บ่ายๆของเมื่อวานผมกำลังนอนซบ ..ออเซาะอยู่ใกล้ๆโต๊ะทำงานของลุง ได้ยินเสียงพี่นิลเรียกอยู่ข้างล่าง  ฟังน้ำเสียงแล้วตื่นเต้นน่าดู  ผมเลยยอมผละมาจากการประจบสอพลอคุณลุงไปชะโงกดูที่ระเบียง  ฮะ ฮะ...  พี่นิลกำลังมุดอยู่ใต้รถแวนนี้นา...  ไม่ได้แล้วล่ะ  อะไรก็ฉุดม่ายอยู่  ความอยากรู้อยากเห็นเต็มหัวอกหนุ่มๆอย่างผมเข้าแล้วครับ  กระโดดข้ามบันไดที่ละสามขั้น กระโจนไปใต้ท้องรถแวนบ้าง  เฮ้อ..แต่ความเป็นหนุ่มที่สมบูรณ์พูนสุข ของผมสิครับ  ทำให้ยากลำบากเหลือเกิน  กับการมุดใต้ท้องรถ  นี้ถ้าเป็นรถโฟร์วินอันที่แม่ขับไปกรุงเทพก็สบายผมล่ะ...  แต่ไม่ได้ล่ะมัวแต่คิดมากพี่นิลเค้ามุดเข้าไปเรียบร้อยโรงเรียนหมาแล้ว แถมเรียกผมอยู่นั้นแหล่ะ  ไม่ได้การล่ะ  ยืดตัวให้ยาวเข้าไว้ก็แล้วกันแล้วค่อยๆคืบคลานเข้าไป......

      โอ..สิ่งที่พี่นิลกำลังตื่นเต้นเรียกผมไปดู  คนเขาเรียกอะไรกันไม่รู้แต่ผมว่ามันสวยงามน่าตื่นตาตื่นใจมากครับ   ตัวเขาย๊าว ยาวววว ลำตัวเค้าขนาดนิ้วหัวแม่เท้าคุณลุงเอง  สีดำๆ  เป็นมันเลื่อม  ที่สำคัญเค้าไม่มีสี่ขาแบบผมสิครับ  แต่เคลื่อนไหวไปมาได้รวดเร็วมาก  แถมชูคอขึ้นสูงจนติดท้องรถ  แล้วแผ่ตรงคอและหัวออกกว้างจนมองเห็นสีเหลืองนวล  พร้อมเสียงทักทายผมกับพี่นิล ฟู่  ฟู่ .....

      ผมกับพี่นิลพยายามทักทายเค้า   ชวนเค้าเล่น โดยการสะกิดตัวเค้าแล้วถอย  (แต่ผมถอยยากครับ เพราะน้ำหนักเกินพิกัด)  ผมว่าเค้าก็เข้าใจนา  วิ่งไปวิ่งมา  บางทีก็หนี  บางทีก็กระโจนพ่นน้ำลายใส่ผม  ทำท่าจะกัดผมบ้าง ส่งเสียงฟู่ๆๆ   สนุกสนานจะตาย  ผลัดกันรุกผลัดกันรับเหมือนที่ผมกับพี่นิลเล่นกันบ่อยๆ

       แต่เราคงเล่นกันเสียงดังเกินไปจนคุณลุงหนวกหูมั้ง  ถึงได้รีบลงมาจะห้ามผมกับพี่นิล  แต่พอคุณลุงเห็นเพื่อนใหม่ของผมเท่านั้น  คุณลุงตะโกนเรียกคนงานและคนที่ผมกับพี่นิลคุ้นเคยดังลั่นคุ้งน้ำ  ตอนแรกผมเข้าใจว่าคุณลุงและคนอื่นๆจะมาเล่นด้วยที่ไหนได้ครับ  เขาพากันเรียกผมกับพี่นิลอย่างกะรักผมกันนักหนา  พอผมเผลอเค้าก็จับผมกับพี่นิลไปยัดกรง  ส่วนคนอีกกลุ่มก็ไปเล่นกับเพื่อนใหม่แทนผม 

      ผมไม่เข้าใจเลยครับว่าทำไมผมจะเพื่อนใหม่ๆ ต่างเผ่าพันธุ์บ้างไม่ได้หรือ ทำไมทุกคนต้องห้าม ต้องกีดกันผมครับ   คุณลุงก็รีบไปเอาเครื่องดำๆ มา  แล้วผมได้ยินลุงพูดคิดว่าคงพูดกับแม่  ว่าเมื่อกี้นี้   "เกือบตายหมู่แล้วมั๊ยล่ะ"  แล้วต่อด้วย " มีงูเห่ากำลังรุ่นๆเลื่อยมาที่ลานโล่งหน้าบ้าน  เจ้านิลเห็นก็ไปไล่เค้า  งูเห่าเค้าก็หนีไปใต้ท้องรถแวน  เจ้าสองตัวนี้ก็ไปมุดตามเค้าอีก คนก็หัวใจจะวายไปตามๆ กัน  "    แล้วตามด้วยอะไรอีกเยอะแยะ  ที่ผมขี้เกียจฟัง

      คนนี้ก็แปลกนะ...  ทำไมต้องกลัวก็ไม่รู้ก็ผมบอกแล้วแค่เราเจอเพื่อนใหม่แล้วทักทายกันตามประสาเราแค่นั้นเอง  คิดมากจังน่าเบื่อ...  ไปนอนดีกว่า