ร้านน้ำชาตรงข้ามบ้านผม 

เปรียบเสมือน สถานที่ไม่น่าจรลี แค่เพียงหันหน้าไปมอง ก็กระอัก กระอ่วน รู้สึกหมดอารมณ์สุข

ใครได้ไปใช้ลิ้นสัมผัส รสชาติ ของน้ำชา น้ำปั่น ขนมปังปิ้ง หรือแม้แต่ลูกชิ้นย่าง ก็จะได้ความอร่อย (แค่ครั้งแรก)

พร้อมกลิ่นสาป ของสัตว์หน้าขนชนิดหนึ่ง ที่คนนิยมเลี้ยง ฝังแน่นลงในรสชาติของอาหาร เหมือนซีอิ๊ว ในไข่เจียว

เพียงคำแรก ลูกชิ้นเข้าปาก ฟันเคี้ยว ผสมน้ำลายเหนียวหนืด หงุบหงับๆ แล้วกระเดือกลงในลำคอ

 รับรู้ถึงรสอร่อย   แต่ในใจคิด จริงเหรอ

หลายคน ที่ผมลองสังเกต สั่งของเสร็จ พอเวลาจ่ายเงิน สะอึกในใจ 2วินาที

พร้อมใช้มือล้วงลงในกระเป๋าสตางค์ พลางบ่นในใจ แพงฉิบหาย กูจะไม่มีวันซื้ออีกแล้วร้านมึง

ยื่นแบงก์ 20  ให้ แม่ค้าหน้าทู่ทอนกลับมา 2 บาท

เดินไปที่รถ ก่อนสตาร์ทบ่นขมุบขมิบ ปลายริมฝีปาก 

มอ'ไซด์รับจ้าง วัยทอง

เหงื่อแตกพลั่กๆ เห็นชัดบนผืนแผ่นหลัง จอดรถหน้าร้านแม่ค้าปากทู่ 

แม่ค้าปากทู่บ่นอุบอิบๆ เสียงแผ่วเบาในลำคอ ไอแก่ มึงจะซื้อไหมวะจอดรถหน้าร้านกู

(ในใจนึกว่า จะไปร้านโชว์ห่วย)  ที่อยู่ข้างๆ

ชายวัยทอง เดินเข้ามา พูดว่า เอาน้ำแตงโมปั่นถุงนึง

ไม่มี พร้อมทำอิริยาบถ เช็ดโต๊ะ

ชายวัยทอง หันไปมอง รายการเครื่องดื่ม พลางนึกในใจ (เอาน้ำอะไรดี)

แม่ค้าปากทู่ เกิดอาการ จี๊ดๆ ผีรมณ์เสียกำลังประทับร่าง 

ตาเริ่มขวาง ปากทู่แล้วทู่อีก เดินไปหาลังน้ำแข็ง ใช้จานตะกุย

แครกๆ ระบายอารมณ์กับน้ำแข็ง เป็นเวลานาน

ชายวัยทอง สบถว่า น้ำส้มปั่นแล้วกัน

แม่ค้าปากทู่หยุด ตะกุยน้ำแข็ง ตาหายขวาง รมณ์เสียน้อยลง

แต่ปากยังทู่อยู่ทำท่า หันรี หันข้าง เหมือนม้าหมุนในสวนสนุก

เจอจนได้ หล่อนอุทาน พร้อมหยิบโถเครื่องปั่น ไปตะกุยน้ำแข็งใส่

น้ำส้มในขวด น้ำดื่มตราสิงห์ ถูกเทใส่โถปั่น เหยาะเกลือเล็กน้อย ตักน้ำเชื่อมผสมลงไป

นำโถไปวางบนเครื่อง แกก บรื้อๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

หล่อนหยิบถุง นำน้ำส้มเทใส่ เสียบหลอด 15 บาท

ชายวัยทอง รับถุงมาดูด จ๊วบๆ เหมือนได้ขึ้นสวรรค์ชั้น7

ก่อนจะหยิบเงิน แค่ก แค่ก  เขาไออย่างดัง แบบคนสูบบุหรี่จัด

น้ำลายกระฉอก ลงบนผลไม้ ที่ไว้ใช้ปั่น

การแสดงงิ้ว เกิดขึ้นแล้ว  ****

PS*  เรื่องสั้นเคล้าเรื่องจริง