พิมพ์หน้านี้
|
กิจกรรม OKNATION สัญจรครั้งที่ 4 28-30 มีนาคม 2551 ที่เกาะกูดครั้งนี้ แม้ผ่านมาเกือบสามสัปดาห์แล้ว ความสุขและความประทับใจยังไม่จาง ไปจากทุกหัวใจที่ได้ทำกิจกรรมร่วมกัน นอกจากการแบ่งปันและเกมส์สารพัน ที่ล้วนสร้างสรรค์เพื่อเด็กน้อยชาวเกาะแล้ว อีกหนึ่งของกิจกรรมที่หลายคนรู้สึกดีเป็นพิเศษคือ การดำนำ้ชมโลกใต้ทะเลที่เกาะรัง เรานั่งเรือจากเกาะกูดในตอนเช้าใช้เวลากำลังเพลินไม่เกินหนึ่งชั่วโมง ก็ถึงหมู่เกาะทองหลาง ที่ยังเป็นป่าสมบูรณ์กระจายกันลดหลั่นเห็นไหล่เขาอยู่ลิบ ๆ และจุดที่เราจะดำนำ้เป็นเกาะน้อย ชื่อ เกาะรัง ภูมิลักษร์น่ารักมากตรงที่นอกจากจะมีต้นไม้เขียว ขึ้นในฟอร์มที่สวยตระหง่านแล้ว ยังมีหินโครงสร้างงามเหมือนภาพในป่าหิมพานต์ของนิทานชาดก จนใครบางคนอดใจไม่ไหวต้องตะกายป่ายปีนขึ้นไปยืนชมวิวบนยอดหิน ก้อนที่สูงเกือบที่สุด เพืี่อให้สูดความสุขได้สุด ๆ ในขณะที่เพื่อน ๆ ต่าง ดำผุดดำว่ายกันแบบสนอ็คเกิลอยู่ด้านหน้าเกาะ สำหรับบางคนแล้ว นี่คือครั้งแรกในชีวิต….. minmint จึงนั่งถ่ายรูปบนเรือด้วยความรู้สึกที่ อยากบันทึกทุกอริยบทของทุกคนที่กำลังปล่อยกาย…ใจ… ให้เป็นหนึ่งเดียวกับธรรมชาติบริสุทธิ์ ไว้ในความทรงจำให้มากที่สุด ทุกวินาทีมีค่าเหมือนเป็นโอกาสสุดท้ายในชีวิต ที่จะได้ถ่ายรูปคนที่เรารัก……. การเดินทางครั้งนี้มีสองครอบครัวที่มากันครบ คือครอบครัวคุณบี ๋ พ่อแม่ลูก หลังกลับจากเกาะกูด เธอก็เป็น blogger somkamol ของ oknation ทันทียินดีต้อนรับค่ะ และblogger BlueHill คุณชาลี family man ( มากัน 6 คน ) ![]() ![]() ประธานการจัดงานครั้งนี้ คุณสุภาวัลย์ คติ...เที่ยวดีกินดีมีความสุข ไม่เคยตอบได้เลย…….เมื่อมีใครยื่นเงื่อนไขแบบขำ ๆ ว่า……..เมื่อจำต้องเลือกระหว่างภูเขากับทะเลจะเลือกอะไร…… minmint เลือกที่จะ ไม่เลือกอะไรเลย… เพราะรักทั้งสองอย่างเท่ากัน เพราะสองสิ่งมีจุดดีที่แตกต่างกัน ไม่มีอะไรจะแทนกันได้ ในคุณสมบัติและรายละเอียดที่แตกต่าง……. เพียงรู้ว่าจะมาพบ มาใกล้ชิดก็เตรียมตัวอย่างมีความสุขแล้ว เมื่อมาอยู่ชิดใกล้ก็สุขใจเกินกว่าที่จะต้องการทำอะไรมากไปกว่า การได้รับรู้ว่า….. ที่นี่……….ทะเลยังคงสวยสมบูรณ์เสมือนสวรรค์์ แผ่นดินยังเป็นป่าที่อุดมด้วยพืชพันธ์ุ สภาพแวดล้อมยังไม่ทันจะเสื่อมโทรม ไม่เห็นแนวโน้มที่จะทำให้ วิถีชีวิตของคนพื้นถิ่นเปลี่ยนไปเหมือนทุกที่…. เพียงเท่านี้ก็สุขลึกพอแล้ว ![]() อาจารย์ศุภศรุตกัปตันทีม ก่อนไปดำน้ำ อาจารย์ศุภศรุต ผู้นำทีมบอกกับพวกเราว่า ทุกคนควรจะได้ดำลงไปหาความสุขนอกโลกเสมือน เพราะจะได้พบยิ่งกว่าความสุขในโลกจริง…….