ชีวิตปีนี้ นับเป็นปีแห่งการเรียนรู้และเติบโต

ในเรื่องงานเราต้องเรียนรู้การควบคุมสถานการณ์ต่างๆ อย่างมืออาชีพ

ต้องทำงานเชิงมาร์เก็ตติ้งมากขึ้น เหนื่อยสุดๆ แต่มันเป็นความเหนื่อยกาย ไม่ใช่เหนื่อยหัวใจ

แม้สถานการณ์ในออฟฟิศจะดูไม่ค่อยรื่นรมย์

แต่เราก็ยังรู้สึกดีที่ไม่ได้มีเราที่เป็นแบบนี้อยู่คนเดียว

ต่างคนต่างมีจุดที่ตัวเองรู้สึกหงุดหงิดใจ

เราจะผ่านมันไปได้ยังไงล่ะ  นี่คือสิ่งท้าทาย

เราเชื่อว่า ตราบใดที่เรายังมองปัญหา คือปัญหา ยังไงก็คือ "ปัญหา"

แต่ถ้าเราพลิกความคิดของเรา มองปัญหาเป็นเหมือนสิ่งหนึ่งที่เราต้องกระโดดข้ามไปให้ได้

เหมือนเราเป็นนักกีฬาวิ่งข้ามรั้ว  ต้องกระโดดให้ผ่านทุกรั้วก่อนจึงจะถึงเส้นชัย

มันเป็นเรื่องท้าทายความสามารถ ไม่ใช่แค่ความสามารถในเรื่องงาน

รวมไปถึงความสามารถเรื่องการจัดการกับอารมณ์ ความรู้สึกที่เกิดขึ้นระหว่างการทำงานด้วย

มีคนเคยบอกว่า เวลาเรารู้สึกท้อแท้ ให้หันไปมองคนที่แย่กว่าเรา

จะทำให้มีกำลังใจสู้ต่อไป

หากเรามัวสาละวนมองอยู่แต่เรื่องของตัวเอง

จนลืมมองไปว่าคนอื่นที่เค้าทุกข์กว่าเรามีถมเถ

ตัวอย่างเช่น เราไม่พอใจในขาอวบอ้วนของตัวเอง รู้สึกเกลียดสิ่งที่เราเป็น

มัวแต่มานั่งคิดว่า เฮ๊ย ทำไมขาเราใหญ่จัง

ดูขานางแบบสิ เล็กนิดเดียว ทำไมพระเจ้าให้ขาน่าเกลียดๆ กับเรามาเนี่ย

แต่ถ้าเราเลิกมองขาตัวเอง หันไปดูคนอื่นรอบตัว

บางคนไม่มีขาจะเดินด้วยซ้ำ

เรายังดีที่ยังมีขาเดินมาทำงาน

ยังมีงานให้ทำ

ยังมีเพื่อนดีๆ ที่เข้าใจปัญหาของเรา

เห็นมั้ย...มีกำลังใจขึ้นตั้งเยอะ

แต่ไม่ใช่ทุกคนหรอกที่คิดได้แบบนี้

ที่เราเห็นส่วนหนึ่งก็จะเฝ้ารอแต่ให้คนมาสงสารเห็นใจตัวเอง

น่าจะมีโครงการรณรงค์ลดละเลิก การจัดงานปาร์ตี้สงสารตัวเอง

พวกที่ชอบจัดงานปาร์ตี้สงสารตัวเองคือพวกไหน

พวกที่ชอบเรียกร้องให้คนอื่นเห็นใจตัวเองไง

อยากให้คนอื่นเห็นใจตัวเอง แล้วเคยถามตัวเองบ้างมั้ยว่า เคยเห็นใจคนอื่นบ้างรึเปล่า

ถ้าคนเราเลิกเอาแต่เรียกร้องความเห็นใจ แล้วหันมาเห็นใจคนอื่น

สังคมมันก็จะมีแต่คนที่เห็นใจกันและกัน

ไม่ใช่พวกเห็นแก่ตัว "บางกลุ่มคน" อย่างทุกวันนี้

.........

....

ส่วนเรื่องตัวเอง

ตอนนี้ความรักค่อนข้างนิ่ง คือแช่แข็งความรู้สึกของตัวเองไปแล้ว

ไม่พร้อมจะคิดอะไรไปมากกว่านี้  อยากอยู่นิ่งๆ เฉยๆ

ใครเข้ามาก็บอกได้คำเดียวว่า "ไม่พร้อม"

รู้สึกเสียดายความรู้สึกที่ว่า "ฉันอยู่ได้ด้วยตัวเอง"

ไม่พร้อมที่จะกลับไปสู่ความรู้สึก ความรัก ความแคร์ ความสนใจใส่ใจใครแบบนั้นอีก

รู้สึกว่าเหนื่อยมาก ชอบมีความสุขกับสิ่งเล็กๆ น้อยๆ ไปวันๆ มากกว่า

ไปเดินห้างคนเดียวได้ ชอปปิ้งคนเดียว อยากไปไหนก็ไปได้ตามใจ ไม่ต้องผูกติดกับใคร

ขอใช้ความรู้สึกนี้ให้คุ้มค่าก่อนดีกว่า....เหนื่อยเหลือเกิน  เหนื่อยใจ

พูดถึงเรื่องช้อปปิ้ง ตอนนี้มีอาการจิตถึงขั้นว่าตอนไปเดินกะเพื่อนก็เดินดูแบบผ่านๆ

แล้วกลับไปดูใหม่ วันหลังแบบสาแก่ใจ

เพราะเราเลือกของนานมาก เลยเกรงใจ กลัวคนอื่นรำคาณ ไปคนเดียว สบายใจกว่า

บ้าไปแล้ว ฮ่าๆ

ช่วงนี้รักการว่ายน้ำเป็นพิเศษ  ขยันว่ายน้ำทุกอาทิตย์เลย

รู้สึกว่าพอได้ทำติดต่อกันแล้ว มันดีจริงๆ มีสมาธิ ได้คิดทบทวนความคิด ความรู้สึกตัวเองไปด้วย

รู้สึกว่าได้ปลีกตัวออกจากความวุ่นวาย  มีเวลาไตร่ตรองความรู้สึกตัวเองมากขึ้น

อีกอย่างที่ทำตอนนี้คือไปตีแบต  ได้พักผ่อนจิตใจ เครียดกับเรื่องงาน

พอได้ไปเฮในสนามแล้วมันรู้สึกได้ปลดปล่อย

เรารู้สึกว่าการออกกำลังกายดีต่อสุขภาพจิตอย่างมาก

ทำให้เราหยุดคิดเรื่องเศร้าในหัวใจไปได้

หรือจะตั้งเป้าเป็นโสดไปตลอดชีวิตดีล่ะ เหอๆ