พิมพ์หน้านี้
|
มาแล้วค่า... หายไปเกือบสองสัปดาห์รู้สึกเหมือนหายไปเป็นปีเลย กลัวเพื่อน ๆ จะลืมกัน เลยแอบมาส่งความคิดถึงก่อนกลับไปหัวฟูต่อนะคะ มันนี่รู้สึกผิดนิดหน่อย ที่หายไปอย่างไร้ร่องรอย แต่มันนี่รู้ล่ะน่า ว่าเพื่อน ๆ รู้ว่ามันนี่น่ะ หายไปหัวฟูเนื่องจากการเรียนนั่นเอง ที่จริงแล้ว มันนี่ก็อยากจะมีเวลามากกว่านี้ มานั่งอัพบล็อกเอาภาพที่มันนี่ไปโน่นไปนี่มาฝากล่ะ แต่นึกถึงเวลามานั่งอัพโหลดภาพ และอัพบล็อกแล้ว มันนี่จะต้องสอบตกแน่เลย เพราะเวลาอ่านหนังสือคงน้อยลง เอาล่ะ เพื่อไม่ให้เป็นการเสียเวลา มันนี่อัพเดทคร่าว ๆ ให้เพื่อน ๆ ฟังละกันนะคะ ว่าวัน ๆ ที่หายหัวไปมันนี่ทำอะไรมั่ง
1. ตอนนี้ฤดูใบไม้ผลิแล้ว มองไปทางไหนก็เห็นเฉดสี แดงเพลิง ส้มแสด น้ำตาลอมเหลือง สวยงามจับใจ อากาศเย็น ๆ ผสมฝนประปราย มันนี่ มันจะออกจากบ้านตอนเช้าประมาณ 8 โมงกว่า ๆ นั่งรถไฟใต้ดินไปโรงเรียน หูฟังก็ฟัง Carmina Burana ของ Mozart ซึ่งมันนี่ว่ามันช่วยปลุกอารมณ์ให้คึกได้ชะมัดเลย ระยะเวลาเดินทางประมาณ 15 นาที มันนี่จะฟังเพลงนี้สลับกับ Dance of the Sugar-Plum Fairy ของ Tchaikovsky , O Mio Babbinio Caro อันนี้แนะนำมาก รับรองเสียงของป้า Maria Callas ปลุกให้ตื่น พร้อมฟังแลคเชอร์วิชาหนัก ๆ ยามเช้าได้อย่างได้ผลมาก ไม่ว่าจะเรียนหนักหัวฟูแค่ไหน มันนี่ก็ยังอารมณ์ดีได้เพราะฟังเพลงปลุกอารมณ์ เป็นกิจวัตรประจำวัน อ้อ ต้องไม่ลืมแวะซื้อครัวซองต์เจ้าอร่อย กับช็อคโกแล็ตร้อนจากร้านแถวโรงเรียนอนุบาลก่อนด้วยทุกวันจะได้มีแรงไปต่อสู้กับตัวเลขที่ทำให้ปวดหัวได้ทั้งวัน 2. โรงเรียนอนุบาลหมีใหญ่ พาพวกมันนี่และเพื่อน ๆ ห้องหมีใหญ่ภาคพื้นยุโรป ซึ่งเป็นเพื่อนบ้านห้องมันนี่ซึ่งเป็นหมีใหญ่ภาคพื้นยุโรป - เอเชีย ไปเยี่ยมตลาดหุ้นใหญ่ที่แฟรงค์เฟิร์ท ไปเยี่ยมเมืองรถ และโรงงานผลิตรถยนต์ Volkswagen ไปเยี่ยมชมงานด้าน logistics ของ Ikea ซึ่งมันนี่ว่าน่าสนใจมาก ๆ นอกจากนี้ยังได้รับฟังรายงานผลการตลาดของรถโฟล์คกับตลาดอเมริกา ซึ่งทำให้พวกอนุบาลอย่างเรา ๆ ได้รับรู้ถึงข้อด้อยของบริษัท และได้รับเชิญให้แสดงความเห็น และข้อเสนอแนะแบบเด็กอนุบาลเพื่อที่บริษัทอาจจะได้นำไปปรับใช้เป็นแนวทางปรับปรุงในอนาคตอีกด้วย สนุกดีมันนี่ว่า 3. นักเรียนอนุบาลหมีใหญ่โปรแกรมของมันนี่จะต้องฝึกงาน เมื่อจบภาคเรียนแรก ดังนั้น พวกเราทุกคนจึงต้องเริ่มมองหาที่ฝึกงานตั้งแต่สองเดือนที่แล้ว บรรยากาศการหาที่ฝึกงานเป็นอะไรที่มาคุมาก เพราะตั้งแต่มันนี่เข้าไปเรียน