ภายหลังจากที่ทำ "โฮมสคูล" หรือ "บ้านเรียน" มาครบ 1 สัปดาห์ ก็พบว่าความต้องการที่จะเรียนรู้ของเด็กๆ นั้นไม่ควรกำหนดเป็น "ตารางสอน" เหมือนกับที่โรงเรียนได้กำหนดไว้ในหลักสูตร...เพราะความสนใจที่จะเรียนรู้มักจะเปลี่ยนไปตามเหตุการณ์และเรื่องราวที่ผ่านเข้ามาเสมอ...

 เช่น เมื่อวันพุธที่ 23 ที่ผ่านมา "ลุงพงศ์" (สมพงศ์ จันทร์สน) ที่ได้ชื่อว่าเป็นผู้รอบรู้ด้านการหาอยู่หากินในป่าชายเลนและเติบโตมากับป่าชายเลนในอำเภอขนอมกว่า 50 ปี แวะมาหาที่บ้านและเก็บ "หอยรากไม้" มาฝากเด็กๆ และคุณปู่คุณย่า กระบวนการเรียนรู้เกี่ยวกับ "หอยรากไม้"  จึงเริ่มต้นขึ้น...

"หอยรากไม้" ก็คือ หอยชนิดเดียวกันกับ "หอยนางรม" ผิดกันแต่เพียงสถานที่ที่อยู่อาศัยหากินเท่านั้น "หอยรากไม้" นั้นจะเกาะอยู่ที่รากไม้โกงกางในป่าชายเลน อาศัยช่วงเวลาน้ำขึ้นน้ำลง ชาวบ้านก็เลยเรียกว่า "หอยรากไม้" ส่วน "หอยนางรม" นั้นโดนกระแสน้ำพัดไปติดตามโขดหินก็เลยเกาะอาศัยหากินอยู่บริเวณโขดหินแทนการหากินตามรากโกงกาง...แต่กว่าที่คนเราจะได้หอยนางรมมาขึ้นโต๊ะอาหารเป็นเมนูแสนอร่อยนั้น..กรรมวิธีในการทำไม่ง่ายเลย

ปาป๊าและคุณแม่ของน้องหมิงน้องมิลล์ก็เลยตัดสินใจให้เด็กๆ ได้เริ่มการเรียนรู้ในวันนั้นผ่านกระบวนการก่อนจะเป็นอาหาร 1 มื้อ และวิชาที่น้องหมิงน้องมิลล์ได้เรียนรู้ก็คือ วิชาสังคม , การงาน, วิทยาศาสตร์ และศิลปะ

วิชาสังคม ก็คือ การที่น้องหมิงกับน้องมิลล์ กับคุณพ่อคุณแม่ ได้มานั่งอยู่ด้วยกันช่วยกันคนละไม้ละมือเจาะหอยเพื่อนำไปทำอาหาร (เป็นความสามัคคีภายในครอบครัว) และยังได้รับการสอนเอาใจใส่ด้วยความรักจากคุณพ่อคุณแม่ ระหว่างนั้นก็ได้สอนเทคนิคและอธิบายวิถีในการดำรงชีวิตของคนที่อยู่ใกล้ป่าชายเลนไปด้วย

วิชาการงาน คือ การที่เด็กๆ ได้ลงมือช่วยกันทำงาน "เจาะหอย" ที่อยู่ตรงหน้าเพื่อช่วยคุณย่าเตรียมวัตถุดิบสำหรับทำอาหาร

วิชาวิทยาศาสตร์ เพราะเด็กๆ ได้รู้จักสรีระของหอยนางรม หรือหอยรากไม้ อย่างเห็นจริงจับต้องได้ ซึ่งจะช่วยให้เด็กๆ จำลักษณะต่างๆ ได้อย่างแม่นยำ อีกทั้งยังได้เรียนรู้สังคมการอยู่ร่วมกันของสัตว์น้ำที่อาศัยเกาะรากโกงกางอยู่ในป่าชายเลน เพราะในรากหนึ่งรากนั้น นอกจากมีหอยรากไม้แล้ว เด็กๆ ยังได้เจอลูกปูเปี้ยว หนอนเรืองแสง (เวลานั้นเป็นช่วงเช้าจึงไม่เห็นหนอนนี้เรืองแสง) ที่มีลักษณะตัวยาวๆ เรียวๆ สีแดงๆ ..ลุงพงศ์บอกว่า หนอนนี้ต่อไปจะกลายเป็น "หิ่งห้อย" เลยทำให้เด็กรู้จักตัวอ่อนของหิ่งห้อยเพิ่มขึ้นอีกหนึ่งอย่าง...

วิชาศิลปะ...น้องหมิงบอกว่า เป็นเรื่องของศิลปะในการนำเอา "หอยรากไม้" มาปรุงเป็นอาหารควบกับ "ยอดมะขาม" ที่น้องหมิงกับน้องมิลล์ตื่นขึ้นมาเก็บยอดในตอนเช้า ภายหลังฝนตกลงมาก่อน 1 คืน ออกมาเป็น "แกงเลียงหอยยอดมะขาม" เลิศรส ....(อืม..อันนี้อร่อยเหาะเลยค่ะ)

เรียกว่า เด็กๆ ได้เรียนรู้อะไรหลายอย่างในเรื่องเดียวนี้...

ขอถามคุณลุงคุณป้าคุณน้าคุณอา และพี่ๆ ที่แวะมาเยี่ยมชมบล็อกของน้องหมิง+น้องมิลล์ ว่า...

คุณแม่นึกออกแค่นี้...แล้วคุณคิดว่าน้องหมิงน้องมิลล์ได้วิชาอะไรนอกเหนือจาก 4 วิชาที่กล่าวมาแล้วบ้างคะ...???