข่ง เพราะไม่ค่อยมีใครโยนเป็น ดิฉันเอง สมัยนั้นก็ถือว่ายังโยนแค่พอใช้ได้ แม้จะไม่ค่อยโยนได้พินคู่ที่ถือว่าสไตร์คบ่อยนัก แต่การโยนคี่ที่ได้สแปร์เก้าพินบ่อยๆ ก็ทำให้คะแนนรวมสูงทีเดียว เลยทำให้คว้าถ้วยรางวัลของนายศุภชัย พิศิษฐ์วานิช นายกสมาคมสโมสรศุลกากรหรืออธิบดีกรมศุลกากรในปีนั้นไปครอง เมื่อ 6 มกราคม 2539

ต่อจากนั้น ก็มีการจัดการแข่งขันโบว์ลิ่งการกุศล ณ บรันสวิคปิ่นเกล้า โดยชมรมนิติศาสตร์ ธรรมศาสตร์ 2501 เมื่อวันที่ 8 กันยายน 2539 วันที่ไปแข่งก็ค่อนข้างเกร็ง น่าตกใจเพราะเห็นนักกีฬาโบว์ลิ่งไปกันเยอะแยะ บางคนลากกระเป๋าใส่ลูกโบว์ลิ่งมาถึงสองใบ ทำเอาตาค้าง บอกเพื่อนร่วมทีมกับน้องสาวว่า "ฝ่อ" เลยล่ะ แต่ปรากฏว่าครั้งนั้น ดิฉันถือถ้วยรางวัลกลับบ้านได้ถึง 3 ใบทีเดียว

• รางวัลเกมส์เดียวสูงสุดหญิง ถ้วยรางวัลจากนายสมพงษ์ ปองเกษม อธิบดีกรมตรวจบัญชีสหกรณ์
• รางวัลรองชนะเลิศ อันดับ 3 ประเภททีม ถ้วยรางวัลจากนายบันเทิง วัฒนศิริธรรม รองปลัดกระทรวงคมนาคม
• รางวัลชนะเลิศบุคคลคะแนนสูงสุด รองอันดับ 3 ถ้วยรางวัลจากนายปรีชา ชวลิตธำรง อธิบดีกรมศุลกากร

รางวัลเกมส์เดียวสูงสุดหญิง

รางวัลรองชนะเลิศ อันดับ 3 ประเภททีม

รางวัลชนะเลิศบุคคลคะแนนสูงสุด รองอันดับ 3

รองอันดับ 1 เกมเดียวสูงสุดหญิง
จากรัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรม
ร.ต.อ.เฉลิม อยู่บำรุง
จัดโดยชมรมนิติศาสตร์ ภาคบัณฑิต
มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์

จากนั้น ก็เป็นช่วงปี 2543 และ 2544 ที่ถือว่าเป็นช่วงที่เริ่มเล่นและลงแข่งลีคอยู่เสมอ ก็ได้ถ้วยมาสะสมอยู่หลายใบเลยค่ะ

รางวัลชนะเลิศ ประเภททีม
โบว์ลิ่งร้อยใจเพื่อในหลวง 9 มกราคม 2543

รางวัลประจำสัปดาห์ที่ 26
ชมรมนักกีฬาโบว์ลิ่งอาวุโส
ทีม 22 # H.O.F.
คะแนน 234+26 = 260
ณ บรันสวิคปิ่นเกล้าโบว์ล
20 กันยายน 2543

รางวัลชนะเลิศบุคคลหญิง
จากนายสมัคร สุนทรเวช
ผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร
โบว์ลิ่งการกุศล
จัดโดย สมาคมศิษย์เก่าสันติราษฎร์
24 ธันวาคม 2543

รางวัลประเภทบุคคลหญิง อันดับ 1
สามเกมส์บวกแต้มต่อสูงสุด
คะแนน 549+93 = 642 ทีม H.O.F.
ลีคชมรมนักกีฬาโบว์ลิ่งอาวุโสกรุงเทพ ครั้งที่ 7
ณ บรันสวิคปิ่นเกล้าโบว์ล
6 มิถุนายน 2544

