ครั้งแรกที่ได้พบอองซอ บรรณาธิการนิตยสารอิระวดี เป็นช่วงที่เกิดเหตุประท้วงอย่างรุนแรงเพราะสาเหตุจากน้ำมันราคาแพง ทำให้เหตุการณ์บานปลายมีพระสงฆ์ร่วมเดินขบวนประท้วง ที่สุดก็ถูกรัฐบาลทหารพม่าปราบปราบอย่างหนักหน่วง มีผู้เสียชีวิตและสูญหายไปจำนวนมาก

ถึงวันนี้ หกเดือนให้หลัง ประเด็นของพม่ากลับเข้ามาอยู่ในสายตาชาวโลกอีกครั้ง เมื่อเกิดพายุไซโคลนนาร์กิส ถล่มบริเวณสามเหลี่ยมอิระวดี และกรุงย่างกุ้งเมื่อสัปดาห์ที่แล้ว จนถึงวันนี้มีผู้เสียชีวิตไปนับแสนคน จากตัวเลขอย่างไม่เป็นทางการ ในขณะที่รัฐบาลทหารพม่าพยายามยืนกรานว่าผู้เสียชีวิตมีเพียง 2 หมื่นคน

เจอบรรณาธิการผู้นี้ทีไร พม่าอยู่ในสถานการณ์วิกฤติทุกที

หรือที่จริง พม่าอยู่ในสถานการณ์วิกฤติตลอดเวลา เพียงแต่รอวันปะทุ อีกระลอก

รัฐบาลทหารพม่า ที่ไม่ฟังเสียงประชาชน ดื้อและท้าทายประชาคมโลก แสดงให้เห็นอย่างชัดเจนว่าไม่ได้ห่วงใยสภาพความเป็นอยู่ของประชาชนแม้แต่น้อย ห่วงแต่การรักษาฐานอำนาจของตน

"ตั้งแต่เกิดวิกฤติพายุถล่ม รัฐบาลทหารพม่าไม่แม้แต่จะส่งสารแสดงความเสียใจต่อชาวพม่า ไม่ได้แสดงความรู้สึกเห็นใจ แต่กลับยืนกรานให้ประชาชนไปลงเสียงเพื่อรับร่างรัฐธรรมนูญ การกระทำเช่นนี้ย่อมแสดงให้เห็นอย่างชัดเจนว่ารัฐบาลห่วงแต่เรื่องตนเองเท่านั้น"

ออง ซอ หนึ่งในแกนนำนักศึกษาที่ร่วมประท้วงรัฐบาลทหารพม่า ต้องออกจากบ้านเกิดมานานถึง 20 ปีและจนบัดนี้ยังกลับเข้าประเทศไม่ได้  บอกว่า ที่จริงเหตุการณ์เลวร้ายที่กำลังเกิดขึ้นในเวลานี้ เป็นห้วงเวลาที่รัฐบาลทหารพม่า ภายใต้การนำของนายพลตันฉ่วย จะได้พิสูจน์ตนเอง ว่าพร้อมที่จะเจรจาในเวทีโลก

ตอนนี้หลายๆประเทศ โดยเฉพาะรัฐบาลสหรัฐ พร้อมที่จะต่อรองด้วยท่าทีที่อ่อนลง และพร้อมที่จะผ่อนปรนการคว่ำบาตรต่อพม่า ถ้าผู้นำรัฐบาลไม่เปิดฉากเจรจาตอนนี้ ก็เท่ากับการเสียโอกาสที่เรียกได้ว่าเป็นโอกาสที่ดีที่สุดหนหนึ่ง

ออง ซอ มองสถานการณ์อย่างน่าเป็นห่วง โดยเฉพาะโรคระบาดที่กำลังเกิดขึ้น อย่างเช่นโรคไข้เลือดออก และอหิวาตกโรค  โดยเด็กๆที่รอดชีวิตจากเหตุการณ์พายุถล่ม กำลังเริ่มป่วยด้วยโรคติดต่อเหล่านี้เป็นจำนวนมาก 

นอกจากปัญหาเฉพาะหน้าแล้ว ในอนาคตอันใกล้ก็พอจะมองเห็นได้ว่าจะเกิดปัญหาสังคมและเศรษฐกิจตามมาอีกมาก เป็นผลพวงจากพายุถล่มในครั้งนี้ เพราะจะมีเด็กจำนวนมากเป็นเด็กกำพร้า ขาดผู้ดูแล ขณะเดียวกันคนพม่าที่รอดตายจำนวนมาก อาจจะตัดสินใจเดินทางเข้ามาที่ประเทศไทยเพื่อมาพบกับญาติพี่น้องที่ยังมีชีวิตอยู่ ทำให้ประเทศไทยต้องรองรับผู้ลี้ภัยและแรงงานอพยพมากขึ้น

เชื่อว่าหลายท่านจะยังจำกันได้เรื่องแรงงานพม่า 54 คนเสียชีวิตที่จังหวัดระนอง

เหตุการณ์ครั้งนั้นอาจจะเป็นเพียงตัวอย่างเดียวที่ได้รับการเปิดเผย แต่ใครจะรู้ว่าตัวเลขที่แท้จริงของแรงงานพม่าที่อพยพเข้ามาในไทยนั้นมีตัวเลขสูงขนาดไหน

ถ้าสภาพสังคมและเศรษฐกิจของประเทศบ้านเกิดเมืองนอนดี รัฐบาลดูแลประชาชนได้ จะมีใครอยากจะทิ้งประเทศของตนไปอยู่ที่อื่นกันหรือ

แล้วรัฐบาลทหารพม่า จะทนนิ่งเฉย อยู่ที่กรุงเนปิดอร์ ได้อย่างไร?

รัฐบาลไทยเอง จะช่วยผลักดันแก้ปัญหาของพม่าอย่างไร ท่าทีของสมาคมประชาชาติเอเชียตะวันออกเฉียงใต้หรืออาเซียนจะเป็นอย่างไร จะนิ่งเฉยต่อไปได้อย่างไรหรือ??

ออง ซอ ย้ำว่า "ชาวพม่ากำลังเผชิญปัญหาหนักหนาสองชั้น ด้านหนึ่งก็ต้องการอาหาร ยา น้ำสะอาด และความช่วยเหลืออย่างเร่งด่วน อีกด้านคือความโหยหาเสรีภาพ"