^_^  หลังจากน้องหมิงน้องมิลล์และคุณแม่หายหน้าหายตาไปนาน...(หลายวันเหมือนกันนะคะ) วันนี้ก็ได้ทีกลับมาอัพบล็อกอย่างจริงจัง...(ขอออกตัวก่อนนะคะว่า...สำหรับการ์ตูนจริงๆ เขียนเสร็จแล้วค่ะ..แต่รู้สึกว่าไม่สมบูรณ์ ก็เลยยังไม่นำมาลงให้คุณผู้อ่านเสียอารมณ์ ... (โอ๊ะ..โอ๊ะ..ไม่ใช่คำแก้ตัวค่ะ) กำลังปรับปรุงอีกนิดหน่อยอีกประมาณ 4-5 วัน คงได้ทัศนากันเต็มอิ่มค่ะ)  

แต่วันนี้จะมาเล่าถึงเรื่องของ "การจัดการศึกษาโดยครอบครัว" ที่ครอบครัว "ไกรเสม" ของเราได้จัดทำโครงการเสนอไปยังสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษา จังหวัดนครศรีธรรมราช เขต 4 ตั้งแต่ช่วงปิดเทอม โดยคุณพ่อและคุณแม่ได้บอกเล่าถึงข้อมูลพื้นฐานที่สำคัญเกี่ยวกับผู้เรียนรู้ ซึ่งก็คือ น้องหมิง..และน้องมิลล์ และเหตุผลในการจัดการศึกษาแบบครอบครัวรวมถึงหลักสูตรการเรียนรู้ทั้งแง่วิชาการและการเรียนรู้จากโลกภายนอกที่ทางครอบครัวได้คิดรูปแบบการเรียนรู้ต่างๆ ไว้เพื่อให้สอดคล้องเหมาะสมกับการเรียนรู้ของน้องหมิงและน้องมิลล์เท่าที่เป็นไปได้ รวมทั้งวิธีการวัดผลและประเมินผลจนถึงสิ้นเทอม ....

หลังจากนั้นเราก็รอ....โดยมีการโทรไปสอบถามความคืบหน้าในการพิจารณาหลักสูตรและโครงการเป็นระยะๆ จากพี่ญาณี นกทอง เจ้าหน้าฝ่ายส่งเสริมการจัดการศึกษาของ สพท.นครศรีธรรมราช เขต 4 ที่แสนจะใจดีช่วยเป็นธุระประสานงานและส่งเรื่องให้ท่านผู้อำนวยการเขตพื้นที่การศึกษา จ.นครศรีธรรมราช เขต 4 เซ็นอนุมัติคำสั่งแต่งตั้งคณะกรรมการเพื่อพิจารณาโครงการการจัดทำหลักสูตรฯ ดังกล่าว

และเมื่อสัปดาห์ที่ผ่านมา เมื่อประมาณวันที่ 11 พฤษภาคม เวลาประมาณ 16.00 น. คุณแม่ก็...กริ๊ง..กริ๊ง...

"ฮัลโหล...สวัสดีค่ะ..พี่ญาณี ...น้องโทรมาจากครอบครัว "ไกรเสม" ค่ะ จะสอบถามถึงเรื่องโครงการ..." คุณแม่พูดยังไม่ทันจบ...คุณพี่ญาณี ก็บอกว่า....

"อ๋อ...คณะกรรมการพิจารณาเบื้องต้น "เห็นชอบ" ด้วยแล้วค่ะ...สัปดาห์หน้าวันที่ 18 พฤษภานี้ ก็จะมีการประชุมพิจารณาอนุมัติโครงการเป็นครั้งสุดท้ายค่ะ วันที่ 18 น้องก็ติดต่อเข้ามาอีกครั้งนะคะ"....

"ค่ะ..ขอบคุณมากค่ะ" อารามดีใจว่าเรื่องใกล้จะเรียบร้อยแล้วคุณแม่เลยลืมถามว่าผู้ปกครองต้องไปร่วมประชุมด้วยหรือไม่ก็รีบวางสายแล้วรีบวิ่งไปบอกคุณพ่อ...แล้วคุณพ่อก็ถามว่าแล้วเราต้องไปด้วยมั้ย...