ซ้ายมือ : รางวัลชนะเลิศ 3 เกมส์รวมหญิง
ขวามือ : รางวัลชนะเลิศ เกมเดียวสูงสุดหญิง
การแข่งขันโบว์ลิ่ง ชมรมด่านศุลกากรมาบตาพุด
ณ สตาร์โบว์ล จ.ระยอง 12 กันยายน 2544

ถ้วยรางวัล 2 ใบนี้ เกิดจากการที่ดิฉันข้ามห้วยไปแข่งขันตามคำเชิญชวนของพี่ที่ทำงานอยู่ ณ ด่านศุลกากรมาบตาพุด จ.ระยอง ในช่วงที่ดิฉันปฏิบัติราชการอยู่ที่แหลมฉบัง จ.ชลบุรี ครั้งนี้เป็นการแข่งขันใช้แต้มจริงโดยไม่มีแต้มต่อ และมีการส่งมอบถ้วยรางวัลให้ภายหลังจากที่แข่งขันเสร็จหลายสัปดาห์ ปรากฏว่าส่งถ้วยรางวัลมาให้แค่ใบเดียว ถ้วยรางวัลอีกใบหนึ่งนั้น เพื่อนดิฉันต้องตามไปทวงให้ บอกว่ายอมไม่ได้ จึงส่งผลถึงการแข่งขันโบว์ลิ่งครั้งต่อไปที่ทางชมรมด่านศุลกากรมาบตาพุดจัดขึ้น โดยตั้งกฎว่ารับได้แค่รางวัลเดียว คงกลัวดิฉันผูกขาดรางวัลอีกกระมัง

รางวัลชนะเลิศ 3 เกมส์รวมสูงสุดหญิง
การแข่งขันโบว์ลิ่ง "5 ธันวามหาราช" ชมรมด่านศุลกากรมาบตาพุด
ณ สตาร์โบว์ล จ.ระยอง 21 พฤศจิกายน 2544

ถ้วยรางวัลใบสุดท้ายที่ดิฉันจะกล่าวถึงนี้ ได้มาจากการแข่งขันโบว์ลิ่งการกุศล ซึ่งจัดโดยสมาคมส่งเสริมผู้ประกอบการวิสาหกิจขนาดกลาง และขนาดย่อมไทย เป็นถ้วยรางวัลที่ใหญ่โตมโหฬารที่สุดที่ดิฉันเคยได้รับมา เกือบจะเรียกว่าเป็นถ้วยอลังการงานสร้างเลยค่ะ เพราะมีพินโบว์ลิ่งประดับตรงกลางและแวดล้อมไปด้วยตุ๊กตาหญิงสาวที่กำลังโยนโบว์ลิ่งอยู่ 6 ตัว

รางวัลสามเกมส์สูงสุดหญิง
ถ้วยรางวัลจากนายทำนุ วะสีนนท์ อธิบดีกรมส่งเสริมอุตสาหกรรม
28 ตุลาคม 2544 ณ อาร์ซีเอโบว์ล

หลังจากนั้น ดิฉันแทบจะไม่ได้เข้าร่วมการแข่งขันใดอีกเลย เพราะหันหน้าเข้าไปเรียนต่ออีกครั้ง เรียนไปด้วยทำงานไปด้วย ถือว่าหนักหนาสาหัสทีเดียว จึงทำให้ห่างเหินจากกีฬาโบว์ลิ่งไปบ้าง ไปซ้อมเหลือแค่เดือนละครั้ง และค่อยๆ ห่างจนแม้กระทั่งกลับมารับราชการที่กรุงเทพฯ ในหน่วยงานใหม่ ก็ยังมิได้กลับไปฝึกซ้อมเช่นดังเก่าสักที การเปิดกรุของสะสมครั้งนี้ จึงไม่แน่ว่าอาจจะเป็นแรงบันดาลใจให้กลับไปคืนสนามอีกครั้ง

ดนตรีประกอบ : Part of my life - Franz Aschauer