หลังจากที่ทราบเรื่องราวของลูกแก้วแห่งความรัก อิ่มเอมอดไม่ได้ที่จะไม่คิดถึงวิธีการที่จะรักษาลูกแก้วแห่งความรักเอาไว้ให้ได้ แต่คำที่ว่า "อยู่ได้เพราะความรัก และสลายไปเพราะไร้ความรัก" คือความหมายของลูกแก้วแห่งความรักนั้น ยังก้องอยู่ในใจของอิ่มเอมอยู่ตลอดเวลา จิตใจของอิ่มเอมเหมือนเลื่อนลอยจนเทพจุติสามารถสังเกตได้ จึงพยายามหางานให้อิ่มเอมทำจะได้ไม่ต้องคิดมากเพราะคิดว่า หากอิ่มเอมอยู่ไปอีกสักระยะหนึ่งก็จะเข้าใจและทำใจได้

"อิ่มเอม ท่านอิ่มเอม" เสียงเทพจุติร้องเรียกหาอิ่มเอมอยู่ที่หน้าห้องแห่งหนึ่ง

“ขอรับท่านเทพ มีอะไรหรือขอรับ”

            “คืออย่างนี้ท่านอิ่มเอม กระจกสะท้อนมิติแห่งรักมันเกิดเสียขึ้นมา อยู่ภาพมันก็ล้มเอาดื้อๆ ท่านลองดูหน่อยสิ ดูสิว่าสามารถแก้ไขซ่อมแซมอะไรได้บ้าง” เทพจุติพูดพลางเดินไปเปิดประตูห้อง แล้วชี้ให้อิ่มเอมดูกระจกเงา กรอบสีขาวจำนวนมากวางเรียงรายอย่างเป็นระเบียบ แต่อิ่มเอมก็ยังไม่เข้าใจความหมายของคำว่ากระจกสะท้อนมิติแห่งรักที่เทพจุติกล่าวถึงอยู่ดี

            “อ้าว ยืนงงทำไมละท่านอิ่มเอม ลงมือเลยสิ ข้าต้องรีบไปออกรอบกับพวกท่านเทพฤดูกาลนะ” เทพจุติเร่งอิ่มเอมที่ยืนทำหน้าปั้นยากเพราะยังไม่เข้าใจว่าต้องซ่อมอย่างไร

            “อ้อ นี่ท่านยังไม่รู้เรื่องของกระจกสะท้อนมิติแห่งรกนี่เหรอ โทษทีข้านี่ชอบนึกว่าท่านรู้เรื่องหมดแล้ว เอางี้ จะบอกให้ กระจกสะท้อนมิติแห่งรักนี้มีหน้าที่ให้ลูกแก้วแห่งความรักทั้งหลายมารับรู้ความรักของพ่อแม่ของตนที่อยู่บนโลก เพื่อเป็นการซึมซับพลังความรักเอาไว้ไง ลูกแก้วทั้งหลายจะได้มองเห็นว่าพ่อและแม่ของตนมีความรักต่อกันและกันเช่นไร เมื่อความรักนั้นสุกงอมลูกแก้วแห่งความรักก็จะลงไปจุติยังโลกมนุษย์ไง” เทพจุติอธิบาย

            “แล้วมันใช้อย่างไรหรือครับท่านเทพ”อิ่มเอมเข้าใจหน้าที่ของกระจกแล้ว แต่ยังไม่รู้วิธีการใช้อยู่ดี เทพจุติทำหน้าเลิกลัก แล้วก็ยิ้มออกมา ก่อนดีดนิ้วใช้พลังนิมิตเสกหนังสือขึ้นมาหนึ่งเล่มส่งให้กับอิ่มเอม

            “เอา นี่ท่านอิ่มเอม นี่เป็นคู่มือการใช้ ท่าศึกษาเอาเองนะ ข้าต้องไปก่อนนะสายมากแล้วไปละ” เทพจุติพูดจบก็ดีดนิ้วใช้พลังนิมิตเปลี่ยนชุดทรงเป็นชุดนักกล๊อฟ แล้วกระโดดขึ้นรถกล๊อฟที่นิมิตขึ้นมา ขับออกไปโดยปล่อยให้อิ่มเอมยืนถือคู่มืองงๆ อยู่อย่างนั้น

