ณ ที่แห่งนี้ที่ได้เข้ามาเหยียบย่าง ณ รั้วชมพูเขียว ผ่านไปแค่ 4 ปีเศษๆ

แต่เรื่องราวของ ที่แห่งนี้

...สถานที่ ที่ก่อตั้งมาแล้วครบ 100 ปีในปีนี้

...สถานที่ ที่ผลิตบุคลากรที่สำคัญ ที่ผลิดอกออกผลในสังคม

...สถานที่ ที่ทำให้เราได้เรียนรู้สิ่งต่างๆมากมาย

...สถานที่ ที่เราใช้ชีวิตร่วมกัน สนุกสนานเฮฮา และมีความสุข

...สถานที่ ที่เป็นที่พักพิงโดยไม่หวังสิ่งตอบแทนจากผู้เข้ามาอาศัย

ที่แห่งนี้คือโรงเรียนของพวกเราเอง

8 ธันว์ วันวิญญาณ...

เหตุการณ์ประวัติศาสตร์

ในปี พ.ศ.2484......................

เป็นช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 ในวันที่ 8 ธันวาคม 2484

กองทัพเรือญี่ปุ่นได้มุ่งตรงเข้าสู่อ่าว บ้านดอนและบุกขึ้นตลาดบ้านดอน 

ในวันนั้นได้มีประชาชนจำนวนมากประกอบพิธีวันฉลองรัฐธรรมนูญที่

หน้าศาลากลางจังหวัดสุราษฎร์ธานี  ทราบข่าวการบุกขึ้นตลาดบ้านดอน

จึงเกิดความวุ่นวาย   บางคนได้หนีเอาตัวรอดแต่บางคนก็พร้อมที่จะสู้ศึก

ทางด้านคลังแสงได้แจกจ่ายอาวุธแก่บรรดาผู้รักชาติในครั้งนี้ ในกลุ่มนี้

ครูลำยอง วิศุภกาญจน์  เป็นผู้หนึ่งรวมอยู่ด้วยได้รับแจกปืนพระรามหก

พร้อมกระสุนออกสู้รบต้านทานทหารญี่ปุ่น

       ก่อนมีการสู้รบได้มีการเจรจาระหว่างเจ้าหน้าที่ของฝ่ายไทยกับญี่ปุ่น

แต่ไม่สามารถตกลงกันได้ จึงเกิดการสู้รบกันขึ้น ครูลำยองซึ่งประจำ

แนวรบทางด้านปีกขวา ได้ใช้รั้วสังกะสีเป็นที่กำบังใช้ปืนยิงทหารญี่ปุ่น

เสียชีวิตหลายคน    เมื่อทหารญี่ปุ่นบุกหนักทางปีกซ้ายครูลำยองหา-

ทางออกไม่ได้ เพราะมีรั้วสังกะสีกั้นอยู่จึงโผล่ศีรษะขึ้นขณะประทับปืน

บนไหล่ทำให้ทหารญี่ปุ่นยิงท่านถูกที่หน้าผากและท่านก็ได้ถึงแก่กรรม

เมื่อเวลา 11.15 นาฬิกาของวันเดียวกัน

ความกล้าหาญความเสียสละของท่านครั้งนั้นเป็นที่ประจักษ์แก่ชาว

สุราษฎร์ธานีโดยถ้วนทั่วขุนวิชาการพิศิษฐ์อาจารย์ใหญ่โรงเรียนสุราษฎร์ธานี

จึงได้ขนานนามวันที่ 8 ธันวาคมว่า "วันวิญญาณ"

ซึ่งในวันนี้โรงเรียนสุราษฎร์ธานี

จะมีการประกอบพิธีสักการะดวง วิญญาณของครูลำยอง

 เพื่อรำลึกถึงคุณงามความดีของท่านสืบมาจนกระทั่งปัจจุบัน..

ในปีนี้ภาพบรรยากาศดีๆที่เต็มไปด้วยความนอบน้อมด้วยใจรัก

ความกตัญญูกตเวที เป็นเครื่องหมายของคนดี

คำๆนี้ได้แทรกซึมไปในจิตวิญญาณชาวสธ.ทุกคน.....

