อื้อ ฮือ ตึกสีเหลืองสดแท้ๆ กับอาคารร้าน Mo Shop ตอนแรกคิดว่าจะหายากนะคะ แต่ถ้าได้มาเดินอยู่แถวถนนท่าแพ จังหวัดเชียงใหม่ หาไม่ยาก ร้านนี้อยู่ตรงข้ามวัดอุปคุตพอดี  มีนัดคุยกับผู้ตกแต่งภายในร้านคุณไทวิจิต พึ่งเกษมสมบูรณ์ อดีตอาจารย์คณะวิจิตรศิลป์มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ค่ะ

ร้าน Mo Shop มาจากคำว่า 'moment' ตัวอักษรโลหะตัว M และ O ที่เป็นชื่อร้านนั้นสนิมเกรอะ เข้ากับแนวคิดของคุณไทวิจิตที่ชอบนำวัสดุเก่าๆที่ถูกทิ้ง หรือที่คนไม่เห็นคุณค่าแล้วนำกลับมา "แปลง" ใช้ใหม่

อดคิดไม่ได้ว่าคุณไทวิจิต ศิลปินผู้เป็นทั้งนักวาด นักออกแบบ และนักประติมากรรมผู้นี้ ชื่นชอบสนิมเป็นพิเศษหรือเปล่า

คุณไทวิจิต พึ่งเกษมสมบูรณ์ ผู้ได้รับขนานนามว่า "พระเจ้าของข้าวของ" จากคุณวชิรา

บริเวณภายในร้าน Mo Shop มีข้าวของต่างๆที่คุณไทวิจิตนำมาดัดแปลงใช้ใหม่ อย่างเช่นท่อเก่าๆที่สนิมเกรอะแล้วก็นำมาดัด เชื่อม ต่อเข้ากันกลายเป็นกระถางต้นไม้แขวนไว้กับผนังค่ะ ได้บรรยากาศดิบๆของสนิมเหล็กตัดกับผนังกำแพงสีขาวสะอาด ปกติสนิมเหล็กคนมักจะรังเกียจเพราะฝุ่นสนิมเต็มไปด้วยความเกรอะ แต่พอมาเป็นกระถางต้นไม้กลับแลโปร่งๆ ช่วยให้กำแพงชุ่มชื้นขึ้นไปในตัว

ตัวอักษร Y สีเหลืองแจ่ม อยู่ตรงบันไดเชื่อมต่อบริเวณชั้นหนึ่งสู่ชั้นสอง และเลยขึ้นไปเป็นชั้นสาม ตัว Y นี่มีสนิมอยู่รอบๆบ้างเช่นกัน

สนิมและวัสดุเก่า ตามร้านขายของเก่าๆ เป็นสิ่งที่คุณไทวิจิตชื่นชอบค่ะ โดยเฉพาะการไปเดินตามร้านขายของเก่านี่เป็นงานอดิเรกที่ชอบมากๆ ร้านขายของเก่าเป็นเหมือนขุมทรัพย์ที่คุณไทวิจิตจะได้ค้นหาวัสดุแปลกๆ ที่บางทีปุ๊ปรู้ปั๊บว่าจะนำมาทำอะไร แต่บางชิ้นก็ต้องใช้เวลาค้นหากันสักพักค่ะ เพื่อสร้างจินตนาการก่อนที่จะได้ที่ว่าควรจะนำไปดัดแปลงเป็นอะไรต่อไป

ม้วนเหล็กที่นำมาทำโคมไฟนี้ "ม้วนระเกะระกะอยู่ที่ร้านขายของเก่าครับ แต่เห็นแล้วผมรู้เลยว่าจะนำไปใช้งานได้" คุณไทวิจิตอธิบายให้ฟัง โคมไฟชิ้นนี้กำลังอยู่ระหว่างการผลิตที่บริเวณชั้นสามของร้าน Mo Shop ซึ่งถูกแปลงให้เป็นสตูดิโอทำงาน หลอดไฟที่เห็นข้างในเป็นหลอดไฟหมดอายุแล้วนะคะ แต่นำมาใช้ตกแต่งเพื่อให้เห็นรูปทรงของหลอดไฟตัดกับม้วนเหล็ก และแน่นอนโคมไฟนี้ใช้งานได้จริงๆค่ะ สังเกตระบายรอบๆมาจากคริสตัลพลาสติค ทำให้งานดูหวานขึ้นบ้าง "ดูดัดจริตขึ้น" คุณไทวิจิตบอก

แผ่นเหล็กหน้าโต๊ะสีแสดสนิมเกรอะ (อีกแล้ว) แผ่นนี้คุณไทวิจิตได้มาจากร้านขายส้มตำ! เป็นโต๊ะนำเข้าสมัยปี 1950 และต้องต่อรองกับแม่ค้าว่าจะซื้อโต๊ะใหม่มาเปลี่ยน เลยได้หน้าโต๊ะตัวนี้มา ตอนนี้นำมาใช้เป็นแผ่นเทียบสีในระหว่างทำงานไปพลางๆก่อน และกำลังรอวันว่าจะนำมาแปลงเป็นอะไรในโอกาสต่อไป

เรื่องของการตกแต่ง คุณไทวิจิตบอกว่าต้องอาศัยจินตนาการว่าจะจับอะไรมาชนอะไร และการทำเช่นนี้มีความท้าทายอยู่ในตัว ยิ่งถ้าผลิตของเก่าให้ต่างไปจากรูปแบบเดิมๆ โดยที่ของ"ใหม่"ใช้การได้ดีด้วยแล้วก็เท่ากับการเพิ่ม "คุณค่า" ให้กับของที่คนคิดว่า "หมดค่า" สมกับคำว่า Functional Objects สโลแกนของร้าน ที่ว่าของทุกชิ้นใช้งานได้

คราวหน้าจะปล่อยเสียง มุมมองในการทำงานของศิลปินผู้นี้ค่ะ