จากสนามบินสุวรรณภูมิเพียงชั่วอึดใจเดียว นักท่องเที่ยวทั้งไทยและเทศก็จะไปถึงเมือง พัทยา จุดมุ่งหมายสำหรับนักเดินทางจำนวนมาก และแต่ละคนที่ไปก็คงจะมีเป้าหมายแตกต่างกันออกไป แต่สิ่งหนึ่งที่อาจจะเหมือนกันในใจหลายๆคนก็คือการไปเสาะหาสถานที่พักผ่อนหย่อนใจ บันเทิงเริงรมย์ในยามค่ำคืน กับบาร์เบียร์ที่เรียงรายตามชายหาด

ลมหายใจของพัทยา ช่างคึกคัก ตื่นเต้น เร้าใจ เคลือบแสงสีไว้หลากหลายในชั่วโมงค่ำคืน

ช่วงที่เดินผ่านถนนคนเดิน หรือ Walking Street ในเมืองพัทยานั้น ได้เห็นนักท่องเที่ยวต่างชาติจำนวนมาก เท่าที่สอบถามผู้ที่ทำงานดูแลผู้หญิงที่ทำงานบริการทางเพศ พบว่านักท่องเที่ยวส่วนใหญ่ที่เข้ามาช่วงนี้เป็นชาวรัสเซีย และตะวันออกกลาง ขณะที่ผู้หญิงที่เข้ามาขายบริการที่เห็นเต้นอยู่ข้างบนในภาพเป็นผู้หญิงชาวยุโรป ซึ่งบาร์นี้อนุญาตให้เฉพาะผู้หญิงยุโรปขึ้นเต้นในตู้โชว์เท่านั้น 

แต่พื้นที่ทำงานของชาวไทย โดยเฉพาะผู้หญิงไทยก็ยังมีอยู่เช่นเดิม กับภาพของผู้หญิงทำงานที่ต้องพยายามหาลูกค้าชาวต่างชาติ ซึ่งหมายถึงรายได้ที่จะเข้ามาในแต่ละคืน

ภาพของพัทยาในตอนกลางวันจึงต่างกับกลางคืนโดยสิ้นเชิง บรรยากาศชายหาดในตอนเช้าตรู่จึงดูเงียบงัน และอ้างว้าง ผู้คนที่เดินแสวงหาความสุขทางสายตาและร่างกายคงจะยังไม่ทันได้ตื่น

ฉันเห็นแม่กับลูกเล่นทรายกันอยู่เงียบๆริมชายหาด เห็นครอบครัวชาวอีสานที่นั่งกินข้าวพร้อมหน้าพร้อมตา ไม่แน่ใจว่าพวกเขามาเที่ยวพักผ่อนกันที่เมืองพัทยา หรือว่ามาทำงาน

และฉันก็ได้เห็นผู้หญิงจำนวนมากยังนั่งรอบางสิ่งบางอย่างอยู่ตรงชายหาด

ไม่ใช่เพียงเธอคนนี้คนเดียว แต่ยังมีผู้หญิงจำนวนมากที่นั่งเรียงรายอยู่ริมหาดทั้งนั่งคนเดียวและจับกลุ่มกันอยู่

เห็นภาพอาการนั่งรอของผู้หญิงเหล่านี้แล้ว ทำให้อดจินตนาการถึงชายหาดพัทยาเมื่อ 30 กว่าปีก่อนที่ต้องเฝ้าคอยรอทหารอเมริกันพักรบในสงครามอินโดจีนแล้วมาพักผ่อนหย่อนใจกันที่เมืองพัทยาไม่ได้ ช่วงนั้นผู้หญิงเหล่านี้ต่างก็พยายามรอคอยและดิ้นรน เพื่ออะไรบางอย่างเช่นกัน

ซึ่งก็ไม่น่าจะแตกต่างกับทุกวันนี้มากนัก เพียงแต่นักท่องเที่ยวที่มาทำให้เมืองพัทยากลายเป็นแม่เหล็กดึงดูดไม่ได้มีแค่ชาวอเมริกัน และคนที่มารอคอยให้บริการก็ไม่ได้มีแค่ผู้หญิงไทย หรือเฉพาะผู้หญิงอีกต่อไป