พิมพ์หน้านี้
| เมื่อเช้าไปทำงาน ระหว่างที่รถติดอยู่ เราก็นึกถึงเด็กชายคนนึงขึ้นมา ภาพของอ้ายเหน่งลอยขึ้นมา เวลาผ่านไปรวดเร็วเหลือเกิน จำได้ว่าประมาณปลายปี 2543 ตอนนั้น เราเปิดร้านขายหนังย่านราชดำริ ตอนเย็นเราจะมาที่ร้านประจำทุกวัน อ้ายเหน่งคือชื่อที่คนย่านนั้นต่างพากันเรียก เหน่งเด็กน้อย หน้าตาถือได้ว่าน่ารัก เลยทีเดียว เหน่งเดินมาหาที่ร้านทุกวันเทียวขอตังค์ผู้คน เพื่อซื้อข้าวกิน ส่วนอาชีพของพ่อเหน่งก็เป็น ยามร.... |
| << | กรกฎาคม 2008 | >> | ||||
| อา | จ | อ | พ | พฤ | ศ | ส |
| 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | ||
| 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 |
| 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 |
| 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 |
| 27 | 28 | 29 | 30 | 31 | ||