เอ่อ..จริงสินะ..ว๊า..ลืมถามได้ไง..เหลือบตาดูนาฬิกาอ้าว..อย่าเพิ่งโทรเลย เพิ่งวางสายไปเกรงใจ..ไว้โทรวันจันทร์ก็แล้วกัน...เพราะติดวันหยุดเสาร์-อาทิตย์ อย่าโทรไปกวนดีกว่า...ว่าแล้วก็รออีก 2 วัน

พอถึงวันจันทร์ก็โทรไปสอบถามได้ความว่าผู้ปกครองไม่ต้องไปแล้วทางเขตจะแจ้งกลับมาให้ทราบ คุณแม่ก็รับทราบ แต่หลังจากนั้น 2 วัน ทาง สพท.เขต ก็ติดต่อกลับมาอีกครั้งว่าขอให้ผู้ปกครองและเด็กไปร่วมฟังการประชุม ในเวลา 9 โมงเช้า ที่โรงเรียนท่าศาลา เผื่อมีข้อซักถามอะไรก็จะได้ถามเสียให้เข้าใจ ...

และวันนี้... 18 พฤษภาคม 2550 เด็กๆ ตื่นเต้นกันมาก คุณพ่อคุณแม่ก็เช่นกัน เรารีบตื่นแต่เช้า จัดการให้เด็กๆ ทานข้าวเช้าเรียบร้อยก็ออกเดินทาง...เส้นทางระหว่าง ขนอม - ท่าศาลา ใช้เวลาเดินทางประมาณ 45 นาที แต่คุณพ่อก็ขับรถอย่างกับจะเหาะ (สงสัยตื่นเต้นกว่าลูกค่ะ) จนคุณแม่ต้องแอบชำเลืองบ่อยๆ ...

ในที่สุดเราก็ไปถึงโรงเรียนท่าศาลาก่อนเวลานัดหมายประมาณ 15 นาที ตอนที่ไปถึงคณะกรรมการบางท่านก็มาถึงแล้ว เราจึงเข้าไปนั่งรอในห้องประชุม ระหว่างนั้นก็ได้มีการตั้งคำถามซักถามก่อนถึงเวลาประชุม คุณพ่อก็เลยต้องอธิบายถึงเหตุผลในการทำบ้านเรียน (อันนี้เราเรียกกันเอง แต่ภาษาทางราชการเค้าเรียกว่า การศึกษาทางเลือกโดยครอบครัวค่ะ) จนกระทั่งถึงเวลาของการประชุมมาถึงและคณะกรรมการมากันครบทุกท่านแล้ว......เราก็ให้เด็กๆ เข้านั่งประจำที่ของตัวเอง....

ต่อจากนั้น...คณะกรรมการก็ประชุมวาระต่างๆ ไล่ไปเรื่อย ส่วนน้องหมิงน้องมิลล์ก็เริ่มยุกยิกตามประสาเด็ก และเริ่มขอมีส่วนร่วมโดยการเดินไปหยิบกล้องดิจิตอลจากมือคุณพ่อมาจัดการเก็บบรรยากาศการประชุมและหน้าตาของคณะกรรมการแทบจะทุกท่าน (ตอนนั้นคุณแม่แอบกังวลว่าความเป็นลิงของเจ้าตัวเล็กทั้ง 2 จะพาจนมั้ยน้อ..) จนมาถึงวาระของเรื่องการจัดการศึกษาโดยครอบครัว ซึ่งเป็นวาระที่ 4 ของการประชุมในวันนี้....คณะกรรมการก็เริ่มให้คุณแม่บอกเล่าว่าเหตุใดจึงคิดจัดการศึกษาแบบครอบครัว ....

รายละเอียดต่างๆ ก็เริ่มต้นขึ้น ทั้งคุณพ่อและคุณแม่ก็ช่วยกันอธิบายถึงสาเหตุของการจัดการศึกษาแบบครอบครัว ...และก็มาถึงประเด็นที่คณะกรรมการส่วนใหญ่เป็นห่วงก็คือ เรื่องของสังคมของเด็กว่าการจัดการศึกษาแบบครอบครัวจะทำให้เด็กขาดเพื่อนหรือไม่ เด็กจะเป็นผู้ใหญ่เกินวัยหรือไม่ เขาจะเรียนรู้ถึงความเป็นจริงในสังคมได้อย่างไร เพราะเกรงว่าคุณพ่อคุณแม่รักลูกมากจนอาจจะกลายเป็นการปกป้องไม่ให้ลูกได้เจอกับเรื่องในแง่มุมที่อาจจะเป็นอันตรายสำหรับเขา และเมื่อเขาไม่ได้รับรู้ความเป็นจริงเหล่านั้น เขาอาจจะแก้ปัญหาไม่เป็น.....

