ในยุคกล้องฟิล์ม จำได้ว่ากว่าฉันจะตัดสินใจกดชัตเตอร์ลงไปสักแช๊ะนึง ฉันต้องประเมินแล้วประเมินเล่าว่า องค์ประกอบในรูปนั้นๆ มันต้องเป็นความทรงจำที่ดีที่อยากจะจดจะจำ เพราะ 36 แช๊ะต่อหนึ่งม้วนนั้น มันจะผ่านไปไวเหมือนโกหก!! ฉะนั้น ทุกๆ แช๊ะนั่นหมายถึงสตางค์ที่จะโบยบินออกจากกระเป๋าเหี่ยวๆ ของเรา...

เมื่อเรากลับจากทริปนั้นๆ ภาพแห่งความทรงจำและประทับใจก็จะเดินทางตามหลังเรากลับมาติดๆ เป็นแผ่นกระดาษสีสวย อารมณ์สดใสและจะอยู่กับเราตลอดไปตราบนานเท่านาน...

ส่วนยุคกล้องดิจิตอลนี้ แต่ละแช๊ะของฉันบางทีมันก็ไร้อารมณ์ ไร้ความรู้สึก กดมันไปอย่างงั้นล่ะ กดทิ้งกดขว้าง ไม่เปลืองตังค์เพิ่มนี่ preview ดูไม่ดีก็ลบทิ้ง...

หลายๆ ครั้งที่ความทรงจำนั้น มันก็ยังค้างคาอยู่ในเมมโมรี่สติ๊ก อยู่ในฮาร์ดดิสก์ ไอ้อารมณ์ "ดูเมื่อไหร่ก็ได้" "จัดระเบียบสังคมเมื่อไหร่ก็ได้" "ยังไม่ต้องรีบอัด...ก็ได้" มันยิ่งทำให้ภาพแห่งความประทับใจเดินทางมาอยู่กับเรา...ช้า...เหลือเกิน...

วันนี้เพิ่งจะได้มีเวลานอนดูคลิปที่บันทึกไว้ตอนไปลาวใต้ ดูไปก็อดอมยิ้มไปด้วยไม่ได้ เลยอยากชวนตัวเอง และพี่ๆ น้องๆ ออกเดินทางกันอีกครั้ง... ป่ะ ไปด้วยกันนะ....

หมายเหตุ : การตัดต่อครั้งนี้ไม่มันส์มือมันส์ใจเท่าไหร่เลยอ่ะ เนื่องจากข้อจำกัดของโปรแกรมในเครื่องของมุกกี้เอง รู้สึกโปรแกรมจะไม่สมบูรณ์ มีปัญหาใส่เอฟเฟกไม่ได้
ตัดต่อแล้วคุณภาพห่วยแตกทั้งภาพและเสียง  ยิ่งอัพขึ้นโอเคฯ ยิ่งถูกบีบแย่เข้าไปอีก เฮ้อออ แก้ไขมาสองชั่วโมงแล้ว ได้แค่เนี๊ยะล่ะนะ ทนๆ ดูเอาหน่อยละกัน... แล้วโอกาสหน้าจะมาแก้ตัวใหม่ให้แจ่ม ๆ กว่านี้...ครับผม

ฝากข่าวประชาสัมพันธ์

กำหนดการสัมมนา

PARK FOR SALE OR PARK FOR PEOPLE

วันที่อาทิตย์ที่ 19 ตุลาคม 2551 เวลา 8.30 - 12.00 น.

ณ ห้องประชุมชั้น 3 สมาคมนักข่าวแห่งประเทศไทย

อ่านรายละเอียดได้ที่บ้านท่านประธานชมรม (ยังไม่มีชื่อ) ของพวกเราครับ

คลิกที่นี่

ท่านใดที่ยังต้องการสติ๊กเกอร์เสียงของพวกเรานะครับ ท่านสามารถไปรับได้ที่หน้างานสัมมนา ในวันและเวลาข้างต้น โดยบล็อกเกอร์อะหนึ่งจะมีไปแจกให้ที่หน้างานประมาณสี่สิบแผ่นนะครับผม

ส่วนท่านที่ไม่สามารถเดินทางไปรับที่หน้างานได้ ส่งที่อยู่มาหลังไมค์บ้านมุกกี้นี้นะครับ เราจะจัดส่งเสียงของพวกเราไปเสยถึงบันไดบ้านท่านกันเลย...ครับผม

เอนทรี่แนะนำ  sexy voice : อย่าปล่อยให้อุทยานแห่งชาติ หย่อนและยาน  โดยน้องชายนายบักโก