กราบสวัสดีพ่อแม่พี่น้องชาวหมู่บ้านโอเคฯ ของเราครับผม...  เอนทรี่นี้ของมุกกี้  มันมีที่มาครับผม  เรื่องมันเริ่มต้น   จาก  ตรงนี้   แล้วมาต่อ  ตรงนี้    แล้วก็ไป  ตรงนี้   จนมาถึงบ้านมุกกี้ตรงนี้...

บ่ายวันศุกร์ที่ 25 ม.ค. มีบล็อกเกอร์หน้าตาดี  (แต่จิตใจดีกว่าหน้าตา 2 ช่วงตัว)  3 ท่าน เดินทางไกลจากราชบุรี หนึ่งท่าน และจากบางกอกสองท่าน  มาพบกับบล็อกเกอร์อารมณ์ดี  (แต่หน้าตาดีกว่าอารมณ์ 3 ช่วงต้ว) ณ อ.อรัญประเทศ จ.สระแก้ว วัตถุประสงค์เพื่อสานต่อโครงการจาก  link  ข้างต้น  ให้เป็นเรื่องเป็นราว และชัดเจน เป็นรูปธรรม มากขึ้น

บล็อกเกอร์หน้าตาดีประจำพื้นที่ ก็นำพาบล็อกเกอร์จิตใจดี (ผู้มาเยือน) ไปพบท่านผอ.โรงเรียนต่าง ๆ ครบทั้ง 4 โรงเรียน  เริ่มจากโรงเรียนบ้านทดเจริญ  ต่อด้วยโรงเรียนนิคมสงเคราะห์ 1 ตามด้วยโรงเรียนบ้านหนองผักบุ้ง  จนมาสิ้นสุดที่โรงเรียนบ้านกุดแต้  เนื่องจากท่านผอ.ทั้งสามโรงเรียนแรกเป็นผู้ชาย  ส่วนโรงเรียนสุดท้ายท่านผอ.เป็นผู้หญิง  และทั้งโรงเรียนก็มีแต่คุณครูผู้หญิง   ทำให้ท่านประธานโครงการ (พี่มะอึก) ของเราเกิดความหวั่นไหวในจิตใจ  ร่ำ ๆ อยากจะมาสมัครเป็นนักการฯ ของโรงเรียนซะนี่กระไร !!  พวกเราเกรงว่าจะสูญเสียบล็อกเกอร์คุณภาพ ให้กับโรงเรียนไป  เลยรีบตัดบทอำลาท่านผอ.มาในทันใด  ก่อนที่จิตใจท่านประธานจะหวั่นไหวไปกว่านี้ !!

หลังจากเก็บข้อมูลครบทั้งสี่โรงเรียน ท่านประธานก็ลงมติเป็นเอกฉันท์ บนโต๊ะอาหารเวียดนาม  ด้วยความยุติธรรม อย่างที่สุด !! โดยลงมติจัดกิจกรรมนี้ที่โรงเรียนบ้านทดเจริญ  เนื่องจากสภาพพื้นที่อำนวย และยังให้โรงเรียนบ้านกุดแต้มาร่วมด้วย  โดยในวันงานจะมีรถบรรทุกหกล้อ  ที่มีโชเฟอร์ที่หล่อเหลาเอาการนามว่า มุกกี้  เป็นผู้ขับรถรับส่งนักเรียน  ระหว่างสองโรงเรียน

กิจกรรมต่าง ๆ สำหรับจะนันทนาการเด็ก ๆ ให้บล็อกเกอร์ที่มีจิตศรัทธาทุกท่าน และอยากมีส่วนร่วมกับกิจกรรมดีดี เช่นนี้  ติดตามที่บล็อกของท่านอาจารย์ศุภศรุต นะครับ 

ส่วนหน้าที่ของมุกกี้สำหรับโครงการนี้...  มุกกี้เรียนต่อท่านประธานไว้ว่า  มุกกี้อยากมีส่วนร่วมหาตังค์ครับผม  ซึ่งเท่าที่ทราบ  ตอนนี้ยังม๊ะมีตังค์ซักกะบาทเรยย คับผม  เราจำเป็นต้องใช้ตังค์สำหรับค่าใช้จ่ายหลัก ๆ คือค่าอาหารสำหรับเลี้ยงเด็ก ๆ จำนวน 200 กว่าคน  และค่าอุปกรณ์สำหรับเด็ก ๆ ในการทำกิจกรรมคับผม

มุกกี้คิดไปสามตลบ  ก็เลยมาได้ไกด์ไอเดียจากบ้านคุณลุงกิ๊  ที่เคารพ  แต่มุกกี้คงไม่ใช้วิธีประมูลนะครับ  เพราะมันอาจจะยุ่งยากและยืดเยื้อไปซักหน่อย กับเวลาอันจำกัดนี้  มุกกี้ขอใช้วิธีขายตัว!!  เอ๊ย ขายของเลยครับ  มุกกี้มาคิดได้ว่าในเมื่อเราจะนำความสุขสู่นักเรียนแล้ว  มุกกี้อยากถือโอกาสนี้นำความสุขสู่บล็อกเกอร์ของเราท่านนึงที่มุกกี้เคารพรัก ด้วยคับ....

