ช่วงนี้แม่กำลังสนุกสนานกับการถ่ายรูปดอกหญ้าและหยดน้ำครับ เช้าๆ พาผมเดินรอบสวนผมละเบื่อต้องนั่งรอตลอดเส้นทาง วันนี้เลยถือโอกาสขโมยมาแทนรูปผมเสียเลย

........................................................................

     หลังจากโดนทำโทษเมื่อวันก่อน  ผมก็พยายามอยู่แต่ในสวนครับ  นานๆที่ถ้าแม่กะคุณลุงเผลอ  ผมก็จะหาโอกาสแว๊บๆ  ไปหน้าสวนบ้าง  มีอยู่วันหนึ่ง  ผมกะจะลองเชิงคุณลุงดู  ผมแอบๆหนีออกไปนอกสวน  กะว่าจะแว๊บๆ  ไปหาลูกน้องบนดอยสักแป๊บ แต่ขณะที่ผมกำลังใส่(ตีน)หมาจะเลี้ยวขึ้นดอย  มีมอเตอร์ไซด์วิ่งสวนทางมาครับ แถมส่งเสียงเรียกชื่อผมเสียด้วย "ลัคกี้จะไปไหน?"  ผมต๊กใจหยุดชะงักหันไปดูจะเอ๋ กะคุณแม่บ้าน  แต่เสียฟอร์มไม่ได้ครับ  ผมทำไม่รู้ไม่ชี้เดินขึ้นดอยต่อครับ  ไปแอบฟังเสียงมอร์เตอร์ไซด์ อยู่หลังต้นไม้ พอเสียงห่างไป  ผมรีบสปี๊ด(ตีน)หมาหันหลังกลับสวนอีกครั้งครับ  แต่มันก็ยังช้ากว่าเจ้าแมงกาไซด์คันนั้นอยู่ดีกลับมาถึงบ้าน ผมเห็นคุณแม่บ้านเค้าคุยอยู่กับแม่  แต่ผมทำไม่รู้ไม่ชี้  แม่มองหน้าผมแล้วยิ้มๆ  ถามผมว่า "ไง? ลัคกี้ไปไหนมาครับ"  ผมจะไปตอบได้ยังไงละครับ ก็ในเมื่อผมเป็นหมา  แต่ฮึ่มๆ  จำไว้นะคุณแม่บ้านตัวดี  เดี๋ยวจะต้องมีการล้างแค้น....ไม่นานครับโอกาสของผมมาถึงแล้ว  ผมนอนอยู่ใต้ท้องรถเค้าเดินผ่านผมรีบวิ่งไปฮับขากางกางอย่างแรง  จะแกล้งให้เข็ดเลย  ชอบฟ้องดีนัก...  แหมพอโดนผมฮับขากางเกง  รีบบอกเลยนะว่า  "เปิ้บบ่ได้ฟ้องเน้อว่าลัคกี้หนีไปเที่ยว"  เห็นไหมครับว่า เค้าร้อนตัวแค่ไหน?

      ผมมัวแต่นอกเรื่องอยู่นาน  ตอนนี้ผมมีปัญหาครับ  ผลพวงจากการหนีเที่ยว ประกอบกับอากาศหนาว บนขนอันปุกปุยหลายๆชั้นของผม  กำลังเป็นที่อยู่อาศัยของหมัดตัวโตๆเต็มเลยครับ  ผมคันจังเลยครับ  แม่จับผมอาบน้ำติดต่อกัน ๒-๓ วัน   แล้วไปซื้อยาหยอดกำจัดหมัดใส่บริเวณลำคอเหมือนที่เคยทุกครั้ง  ใส่มา ๓-๔  วันแล้วก็ยังไม่หาย   แม่บอกว่าแม่กำลังชั่งใจว่าจะโรยแป้งใส่ตัวผมดีมั๊ย?  เพราะพออ่านสรรพคุณและข้อควรระวังแล้วกลัวว่าจะป็นอันตรายต่อตัวเอา  และสิ่งรอบๆตัวผม  และตัวแม่เองก็จะแพ้สารเคมีพวกนี้ด้วย

      ใครมีทางออกดีๆ ช่วยชี้แนะผมบ้างสิครับ   ตอนนี้ไม่มีใครยอมกอดผมเลยครับ แม่ขู่ผมด้วยว่าถ้าไม่หายจะโกนขนทิ้งทั้งตัวเลย  แล้วคิดดูสิครับ  หนุ่มหล่ออย่างผมจะมีชีวิตอยู่อย่างไรถ้าต้องกลายเป็นหมาขนเกรียน.... โฮ่ง ๆ ๆ...ผมรับไม่ได้ครับ