เมื่อวานนี้ที่ทำงานข้าพเจ้าปิดทำการหนึ่งวัน  กำหนดการคือต้องไปเลี้ยงอาหารกลางวันเด็กน้อย และแจกอุปกรณ์การเรียนเล็ก ๆ น้อย ๆ   ปกติทุกปีจะถือปฏิบัติเช่นนี้เสมอมา

ปีนี้เป็นปีที่สอง ที่เราเลือกกลับไปที่โรงเรียนบ้านบ่อหลวง  ตำบลหันทราย  อำเภออรัญประเทศ  อีกครั้ง  โรงเรียนนี้มีเด็กทั้งหมด 64 คน  ตั้งแต่ชั้นอนุบาลหนึ่ง จนถึงปอหก  มีคุณครู 4 ท่าน และผอ.อีก 1 ท่าน

ความพิเศษของโรงเรียนนี้ก็คือ  มีสี่ห้องเรียน  ในหนึ่งห้องจะมีนักเรียนสองชั้นปี เรียนอยู่รวมกัน  เช่น อนุบาลหนึ่ง ก็เรียนห้องเดียวกับอนุบาลสอง  ไปจนถึง ปอห้า ก็เรียนห้องเดียวกับปอหก  หนึ่งห้อง สองชั้นปี ต่อคุณครูหนึ่งคน

แบ่งห้องเรียนออกเป็นซีกซ้าย กับซีกขวา  เวลาคุณครูสอน ก็จะสอนทีละฝั่ง สอนฝั้งนึงเสร็จให้งานไว้ทำ  แล้วก็หันมาสอนอีกฝั่งนึง  น้องสาวของบอสตั้งข้อสังเกตว่า  ก็เป็นการดี  อย่างห้องนักเรียนชั้นประถมห้า และประถมหก  ประถมห้าก็ได้เรียนล่วงหน้าของประถมหกไปด้วย  ส่วนประถมหก ก็ได้ทบทวนในสิ่งที่เคยเรียนผ่านมาแล้ว  ความรู้น่าจะแน่นปึ้กดี  ข้าพเจ้าฟังแล้วก็ให้คล้อยตาม...

อุปกรณ์มีค่าของโรงเรียน  ถึงแม้ไม่ได้ทำความผิดอะไร  ก็ต้องถูกกักขัง ไม่ให้ได้รับอิสรภาพ  ไม่ได้เกรงเค๊าจะออกไปวิ่งเล่นข้างนอกหรอก  แต่เพราะเกรงบุคคลภายนอกจะมาพรากเค๊าไปจากโรงเรียน  ดังเช่นเคยมีมาในอดีต  เป็นบทเรียนที่ต้องยึดถือปฏิบัติให้เคร่งครัด

บางเครื่องที่ยังไม่ถูกกักขัง  เพราะเพิ่งยกมาตั้ง
กะลังต่อกรงขังอยู่ ไม่รู้จะเสร็จทันก่อนหายอ๊ะป่าว  !!!

ห้องสมุดน้อย ๆ ที่คุณครูช่วยกันต่อโตีะและเก้าอี้สำหรับใช้เอง

นักเรียนเค๊าก็มีความสามารถนะจ๊ะ  ,   ความเจริญก็มาถึง ipstar ซะด้วย

นี่ห้องอนุบาลหนึ่ง และอนุบาลสอง

บอร์ดหน้าห้องอนุบาลเป็นอาหารของปลวก
นาย,นางแบบอนุบาล เห็นกล้องม๊ะค่อยด้ายย
.
 

บรรยากาศหลังโรงเรียน

    พี่พี่เค๊าพยายามเสกลูกโป่งกระต่าย
แต่ในที่สุดลมมันก็เดินทางออกมาจากหู !!

วันนี้ เราเลี้ยงก๋วยเตี๋ยวเป็ด กะลูกชิ้นต่าง ๆ ทอด

และไอศกรีมแสนอร่อย  มีท็อปปิ้ง หลากหลาย  ให้เลือกสรร

เข้าแถวเป็นระเบียบรอรับก๋วยเตี๋ยว  และน้ำกระเจี๊ยบ

เอ่อ....ท่านผู้ชมครับ...มันเป็นวัฒนธรรมการรับประทานของโรงเรียนนี้ครับ

แต่ เอ... สงสัยจะม๊ะช่ายอ่ะ ???

