สองเดือนที่หายไป ดิฉันเองก็จมอยู่กับกองเอกสารจำนวนมาก เพื่อแปรข้อมูลเป็นรายงานกว่าแปดร้อยหน้า จนแม่บ้านแซวบ่อยๆ ว่าดิฉันไปไหนไม่เป็นแล้ว เพราะเดินอยู่แค่โต๊ะทำงานกับห้องน้ำ เวลาที่ได้ผ่อนคลายสบายสายตาบ้างจึงเป็นช่วงเวลาออกไปรับประทานอาหารกลางวันเท่านั้น

ยังดีว่า ในช่วงนั้นที่ทำงานของดิฉันได้จัดให้มีกีฬาภายในเพื่อความสามัคคีขึ้น ดิฉันเองก็อาสาที่จะลงเล่นวอลเล่ย์บอลด้วยหลังจากที่เคยเล่นและลงแข่งกีฬาสีในสมัยเรียนอยู่หลายปี นี่ทำเอาบรรดาน้องๆ และเพื่อนร่วมงานออกอาการประหลาดใจที่ยอมลุกจากโต๊ะทำงานมาได้ ผลของการลงไปเล่นวอลเล่ย์บอลครั้งนี้ ทำให้ดิฉันใส่เสื้อแขนสั้นไม่ได้ไปเป็นอาทิตย์ เพราะสองข้างของท้องแขนปรากฏเป็นผื่นแดงจากการที่เส้นเลือดฝอยแตกเต็มไปหมด แต่ก็ยังสนุกสนานกันเป็นเดือนกับการแข่งขันกีฬาภายใน

พูดถึงความสุขในการทำงานนี่ บางทีก็ไม่ได้มาจากความสำเร็จของงานชิ้นใหญ่เลยนะคะ ดิฉันเคยเห็นเพื่อนร่วมงานหลายท่านเลือกใช้เวลาไปกับการนึกท้อหรือรู้สึกต่ำต้อยในงานเล็กๆ ที่ได้รับมอบหมาย ไม่รู้สึกว่าทุกอณูของงานชิ้นเล็กๆ นั้นเป็นส่วนหนึ่งของความสำเร็จในงานชิ้นใหญ่ ถ้าหากเป็นเช่นนี้ ชีวิตจะมีความสุขกับการทำงานได้อย่างไรกันหนอ

หรือว่า "วิชาเลือก" จะขึ้นอยู่กับแรงบันดาลใจ?

แล้วแรงบันดาลใจขึ้นอยู่กับอะไรกันล่ะ!!

ไปๆ มาๆ เกิดคำถามมากมาย เดี๋ยวพาลจะเลอะเทอะกันไปใหญ่

...การสั่งสมความคิดและประสบการณ์ในชีวิต น่าจะเป็นปัจจัยสำคัญอย่างหนึ่งที่ทำให้เราเลือกอะไร อย่างไร และเหมาะสมแค่ไหน รุ่นพี่ท่านหนึ่งเคยเปรยกับดิฉันในทำนองว่า อิจฉาการใช้ชีวิตของดิฉันที่ไม่นิยมสะสมทรัพย์สมบัติให้วุ่นวายเหมือนคนอื่น แต่สามารถมีความสุขได้ ....นั่นอาจเป็นเพราะดิฉันคิดเสมอว่า เวลาเราตายไป เอาอะไรไปไม่ได้สักอย่างเดียว แค่ทำหน้าที่ต่อตัวเอง ครอบครัว คนรอบข้าง และสร้างความสุขอย่างพอเพียงตามแบบฉบับของตัวเองน่าจะดีที่สุด การที่พี่เขาและคนอีกจำนวนหนึ่งทำไม่ได้ น่าจะขึ้นอยู่กับปัจจัยอื่น ซึ่งดิฉันคิดว่าเป็นเพราะ "ภาระ" ที่มีของแต่ละคน แตกต่างและหนักเบาไม่เท่ากัน

อย่างไรก็ตาม ดิฉันยังคิดว่าความสุขของแต่ละคน อยู่รอบๆ ตัวเรานี่เอง เพียงแค่ต้องใช้ "เวลาและวิชาเลือก" ที่เหมาะสมเท่านั้น

ความสุขของดิฉันกับ "วิชาเลือก" ในยามว่างที่ผ่านมา ห่างจากจอสี่เหลี่ยมไปบ้างเพราะเวลาที่มีอย่างจำกัด แต่หมดไปกับการนั่ง-นอนอ่านหนังสือก่อนนอน การกลับมาวันนี้ ส่วนหนึ่งเป็นเพราะต้องเตรียมข้อมูลสำหรับวิชาเลือกใหม่ เพื่อการเดินทางสู่โลกกว้างแบบบินเดี่ยวเที่ยวยุโรปในอีกไม่กี่เดือนข้างหน้า จึงทำให้ดิฉันต้องกลับมาสู่จอสี่เหลี่ยมในยามว่างอีกครั้งหนึ่ง จึงถือโอกาสบอกเลยค่ะว่า แม้จะห่างไปบ้างแต่ดิฉันยังไม่หนีหายไปจากบ้านหลังนี้นะคะ