ผมได้อ่านวารสาร intania ลำดับที่ 57 มีบทความหนึ่งที่เขียนโดย ดร. นิเวศน์ เหมวชิรวราการ เกี่ยวกับความแตกต่างที่โดดเด่น 10 ข้อ ระหว่างคนรวยกับคนชั้นกลาง ที่ ดร. นำมาจากหนังสือเล่มหนึ่งของ Keith Cameron Smith เพื่อให้พวกเราได้ปรับปรุงแนวความคิดพัฒนาจากคนชั้นกลางสู่คนรวย หรือรวยอยู่แล้วให้รวยยิ่งขึ้น ผมจึงนำมาฝากกันไว้ในที่นี้ครับ

ความแตกต่าง ข้อแรก ก็คือ เศรษฐีคิดยาว แต่คนชั้นกลางคิดสั้น คนชั้นกลางจะมองถึงวันที่เงินเดือนออก คิดถึงความสุขสบายจากการจับจ่ายใช้สอย แต่คนรวยจะมองไปเป็นปีๆ หรือสิบๆปี เป้าหมายของคนรวยจะชัดเจน ต้องการอิสระทางด้านดารเงิน การออมกับการลงทุนระยะยาวจึงเป็นสิ่งที่คนรวยมองถึง

ข้อสอง คนรวยพูดเกี่ยวกับไอเดีย คนชั้นกลางพูดเกี่ยวกับสิ่งของ และคนจนพูดถึงเรื่องคนอื่นคนรวยมักจะมีความคิดสร้างสรรค์มากกว่าคนจนซึ่งมักชอบซุบวิบนินทา ในขณะที่คนชั้นกลางอาจจะเน้นการทำงานประจำ ชอบพูดถึงเรื่องรถยนต์ ดนตรี การพักผ่อนหย่อนใจ เป็นต้น

ข้อสาม คนรวยยอมรับการเลี่ยนแปลง คนชั้นกลางต่อต้านการเปลี่ยนแปลง คนรวยมองว่าการเปลี่ยนแปลลงอาจนำมาซึ่งชีวิตที่ดีกว่า แต่คนชั้นกลางจะมองว่าเป็นการคุกคาม

ข้อสี่ คนรวยกล้ารับความเสี่ยงที่ได้มีการพิจารณาและไตร่ตรองดีแล้ว คนชั้นกลางกลัวที่จะรับความเสี่ยง และมักจะทำให้พลาดโอกาศดีๆ

ข้อห้า คนรวยเรียนรู้และเติบโตตลอดชีวิต คนชั้นกลางคิดว่าการเรียนรู้จบที่โรงเรียน

ข้อหก คนรวยทำงานเพื่อกำไร คนชั้นกลางทำงานเพื่อค่าจ้าง

ข้อเจ็ด คนรวยเชื่อว่าพวกเขาต้องใจบุญสุนทาน คนชั้นกลางคิดว่าพวกเขาไม่มีปัญญาที่จะทำบุญ ผมมองว่าการทำบุญไม่เกี่ยวข้องกับจำนวน แต่ขึ้นอยู่กับจิตใจที่รู้จักให้ การรู้จักให้ จะนำมาซึ่งความสุขทางใจ คิดอะไรทำอะไร ก็ปลอดโปร่ง

ข้อแปด คนรวยมีแหล่งรายได้หลากหลาย คนชั้นกลางมีเพียงหนึ่งหรือสองแห่ง คนชั้นกลางมักจะไม่ลงทุนในสินทรัพย์ที่มีความเสี่ยง ทำให้รายได้มักมาจากเงินเดือน

ข้อเก้า คนรวยเน้นการเพิ่มขึ้นของความมั่งคั่งของตน คนชั้นกลางเน้นการเพิ่มขึ้นของเงินเดือน

ข้อสุดท้าย คนรวยชอบตั้งคำถามที่เป็นบวกและสร้างกำลังใจ เช่น ฉันจะสร้างรายได้เป็นเท่าตัวในปีนี้ได้อย่างไร ในขณะที่คนชั้นกลางชอบตั้งคำถามที่เป็นลบและเสียกำลังใจ เช่น จะหาเงินมาจ่ายหนี้บัตรเครดิตได้อย่างไร

ทั้งหมดก็คือความแตกต่างระหว่างคนรวย และคนชั้นกลาง ผมหวังว่าแนวความคิดนี้ น่าจะช่วยทุกคนพัฒนาแนวโน้มไปสู่คนรวยได้นะครับ