            อิ่มเอมเดินวนดูรอบๆกระจกบานที่อยู่ตรงหน้าอย่างพิจารณา ลองเปิดใช้ดูปรากฏว่ากระจกปรากฏเป็นภาพคล้ายๆกับจอทีวีทีสัญญาณภาพล้มบนโลกมนุษย์ และเขาสังเกตว่ามีบางอย่างที่เขาคุ้นเคยเป็นอย่างดี ตรงขอบกระจกด้านล่างมีสายไฟลักษณะคล้ายสายสัญญาณที่ต่อกับทีวีที่โลกมนุษย์ เขาหยิบมันขึ้นมาและหันมองไปยังปลายสายอีกด้านหนึ่ง อิ่มเอมเดินตามสายนั่นไปจนถึงปลายสายพบว่าปลายสายสัญญาณนั้นเชื่อมต่อกับสิ่งที่บนโลกเรียกว่าเสาอากาศทีวี อิ่มเอมยิ้มและส่ายหน้าพูดขึ้นมาลอยๆ

            “มิน่า ที่แท้เป็นเพราะเสาอากาศขึ้นสนิมแล้วนี่เอง ยังใช้เทคโนโลยีเก่าๆ อยู่นี่เอง ไม่ยากชิลๆ” อิ่มเอมประสานมือพนมมือและถูขึ้นถูลงอย่างรวดเร็ว ปรากฏมีกล่องหลายกล่องปรากฏขึ้นมา ที่แท้ท่าพนมมือถูขึ้นลงเร็วๆ เป็นท่าใช้พลังนิมิตของอิ่มเอมนั้นเอง อิ่มเอมเริ่มแกะกล่องทีละกล่องและเริ่มลงมือในการซ่อมแซมกระจกสะท้อนมิติความรัก

            “เรียบร้อย เปลี่ยนระบบเป็นจานดาวเทียม และติดตั้งระบบรีโมทด้วยจะได้ความชัดเจนและใช้งานมากขึ้น ไหนลองดูสิว่าเป็นอย่างไร” อิ่มเอมใช้เวลาไม่นานก็สามารถแก้ไขได้โดยเปลี่ยนการรับสัญญาณเป็นระบบดาวเทียมที่ทันสมัยขึ้น แล้วเขาก็กดรีโมทเพื่อดูภาพของกระจก

            “ใช้ได้นี่ชัดกว่าเดิม อืมๆ น่าจะมีระบบจีพีเอสและเสริทเอนจิ้นด้วยดีไหมจะได้กำหนดและค้นหาเป้าหมายในการส่องดูได้ง่าย” อิ่มเอมลงมือแก้ไขอีกเล็กน้อยและทดสอบกระจกอีกครั้ง คราวนี้กระจกทำงานได้เร็วขึ้นกว่าเดิม การเปลี่ยนภาพไปยังคู่รักอื่นๆ ทำได้ง่าย แถมยังมีจอภาพเล็กปรากฏบนจอให้ดูได้ทีละหลายๆ คู่ เหมือนจอของแคมฟล๊อกยังไงยังงั้น อิ่มเอมยิ้มอย่างภูมิใจในผลงานของตัวเอง แต่แล้วเหมือนมีบางอย่างมาสะกิตใจเขาขึ้นมา อิ่มเอมนิ่งและลองกดรีโมทเป็นชื่อคนๆ หนึ่งปรากฏบนบานกระจก

            “เก๋” คือชื่อที่ปรากฏอยู่บนกระจก อิ่มเอมดูมีทีท่าลังเลอยู่นานก่อนที่จะลบชื่อนั้นออก แล้วเขาก็เปลี่ยนใจก่อนพิมพ์คำว่า"เก๋"ขึ้นบนกระจกอีกครั้งแล้วก็กด เอ็นเท่อร์ แล้วภาพของหญิงสาวคนหนึ่งก็ปรากฏอยู่บนกระจก อิ่มเอมมองภาพของหญิงสาวผู้นั้นด้วยสายตาอาลัยอาวรณ์เป็นอย่างยิ่ง แล้วเขาก็นั่งลงกอดเข่าเฝ้ามองหญิงสาวคนนั้นอยู่เป็นเวลานานภายในห้องกระจกสะท้อนมิติแห่งรักอย่างเงียบๆ แต่เพียงลำพัง