จากเอนทรี่นี้  http://www.oknation.net/blog/folkner/2008/01/15/entry-1  ยอมรับว่าตอนที่อ่านเสร็จจิตใจก็หดหู่เกินบรรยาย  และก็คิดมาหลายวันทีเดียวว่าจะทำอะไรได้บ้าง  มาสบโอกาสเอาตอนนี้เองครับ 

พี่โฟล์คเหน่อเป็นบล็อกเกอร์ที่น่ารัก และมีน้ำใจกับพวกเรามานาน  สร้างความเพลิดเพลินด้วยเสียงเพลง และคลิป ต่าง ๆ รวมทั้งเรื่องราวอันหลากหลายของเค๊า  ถึงตอนนี้พี่เค๊าจะลำบากเพราะตกงาน  ยังมีแก่ใจมาเล่นเพลงหน้าบล็อก  ให้พวกเราเพลิดเพลินและยังให้โอกาสขอเพลงได้อีกต่างหาก  พวกเราจะไม่ช่วยเค๊าซักหน่อยเหรอครับ...

ชุดที่หนึ่ง

มุกกี้มีแผ่นซีดีอัลบั้มเพลงของพี่โฟล์คเหน่อ ทั้งสามชุดครับ  ชุดละ ห้าแผ่น  รวมสิบห้าแผ่น  ซื้อมาเอี่ยม ๆ เลยครับ  ซื้อไว้ทางโทรศัพท์  แต่จะเดินทางไปรับมาจากมือศิลปิน วันศุกร์ที่ 1 ก.พ. นี้ด้วยตัวเองที่สุพรรณฯ  ซื้อไว้แผ่นละหนึ่งร้อยบาท  มุกกี้จะเอาเงินส่วนตัวไปจ่ายให้ศิลปินหนึ่งพันห้าร้อยบาทถ้วนครับ  แต่ซีดีจะเอามาขายหน้าบล็อกนี้ในราคาแผ่นละสองร้อย  โดยผู้ที่ประสงค์จะซื้อก็ให้โอนเงินเข้าบัญชีกลาง (ซึ่งน่าจะเปิดในวันจันทร์นี้ ถ้าไม่มีอะไรผิดพลาด  โดยคุณน้องก้อนหิน8887  แล้วมุกกี้จะแจ้งเลขที่บัญชีอีกทีครับผม) จำนวน 200 บาทต่อหนึ่งแผ่น  (อยากซื้อหลายแผ่น หรือซื้อครบทั้งชุดก็ยิ่งยินดีจัง)  แล้วมุกกี้จะส่งแผ่นซีดีให้ทางไปรษณีย์  หรือถ้าหากสะดวกมารับด้วยตัวเองในวันที่จัดกิจกรรม  ก็จะยินดีอีกเช่นกันครับผม...

นั่นหมายความว่า  หากขายได้หมดทั้งสิบห้าแผ่น (ซึ่งอยากให้เป็นอย่างนั้นที่สุด)  ทางโครงการจะมีเงินสำหรับค่าอาหารและค่าใช้จ่ายต่าง ๆ แล้วเบื้องต้น 3,000 บาท (สามพันบาทถ้วน)  ซึ่งจริง ๆ ยังไม่พอเลยครับ  สำหรับนักเรียนน้อย สองร้อยคน  ยังต้องใช้มากกว่านี้  ตอนนี้มุกกี้มีกำลังเท่านี้  ขอทำส่วนนี้ก่อน  หากเวลาที่เหลือคิดได้เพิ่มเติมยังงัย  จะแจ้งให้ทุก ๆ ท่านทราบอีกทีครับผม...

ชุดที่สอง

ขอเชิญชวนบล็อกเกอร์ท่านใดมีวิธีหาตังค์ได้อีก  มากน้อยไม่ว่ากันเลย  ยินดีจริง ๆ คับ  หรือจะร่วมบริจาคมาเฉย ๆ คนละเล็กละน้อยก็ได้เลยครับผม  ร่วมด้วยช่วยกันนะคับ  หากทุก ๆ ท่านได้เห็นปฏิกิริยาและแววตาจากเด็ก ๆ ที่รู้ว่าเราจะมาจัดกิจกรรมกัน  ว่าพวกเค๊าตื่นเต้นดีใจ ขนาดไหน  ทุก ๆ ท่านจะมีแรงกายแรงใจ ในการร่วมด้วยช่วยกันมากเลยนะครับ...