อนุสาวรีย์อาจารย์ลำยอง  ที่ทั้งศิษย์เก่า และศิษย์ปัจจุบันต่างช่วยกัน

ตกแต่งและเตรียมขึ้นมาอย่างสมศักดิ์ศรี

  พวงมาลา....

บริเวณรอบๆอนุสาวรีย์ถูกประดับประดาด้วยดอกไม้อย่างสวยงาม

พวงมาลาที่จะสักการะดวงวิญญาณ ของห้อง ม.5/4 ซึ่งเป็นห้องของ misskiss เอง

แม้ว่าพวกเราจะไม่เคยเห็นหน้าอาจารย์ลำยอง

แต่พวกเราขอสักการะดวงวิญญาณของท่าน

ขอนอบน้อม สดุดีวีรชนคน สธ.ด้วยความเคารพด้วยหัวใจของพวกเรา

งานการจัดนิทรรศการร้อยปีโรงเรียนสุราษฎร์ธานี

จัดขึ้นเมื่อวันที่ 6-8 ธค.ที่ผ่านมา

ห้องของ misskiss ได้รับผิดชอบกลุ่มสาระการเรียนรู้ภาษาต่างประเทศ

โดยการนำเสนองานในหัวข้อ ภูมิใจในความเป็นไทย

วันเตรียมงาน....

PRIDE OF THAILAND

ภาคเหนือ

ภาคกลาง

ภาคอีสาน

ภาคใต้ กลุ่ม misskiss เองค่ะ

ซึ่งต่างคนต่างให้ความร่วมมือกันอย่างเต็มที่

เพื่อโรงเรียนของเรา

ประดับกันใหญ่เลย...

                                            ไฟ..จากกระบอกไม้ไผ่

เล่นเกมส์..ผ่อนคลายค่ะ ผ่อนคลาย

เกมส์เศรษฐี..

   + เอ๊ะ คุ้นๆ..เหมือนจ่าเคยรู้จัก

                สู้ตายค่ะ....สู้ตายมั้ยเพื่อน

                                                        2 สาวเด็กเรียน..ชี้อะไรกันน่ะ

สาวชาวดอย..ไหงมาอยู่สุราษฎร์นี่...

มาเปิดใจสาวแตแถวนี่หรอคะ..สาวๆ

ณ เวที  SCIENCE SHOW วันที่ 8 ภาคกลางวัน

               สวีทกันใหญ่....ความสามารถล้นเหลือจริงๆ

แอบควงเด็กเรียน 55+ น้องเค้ามีชื่อว่าชาวนา (จริงๆนะคะ)

     ใครเนี่ย...ทำอะไรกันอะ

ในกลางคืนวันที่ 8 ธันวาคม เป็นงานเลี้ยงสังสรรค์ศิษย์เก่า

มีการปล่อยโคมไฟ สวยงามมากทีเดียวค่ะ

misskiss ได้มีส่วนร่วมในการร้องเพลงพระราชนิพนธ์ ลมหนาวด้วยน้า....

คุณ ศุ บุญเลี้ยง ได้มาร่วมร้องเพลงเพราะๆให้พวกเราได้รับฟังกัน

แดนเซอร์..นร.นาฏศิลป์ รร.สุราษฎร์ธานีค่ะ

100 ปีโรงเรียนผ่านไป  ชื่อเสียงที่สั่งสมมามีมากมายนัก

เราเป็นแค่เด็กนักเรียนคนหนึ่งมาพักพิงที่นี่ แค่ 4 ปีเศษๆ

แต่ระยะเวลาที่ผ่านมานั้นมันทำให้ได้รับสิ่งดีๆกลับมาอย่างมากมาย

อีกปีกว่าๆ ก็คงต้องร่ำลา ที่แห่งนี้ไป...

ถึงยังไง เลือด ชมพู-เขียว ก็คงไม่จางหายจากจิตใจ

 ที่แห่งนี้ยังคงมีสิ่งดีๆให้นึกถึง

                   ที่แห่งนี้ยังคงตราตรึงตราบนานเท่านาน....

                              misskiss