"สถานที่ท่องเที่ยวยามเช้าของผมครับ"

"พี่นิลหาของเล่นเก่งครับ  ผมมีหน้าที่แย่งชิงอย่างเดียวครับ"

"พี่นิลมานั่งรอใครไม่ทราบครับ  มีใครหาตาพี่นิลเจอมั๊ยครับ"

"น้องบุญมา"

"เห็นน้องบุญมาเหงาๆ  ผมเลยมาชวนคุยด้วยครับ"

"ไปชวนพี่นิลขุดๆๆๆๆ กันต่อครับ"

"เหนื่อยแล้วครับไปเล่นน้ำกันดีกว่า"

.....................................................

        ก็อย่างที่ผมเคยโม้ไว้นั้นแหล่ะครับว่าในสวนของผมมีพื้นที่ให้ผมและเพื่อนๆ  วิ่งเล่นกันได้ทั้งวัน  จะลงสระ  จะขึ้นดอย  จะเข้าป่า จะเข้าสวน  หรือจะลงห้วย   แล้วแต่อัธยาศัยของแต่ละตัว   สำหรับผมนั้นไม่ต้องพูดถึง  นอกจากที่บอกมาแล้ว  บนบ้านแม่  บ้านคุณลุง ผมก็ไม่ยกเว้นครับ  ก็ผมเป็นใหญ่เป็นโตในสวนนี้ครับ  ใครจะมากล้าว่าจ่าฝูงอย่างผมล่ะ? 

       ในสวนนอกจากผู้คนแล้ว จึงเต็มไปด้วยสารพัดสัตว์  นกเอย  แมวเอย ฯลฯ  แต่ที่ผมชอบไปเล่นด้วยคือ   “เจ้าบุญรอด” เค้าเป็นเพื่อนสี่ขาต่างสายพันธุ์ตัวแรกที่ผมสนิทสนมด้วย

       แม่เล่าให้ฟังว่า  แม่ไปขอซื้อ “เจ้าบุญรอด” มาจากฟาร์มวัวนม เพราะเค้าเกิดมาเป็นตัวผู้  เจ้าของไม่ต้องการ  พอออกจากท้องแม่ ปุ๊บ ถ้าเป็นตัวผู้ จะต้องเข้าร้าน “วัวน้อยนึ่ง” ในวันนั้นเลย   พอแม่ทราบข่าวเลยไปขอซื้อมาเลี้ยงไว้ในสวน

       บุญรอดมาถึงสวน  คนงานช่วยกันอุ้มลงจากรถปิคอัพ  ขายังอ่อนปวกเปียก  เดินแทบไม่ไหว  เวลาจะพาเค้าไปไหนไกลๆ  ต้องใส่รถเข็น   วันแรกที่เจอกัน  ผมกะพี่นิลเข้าไปทักทายด้วยการงับน่องเจ้าบุญรอดหลายครั้ง   จนแม่ทนไม่ไหว  จะเอาไม้ฟาดก้นผมกะพี่นิลหลายครั้ง....  แต่พอผ่านไปสามสี่วัน  บุญรอดขาแข็งขึ้น  คราวนี้ถ้าผมกะพี่นิลจะแกล้งเค้า ต้องระวัง ถ้าเข้าทางข้างหลังแบบไม่ระวัดระวัง  ก็จะโดนบุญรอดเตะด้วยขาหลังกลับมาแทบหายท้อง   แต่ผมไม่โกรธบุญรอดหรอกนะครับ   พวกเราสนิทสนมกัน   บ่อยครั้งที่เราชวนกันวิ่งเล่นในสวน  บุญรอดจะวิ่งเก่งมากครับ   จนแม่เค้าออกปากว่า  น่าจะส่งบุญรอดไปวิ่งแข่ง ๑๐๐  เมตร   ผมเองก็ไม่แน่ใจว่าที่บุญรอดวิ่งเก่ง  กระโดดข้ามสิ่งกีดขวางเก่ง  เพราะสายพันธุ์ของเขา  หรือเพราะเค้าไม่ได้อยู่กับแม่วัว  แต่ต้องมาเล่นกับพวกผม  เลยติดนิสัย  พลอยคิดว่าตัวเองเป็นหมาไปด้วย...

        ทุกเช้าผมจะไปที่คอก  เพราะคนเลี้ยงเค้าจะเอานมสดจากฟาร์มมาให้บุญรอด   เป็นเวลาที่ผมชอบที่สุด  ผมจะรอจนบุญรอดทานอิ่ม  ถ้าบุญรอดทานช้าผมก็จะเห่าให้บุญรอดรำคาญออกมาไล่ผม  แล้วผมก็จะแอบเข้าไปดื่มนมสด  หอมหวาน ชื่นใจที่สุดเลยครับ  ใครจะบอกว่าจะเป็นพยาธิผมก็ไม่สนใจหรอกครับ

        ตอนนี้บุญรอดโตแล้วครับ  เค้าสามารถไปอยู่กับพี่วัวตัวใหญ่ ๆ ได้แล้ว   เค้าไม่ค่อยเล่นกับผมแล้วล่ะ   แต่คุณลุงซื้อน้องวัวตัวผู้ตัวใหม่มาอีกสองตัวด้วยเหตุผลเดียวกันคือไม่อยากให้ลูกวัวที่กำลังน่ารักน่าชังโดนฆ่า  แม่เค้าตั้งชื่อว่า  “น้องบุญคำ” กะ “น้องบุญมา”  สองตัวนี้เค้าไม่ค่อยยอมเล่นกับผม  และพี่นิล   อาจจะเป็นเพราะเขามาคู่กันเลนไม่เหงา  ผม กะพี่นิลเลย รับหน้าที่ไล่น้องวัวทั้งสองเข้าคอก  เป็นไงครับ  ผมกะพี่นิลเก่งไหมครับ?