มันนี่ต้องทำความเข้าใจกับภาษาธุรกิจที่มันนี่ไม่คุ้นเคย ที่นี่ทุกคนพูดภาษา "บอสตันคอนซั้ลแท่น" "เคพีเอ็มจี" "ดีล้อยท์แอนด์ทุช" ฯลฯ อะไรก็ตามแต่ มันก็คือบริษัทท็อป ๆ ระดับโลกที่อย่างน้อยถ้าไม่อยู่อันดับต้น ๆ เงินเดือนหลาย ๆ แสนบาท ก็ต้องติดอยู่ใน "Fortune500" อันนี้ทำเอามันนี่นอนไม่หลับเอาหลายคืน เพราะงงมาก และสับสน รู้สึกต่ำต้อย เพราะว่า ไม่เคยให้ความสำคัญกับระดับเงินเดือน หรือชื่อเสียงของบริษัทขนาดนั้นมาก่อน รู้สึกต่อต้าน ว่าทำไมทุกคนถึงได้ superficial กันขนาดนั้น และแอบ ๆ หมั่นไส้เพื่อนร่วมชั้นเล็กน้อย แหะ ๆ มันนี่ก็ไม่ได้ตั้งใจอะไรมากหรอก ก็ได้ไปแอบ ๆ สมัคร Hugo Boss และ ปูนซีเมนต์ไทย เอาไว้ ซึ่งปรากฎว่าได้ทั้ง 2 ที่ ตั้งแต่ 2 เดือนมาแล้ว ปรากฎว่า พออาจารย์รู้เข้า แอบเบ้ปาก มันนี่ก็แอบวีน (ในใจ) ปูนซีเมนต์ไทยไม่ดีตรงไหน ถึงจะไม่ดังระดับโลก แต่ก็เป็นบริษัทที่มันนี่จะได้เข้าไปเรียนรู้อะไรมากมายแหละน่า แต่อาจารย์บอกว่า Hugo Boss ดี น่าสนใจมาก แต่ลองหาอะไรที่ติดอันดับต้น ๆ ของ Fortune500 ดู มันนี่ก็เลยจำยอม ขอลัดขั้นตอนละกันนะคะ เอาเป็นว่า มันนี่หายหัวไปเตรียมตัวสัมภาษณ์เข้าฝึกงานกับบริษัท Daimler (Chrysler) (อะแฮ่ม ติดอันดับ Fortune500 กะเขาด้วยนา) เป็นสัมภาษณ์โดยโทรศัทพ์ทางไกลจากสิงคโปร์ บริษัทที่นั่นเป็นส่วนที่เป็น Financial Service สำนักงานใหญ่ภาคพื้นเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ เอาเป็นว่า ไม่รู้คนสัมภาษณ์หน้ามืดหรืออย่างไร ก็รับมันนี่ไปเรียบร้อยแล้ว แฮ่ ๆ แถมให้ค่าขนมเด็กฝึกงานอย่างมันนี่ร่วมครึ่งแสนบาทต่อเดือนอีกด้วย มันนี่เลยแอบกรี๊ดมาก เพราะไม่ได้คาดหวังเลย ดี ๆ จะได้เอาไว้กินขนมนิด ๆ หน่อย ๆ อาจารย์บอกว่าสิทธิที่จะได้รับการเสนองานให้หลังจากเรียนจบนั่นมีสูงมาก เนื่องจากรุ่นพี่ที่จบไป ก็เริ่มจากเด็กฝึกงานก่อน หลังจากนั้นก็ไปเป็นหัวหน้าโครงการต่าง ๆ (มันนี่จะต้องไปฝึกงานเป็นผู้ช่วยรุ่นพี่มันนี่นั่นเอง) ช่วง มค - เมย. 51 มันนี่จะอยู่สิงคโปร์ค่ะ แล้วถ้ามีโอกาสจะแวะมาเมืองไทยบ้างนะคะ 4. มันนี่มีสอบ และเรียนแน่นเอี้ยดทุกวัน แต่มันนี่ก็แอบหนีไปหาความสำราญด้วยการดูหนัง และฟังโอเปร่าบ้าง วันหลังจะเอามาเล่าให้ฟังนะคะ 5. ตอนนี้มันนี่ปวดฟันมาก ปวดจะตายแดดิ้น แต่ยังไม่มีเวลาไปหาหมอ คาดว่าอีกสองวัน จะว่างพอจะไปได้ค่ะ 6. จบแล้วไม่มีอะไรจะเล่าแล้ว เล่าไปหมดแล้ว เอารูปมาฝากค่ะ คิดถึงเพื่อน ๆ นะคะ
|