แม่ผมกลับมาแล้วคร๊าบๆๆๆๆๆ  โปรดทราบบบบ.....

โฮ้ง...โฮ่ง..ๆๆๆๆ 

 เมื่อวานผมได้ยินคุณลุงพูดกับเครื่องดำๆ ตั้งหลายรอบว่า "ตอนนี้ถึงไหนแล้ว  ขับรถดีๆนะ"  ผมก็ได้แต่สงสัยว่ามันหมายถึงอะไรนะ  กำลังพูดกับใครหนอ? 

 ผมพยายามถามคุณลุงด้วยคำว่า "โฮ้ง..โฮ่ง... " อยู่ตั้งหลายรอบ  แต่แหมคุณลุงก็ทำเก๊ก  ไม่ตอบผมสักที.....  ผมก็เลยเฉยเสีย   แต่ผมไม่ไปไหนนะ   เฝ้าคุณลุงอยู่นั้นแหล่ะ  ไปไหนผมก็ไปด้วยไม่ยอมคลาดสายตาเด็ดขาด..........

 ใกล้ค่ำ..ขมุกขมัว  อากาศเริ่มหนาว  ผมอยู่บนบ้านคุณลุง  พี่นิลเค้าอยู่ใต้ถุนบ้าน  เอ๊ะ....... หูผมฝาดหรือเปล่าน๊าาาา....   เสียงรถยนต์เข้ามาในสวนของเรา  ดังใกล้เข้ามาทุกที  ผมกำลังตั้งใจฟังเสียงคุ้นๆเหมือนเสียงรถของแม่นี้นา........  ขณะผมกำลังตั้งใจฟัง  แต่พี่นิลสิ.....โน่นวิ่งหูตั้งไปล่วงหน้าแล้ว   ส่วนผมหรือครับมัวแต่งงครับ...  เสียงลุงตะโกนอะไรโหวกเหวกอยู่ในห้อง เสียงใกล้เข้ามาอีกนิด  ผมไม่สนใจแล้วครับกระโจนลงทีละสามขั้นบันได..........วิ่งสุดกำลัง   ใช่แล้วครับ.......  แม่ผมกำลังจอดรถ

 ผมไม่สนใจหรอกครับว่าแม่จะมากับใครบ้าง  แต่ที่แน่ๆแม่เค้าต้องจอดรถอย่างจากบ้านไม่น้อยกว่า สามสิบเมตร  ไม่งั้นผมไม่ยอมจริงๆด้วย  พอประตูรถเปิด  ผมกับพี่นิลแย่งกันปีนขึ้นไปรถ...  โฮ้ง.......โฮ่งงงงงง  แม่ผมมาแล้วครับ........

 ถ้าใครมาเห็นผมตอนนั้นคงหาว่าผมบ้าแน่ๆ เพราะผมปีนขึ้นปีนลง  วิ่งรอบรถ..กระโจนหาแม่ที  หาคุณลุงที  วิ่งไปหาพี่นิล  ออ..ลืมบอกไปพี่นิลก็ไม่ต่างจากผมหรอกครับ   ส่วนแม่ผมกับคุณลุงหรือครับยืนหัวเราะกันสิครับ  ช่างไม่เข้าใจหัวอกของพวกผมเลย  หลังจากนั้นแม่ก็เข้ามากอดผมกับพี่นิลด้วยนะ  ผมให้แม่จับขาหน้าสองขา แล้วผมก็เต้นระบำด้วยสองขาหลังไปรอบๆตัว  พี่นิลก็ไม่ใช่ย่อยนะ........ตื่นเต้นพอๆกับผมนั้นแหล่ะ

 เมื่อคืนผมสับสนมากเลยครับ  ไม่รู้ว่าควรจะนอนบ้านคุณลุงหรือบ้านแม่ดีเพราะช่วงที่แม่ไม่อยู่ผมนอนบ้านคุณลุงตลอด  คุณลุงใจดีดูแลผมตลอด  แต่พอแม่ผมมาผมตัดสินใจไม่ถูกเลยครับ  ผมขึ้นไปบนบ้านแม่ไปคลุกไปเกลือกกันบนบ้านกับพี่นิลเป็นที่สนุกสนาน   แม่หรือครับก็บ่นไปอย่างนั้นแหล่ะครับไม่ได้ตีผมหรอกครับ

 สุดท้ายผมก็เลือกไปนอนบ้านแม่ แหม....ก็เราจากกันตั้ง ๑๘ วันนี้ครับ ส่วนคุณลุงเช้าๆผมก็ไปงอนง้อเสียหน่อย.. คงไม่โกรธผมนะครับ  โฮ้ง...โฮ่ง.......