โป๊ะเช๊ะ มันต้องเป็นวัฒนธรรมการรับประทานของเด็กทั้งโลก แหง๋มม ๆๆ

เอ่อ  โรงเรียนนี้ มีน้องพจมาน มาเรียนด้วยอ่ะครับ

แล้วก็ถึงคิวของไอติมแล้วครับ  สังเกตได้ว่าหลายคนเวียนมาต่อหลายรอบ

โปรดสังเกตุคนสุดท้ายครับ สอบถามได้ความว่าเรียนอยู่ชั้นปอเจ็ด !!!

ได้ไอติมแล้ว แบ่งฝั่งกันรับประทาน

น่า อาหย่อยยย  จริงเยยยย

โรงเรียนหนู...สู้กล้อง ทู๊กกก คน ค่า คับ

ไอติม....อาหย่อยยยย  มากกกก  คร๊าบบบบบ

สังเกตุคนนี้ครับ เพื่อนๆ ไปรับของหวานกันหลายรอบแล้ว เค๊ายังมุ่งมั่นกะก๊ะเตี๋ยวต่อไป

หลังจากอิ่มหนำ บอสข้าพเจ้าก็มอบสมุดดินสอ กระปุกออมสิน
พร้อมเหรียญก้นกระปุก
เพื่อฝึกฝนให้รู้จักการออม ทุกคน คนละหนึ่งชุด

อันนี้มอบให้โรงเรียนไว้เป็นส่วนกลาง  สำหรับทุกชั้นปี ให้มีส่วนร่วม

ทีมคุณครู ทั้ง 4 พร้อมด้วย ผอ.

ตัวแทนนักเรียนกล่าวคำขอบคุณ

ทีมงานถึงจะเหน็ดเหนื่อย  หน้ามัน  แต่ก็อิ่มใจกันทุกผู้ทุกคน

ถ่ายรูปเป็นที่ระลึกร่วมกัน  เด็กๆ บอกว่า ปีหน้าถ้ามาอีก
ขอข้าวเหนียว ส้มตำ ไก่ย่าง คับผม

แอบสังเกตุคนนี้ครับ  เห็นกินก๊ะเตี๋ยวเสร็จ  เดินไปล้างตะเกียบ
เหน็บใส่เป๋ากลับบ้านด้วย  สอบถามดู  ยิ้มอาย ๆ เดินหนีไป

แอบเห็นบ๊อกเซอร์ของคนนี้คับ  ขอถ่ายรูปเสร็จเงยหน้าขึ้นมาสบตา
ก็ให้รู้สึกผิดซะนี่กระไร  แววตาน้องแกอายเป็นอย่างมาก
เป็นการอายจริง ๆ อายแบบไม่เขินอ่ะ อายแบบพี่มุกรู้สึกผิดไปเรยย
แต่ไหน ๆ ถ่ายมาแล้ว ก็ขอลงหน่อยนะ  ไม่ต้องอายหรอก
เท่ห์โครต  พี่มุกกี้ขอบอก !!!

คนนี้ชื่อยัยแพม ครูบอกเป็นโรคไต ตั้งแต่เล็ก ๆ
ต้องระวังเรื่องอาหาร  แต่วันนี้  ขอหนูเต็มที่สักวันนะคะ

ส่วนคนนี้ ชื่อยัยมุก  เห็นคุณครูเรียก  พี่พี่ทีมงานเชียร์กันใหญ่
บอกกลับบ้าน ไปบอกพ่อบอกแม่ให้เปลี่ยนชื่อเรยยนะ
ปีใหม่จะได้เป็นสิริมงคล....ชะ  ไอ้พวกนี้นี่...

มีความสุขกันทุกผู้ทุกคนนะครับ  เพื่อนบ้านชุมชนโอเคครับ  การให้  มันจะคืนสู่ตัวของเราในทันใด  อย่างที่คุณลุงกิ๊ว่าไว้เสมอมา  ความสุขครับ ความสุข  มันสะท้อนกลับมารับกันไม่หวาดไม่ไหวเรยยย  ทีเดียว....

บุญรักษา....ครับผม