ใครอยากได้ซีดีของพี่โฟล์คเหน่อ ไว้เป็นที่ระลึก  หาซื้อยากนะครับขอบอก  ทุกวันนี้แกไม่กล้าวางขายเกลื่อนกลาดทั่วไป  แกต้องแอบ ๆ ขายหลังตลาด  ต้องดูลาดเลาให้ดี  ว่ามีแมวมองอยู่แถว ๆ นั้นหรือเปล่า  แกบอกแกกลัว...  กลัวอากู๋มาได้ยิน ได้ฟัง  ชีวิตแกคงลำบากเหมือนพี่เบิร์ด !! พี่เบิร์ดอายุขนาดนี้เดินตลาดไม่ได้นะครับ  จะไปเดินสุ่มส่ส่มห้าซื้อหาปลาหมึกย่างกินนี่ไม่มีโอกาสเรยยย   กฎเกณฑ์ในการดำรงชีวิตแกเย๊อะเกินไป  น่าฉงฉานแกจาตาย  พี่โฟล์คเหน่อแกบอก  แกอายุเย๊อะแล้ว  มาเริ่มลำบากตอนนี้น่าจะปรับตัวปรับใจม๊ะไหว  แกขอขายเงียบ ๆ พอเพียง ๆ ไปตามประสาของแกดีก่า !!

ใครอยากซื้อหน้าบล็อกมุกกี้ (ได้ช่วยพี่โฟล์คเหน่อแล้วทำบุญกะโครงการไปด้วยในตัว)  แจ้งความจำนงมาครับ ต้องการชุดไหน จำนวนเท่าไร  200 บาทถ้วน ต่อหนึ่งแผ่นนะครับ   ส่วนใครต้องการช่วยพี่โฟล์คเหน่อเพียงอย่างเดียว รบกวนติดต่อกับพี่โฟล์คเหน่อโดยตรงได้เลยครับผม  ซื้อเป็นของขวัญของฝากญาติผู้ใหญ่ ฝากลูกฝากหลาน ให้ได้รู้จัก ได้ยินได้ฟัง เพลงที่แต่งออกมาจากใจ  ร่วมด้วยช่วยกันตอบแทนบล็อกเกอร์ของเราคนนึง  ที่ให้ความสุขทางหู  ทางอารมณ์  ทางจิตใจและทางสายตา กับเราเสมอมา.....

ชุดที่สาม

เผอิญมุกกี้ต้องเดินทางไปงานบวชน้องสนิท ที่อยุธยา  เลยถือโอกาสนัดรับประทานหมูย่างเกาหลี กะพี่โฟล์คเหน่อวันศุกร์ที่ 1 ก.พ.นี้ ที่สุพรรณฯ บรรหาร (ไม่ค่อยแจ่มใส)  ครับ  กับพี่สอนสุพรรณ ด้วยอีกคน  เพราะได้รับมอบหมายภารกิจจากท่านประธานอีกอย่าง  คือต้องไปเรียนเชิญทั้งสองท่านนี้ เดินทางมาร่วมกิจกรรมกับเด็ก ๆ ในกิจกรรมวาดรูป และกิจกรรมดนตรี (หากท่านพี่ทั้งสองสะดวก และไม่ติดภารกิจใด ๆ )  น่ะครับ... 

บล็อกเกอร์ทุกท่านครับ  การที่เรานำสิ่งดีดี (คืองานเขียนของพวกเรา) แลกเปลี่ยนความสุขซึ่งกันและกันมาหลายเพลา  ครั้งนี้เป็นอีกครั้งนึงที่พลังงานของพวกเรา จะเริ่มขยายออกสู่สังคมเป็นวงกว้าง  บล็อกเกอร์หลายท่านมีศักยภาพ มีความพร้อมที่จะช่วยเหลือสังคม  แสดงมันออกมาครับ  ไม่ต้องอาย  ผอ.หลาย ๆ ท่านยังไม่รู้จักชุมชมของพวกเรา  พอท่านประธานอธิบายให้ฟัง  ทุกท่านล้วนแล้วแต่ทึ่ง และประหลาดใจกับความสัมพันธ์ของพวกเรามากเลยครับ  เรามีคนที่ให้ความสุขเรานั่งอยู่เซี่ยงไฮ้  , นอนอยู่เสียมเรียม  เอกเขนกอยู่เยอรมัน  และอีกหลายต่อหลายที่ทั่วโลก...   ผอ.ท่านตกใจมากที่มุกกี้กะพี่มะอึกเพิ่งพบหน้ากันไม่เกินครึ่งชั่วโมง แต่ทั้งสองก็มานั่งจุมปุ๊ก สาธยายวัตถุประสงค์ของกิจกรรมต่าง ๆ ที่เราจะมาทำให้กับโรงเรียนของท่าน ผอ. ในวันนี้..

.

...เพียงเราเริ่มรู้จักแบ่งปัน....ความสุขก็เกิดขึ้นฉับพลันทันใด.

....มันเป็นเรื่องมหัศจรรย์ของการให้อย่างแท้จริงครับผม....