คุณพ่อก็ขออนุญาตเป็นผู้ให้ความกระจ่างว่า คุณพ่อคุณแม่ไม่ได้ปฏิเสธระบบการศึกษาที่เป็นอยู่ เรายังคงมีวันให้ลูกได้ไปพบเพื่อนไปมีสังคมในโรงเรียนที่แตกต่างจากที่บ้าน....และนี่เป็นโครงการร่วมที่ทางโรงเรียนที่น้องหมิงน้องมิลล์เรียนอยู่เห็นว่าน่าจะเป็นต้นแบบของการจัดการศึกษาโดยครอบครัวให้กับครอบครัวอื่นๆ ได้ต่อไปหากเป็นความประสงค์ของพ่อแม่และทางครอบครัวมีความพร้อมเพียงพอ......

และที่สำคัญที่สุด นี่ถือเป็นการเปลี่ยนแปลงครั้งสำคัญทางการศึกษาที่ทั้งทางโรงเรียนและผู้ปกครองต่างเห็นชอบและร่วมมือกันอย่างสมานฉันท์ ไม่มีข้อขัดแย้งของทั้ง 2 ฝ่าย และถือว่าครอบครัว "ไกรเสม" เป็นครอบครัวแรกที่ขอดำเนินการจัดการศึกษาโดยครอบครัวของจังหวัดนครศรีธรรมราช.....

หลังจากคณะกรรมการได้ฟังการอธิบายในประเด็นต่างๆ ซึ่งสามารถตอบข้อสงสัยได้เกือบทั้งหมด ทางคณะกรรมการก็ฝากให้คุณพ่อคุณแม่ และลูกๆ ทั้งสองได้ช่วยกันทำบันทึกการเรียนการสอนแบบบ้านเรียนเป็น Case Study ให้กับทาง สพท.นครศรีธรรมราช เขต 4 เพื่อใช้เป็นข้อมูลทางวิชาการต่อไป

และตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไป ครอบครัว "ไกรเสม" จะใช้พื้นที่นี้รายงานการจัดการศึกษาโดยครอบครัว (homeschool) ผ่านทางบล็อกโอเคเนชั่นเพื่อเป็นกรณีศึกษาระหว่างครอบครัว เขตพื้นที่การศึกษา โรงเรียน รวมทั้งผู้ที่สนใจการจัดการศึกษาแบบบ้านเรียนทั่วๆ ไป

อันจะถือเป็นการ "ขยายกรอบ" ทางการศึกษาของไทยจากเดิมให้กว้างขึ้น...

ขอขอบคุณคณะกรรมการทุกท่านที่พิจารณาให้การจัดการศึกษาโดยครอบครัวสามารถเริ่มได้อย่างสมบูรณ์

1. คุณเชวงศักดิ์ ผ่องแผ้ว

2. คุณกิตติ รัตนสมบัติ

3. คุณจรูญ แสนภักดี

4. คุณมนูญ ลาชโรจน์

5. คุณสุนันท์ เพชรมณี

6. คุณสุวิทยา บริบูรณ์

7. คุณอุดม หนูทอง

8. คุณนุศาสน์ สัตยานุมัฎฐ์

9. คุณมงคล ธีระนานนท์

10. คุณวิสุทธิ์ บุญชูวงศ์

11. คุณอรรจน์ สุวรรณานุรักษ์

12. คุณสมโภช ภักดี

13. คุณมาณพ บุญประเสริฐ

14. คุณจินตนา ธนวณิชชา

15. คุณสมบูรณ์ สว่างวรชาติ

และขอขอบคุณเป็นพิเศษคือพี่เจ้าหน้าที่ฝ่ายส่งเสริมการจัดการศึกษา ของ สพท.นครศรีธรรมราช เขต 4 ทุกท่านที่ช่วยดำเนินการจนเรื่องนี้ลุล่วงด้วยดี

บันทึกภาพโดย : น้องหมิงและน้องมิลล์