แต่ minmint เลือกที่จะซึมซับความสุขด้วยการนั่งมองคนอื่นมีความสุข แล้วเก็บเกี่ยวความสุขนั้นมาเป็นของตัวเอง และของฝากเพื่อน ๆ ที่ไม่ได้ไปด้วยกัน เท่านั้นก็สุขสองชั้นแล้ว…. ![]() blogger มะอึก สู้ตายลงนำ้หลายรอบ....... ![]() blogger อะหนึ่ง มีความสุขเป็นพิเศษ ![]() ![]() blogger วันศุกร์ นักกิจกรรม เธอทำให้ทุกคนรอบตัวมีความสุข ![]() ![]() ![]() blogger สายนำ้ มาจากสระบุรี กับคู่หูตลอดกาล จันทร์วารี ![]() นางฟ้า ของ ชาลี blogger BlueHill เป็นนักนิยมธรรมชาติเข้มข้นในสายเลือด ลูกคนโตน้องเจนจึงตามติดพ่อท่องไพรตั้งแต่เด็ก มาทะเลครั้งนี้น้องแจนลูกคนเล็กเตรียมตัวมาเพื่อลงนำ้แล้ว แต่ใจยังไม่พร้อมเมื่อพ่อแม่อุ้มลงนำ้ เด็กน้อยตกใจร้องไห้ พ่อแม่สงสารต้องประคองให้ขึ้นจากนำ้โดยด่วน น้องมายืนตัวเปียกไม่เรียกหาใครอยู่บนเรือคนเดียว minmint เห็นแล้วเอ็นดูมากกว่าเดิม เริ่มเข้าใกล้ เรียกให้มานั่งด้วยกัน น้องเงียบ….เหม่อมองพ่อแม่ minmint ได้แต่ปลอบน้องว่า……. หนูไม่ต้องกลัวนะลูก….ไว้ใจพ่อกับแม่เถอะนะ เพราะสองคนนั้นรักหนูมากกว่าชีวิตของตัวเอง….. ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ไม่นาน…เมื่อดื่มด่ำฉ่ำใจวิวในวิถีของคนกล้าแล้ว พ่อก็มารับหนูน้อย โดยมีคุณกุ่ย( พี่ชายคุณไก่ภรรยาคุณชาลี) เป็นกำลังใจสำคัญอีกแรงของครอบครัวนี้ มาช่วยเชียร์ น้องแจนพร้อมจะลงเล่นนำ้บนหลังพ่อ…… ทำให้ minmint คิดถึงหนังเกาหลีคุณภาพ moodละมุน ชื่อละไมว่า “ MY MOTHER MERMAID ” (สาวน้อยนักดำน้ำตามย้อนรอยความรักของแม่ ที่หมู่บ้านชาวเล ) ถ่ายภาพชุดนี้ทำให้ minmint มีความสุขเป็นพิเศษ รู้สึกเหมือนได้ถ่ายภาพเงือกน้อยบนหลังพ่อ กลางมหาสมุทรในวรรณคดี ไทย……. คือสิ่งมหัศจรรย์ที่เกิดขึ้นในใจ ![]() คุณกุ่ยหรือเฮียกุ่ย คุณพ่อของน้องเฟิร์ส หนึ่่งใน 3 สาว ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ครอบครัวbloggerน้องใหม่ somkamol ( บี๋ ) ซ้ายพี่หยอง ขวา น้องคิว ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ในช่วงเวลาของการแล่นเรือโต้คลื่นกลับไปเกาะกูด ภาพความสุขของทุกคนวนเวียนกันผ่านเข้ามาในห้วงความคิด กังวลนิด ๆ ว่าภาพที่ถ่ายไม่ง่ายนักจะออกมายังไง……. minmint นั่งบนพนักเก้าอี้ท้ายเรือ หันหน้ากลับไปลาเกาะรัง คลื่นแรงเหมือนเรือถูกกระแทกโยนอย่างน่ากลัว แต่ไม้ได้ทำให้บางคนที่ท้ายเรือกลัว เพราะมัวปล่อยจิตวิญญาณไปกับทะเลหวานที่มองเห็นในใจ ขณะที่ทุกคนล้าโรยหลับไหล เรือวิ่งไปครึ่งทาง….. เมื่อกระแทกคลื่นหนักเข้ามีใครบางคนมาหาบอก minmint ว่า " ลงมานั่งที่เก้าอี้ข้างล่างดีกว่าไหมครับ…….อย่าหลับนะ……." ขอบพระคุณหัวใจที่มีต่อเพื่อนมนุษย์ เพียงรู้ว่ามีใครห่วงใยดูแล ก็มากพอแล้วที่จะทำให้แกร่งมากกว่าที่เป็นอยู่ เวลาของความสุขเร็วกว่าสายลม...เอิบอาบยังไม่ทันอิ่มจริงก็ต้องทิ้งไว้……. แล้วกลับไปสานสรรค์พันธกิจบนหาดที่มีทรายขาวสะอาดเหมือนแป้ง แม้ใครต่อใครจะนำเสนอกันไปหมดแล้ว แม้กระนั้น…..ในรายละเอียดของแต่ละคนก็ ไม่มีใครซำ้กันเลย…….. ถ้ามีแรงพอ….จะขอบอกเล่าความสุขในตอนต่อไป ยังไม่จางไปจากใจได้ง่าย ๆ เลย…….. ![]() |