วันจันทร์ ที่ 25 กุมภาพันธ์ 2551
หัวใจไม่ได้เสริมใยเหล็ก
Posted by
Monkey
,
ผู้อ่าน : 1625
, 14:41:21 น.
| หมวดหมู่ :
ล.ลิง ร.รัก
พิมพ์หน้านี้
|
 ฮัลโหล.......แก.......ฮือ..................ฮือ............ฮือ.........ไม่ไหวแล้ว..........ง่า..............เค้าคิดว่าฉันไม่มีหัวใจหรือไหงวะ........นั่นไงเสียงโหยหวนจากเพื่อนรักลอยมาตามสายเอาอีกแล้ว.....เพราะเค้าคนนั้นอีกแล้ว.....จะเอาคำตอบว่ายังไงดีละเพื่อนเราก็มีหัวใจกันทุกคนนั้นแหละแต่ใครจะมองเห็นใจเราเป็นแบบไหนสุดที่จะหยั่งรู้ได้ถ้าจะวัดค่า............การเห็นใจคงวัดได้ยากค่าของการเห็นใจกัน มันก็น่....
|
วันศุกร์ ที่ 22 กุมภาพันธ์ 2551
คนอ่อนแอ ยังไงก็แพ้อยู่วันยังค่ำ (2)
Posted by
Monkey
,
ผู้อ่าน : 238
, 14:13:10 น.
| หมวดหมู่ :
เดอะ คิงคอง
พิมพ์หน้านี้
|
 แม้จะทำให้ใครต้องเจ็บปวดเพราะเรา ก็อย่าไปใส่ใจถ้าสิ่งที่ทำ มันคือความสุขของเรา ......... เพื่อตัวเรานั้น คือความคิดวูบหนึ่งเมื่อถูกเอาเปรียบจากการเป็น คนอ่อนแอแต่ในความเป็นจริงแล้วการที่เราจะเข้มแข็งได้อยู่อย่างมีความสุขได้ไม่จำเป็นเลยที่จะต้องเบียดเบียนผู้อื่นไม่จำเป็นเลยที่ต้องแย่งชิงอะไรจากใครความสุขที่มีอยู่ อาจไม่ได้มากล้นเพราะบางทีเราอาจจะต้องเป็นคนเสียสละบ้างในโลกนี้ ไม่มีใครได้อะไร โดยไม่เสีย....
|
คนอ่อนแอ ยังไงก็แพ้อยู่วันยังค่ำ (1)
Posted by
Monkey
,
ผู้อ่าน : 337
, 14:01:13 น.
| หมวดหมู่ :
เดอะ คิงคอง
พิมพ์หน้านี้
|
 ในช่วงชีวิตหนึ่งฉันเชื่อว่า เรามีช่วงเวลาที่อ่อนแอกันทุกคนหรือแม้แต่ในทุกๆวันที่เป็นอยู่แม้คุณจะยิ้ม หัวเราะ และดูมีพลังมากมาย ที่แสดงออกต่อคนภายนอกแต่จริงๆแล้ว ในบางเสี้ยวเวลาที่ได้อยู่กับตัวเองก็คงมีเรื่องบางเรื่องที่ทำให้เราอ่อนแอได้บ่อยครั้งไปการร้องไห้ดูจะเป็นการแสดงออกที่คนอ่อนแอมักจะเป็นยิ่งอ่อนแอมาก ยิ่งคิดมาก ยิ่งร้องไห้มาก ยิ่งทุกข์มากฉันเคยเกลียดตัวเองที่เป็นคนอ่อนแอ และอ่อนไหวง่ายฉันขี้แพ....
|
วันพุธ ที่ 20 กุมภาพันธ์ 2551
ตาสว่าง
Posted by
Monkey
,
ผู้อ่าน : 189
, 19:03:59 น.
| หมวดหมู่ :
มุมสบาย ไสตล์ ล.ลิง
พิมพ์หน้านี้
|
ตาสว่างโมเดิร์นด็อกอัลบั้ม : แดดส่องท้องฟ้าแสนจะกว้างใหญ่หนทางยังคงยาวไกลแล้วเธอนั้นก็เดินจากไปเหลือเพียงเราที่ต้องห่างกับวันเวลาที่แสนเลือนลางกลับคืนมาเงียบเหงาอ้างว้างอย่างเคยสุดท้าย เรื่องราว ว่างเปล่า (ในใจ/ต่อไป)ต้องเจอ ต้องเป็น แล้วจะเห็น ใช่ไหมท้องฟ้ายังอยู่ห่างไกล แล้วตัวเธอก็จากไป สายตาพลันสว่างขึ้นมาฝนโปรยปรายและผ่านไป เห็นความจริงที่ผ่านมา ย้ำเตือนฉันจำเอาไว้ทุกเวลาถึงเวลาที่ฉันนั้นควรสงบ ....
|