วันที่สองของการเดินทาง เราเดินทางจากเมืองหังโจว สู่เมืองอู๋ซี ซึ่งได้รับการขนานนามว่าเป็น "เซี่ยงไฮ้น้อย" เพราะเป็นเมืองอุตสาหกรรมที่มีทะเลสาบ "ไท่หู" ล้อมรอบ ... เรามายัง "วัดหลิงซาน" เพื่อนมัสการ "หลิงซานต้าฝอ" ซึ่งเป็นพระพุทธรูปขนาดใหญ่

เมื่อผ่านซุ้มประตูเข้าสู่บริเวณภายใน ก็ได้พบกับซุ้มประตูอีกชั้น ... ที่เห็นอยู่เบื้องหน้า ที่มีคนยืนอยู่ จะเป็นรอยพระพุทธบาทจำลอง

มีการโยนเหรียญอยู่โดยรอบ ... มองไปบริเวณข้างๆ จะพบกับต้นไม้สีสันสวยงาม และเกสรสีเหลือง

เพิ่มความสดชื่น และคอยอวดสายตานักท่องเที่ยวได้เป็นอย่างดี

แต่จุดหมายของเรา คือ องค์พระใหญ่ ที่อยู่เบื้องหน้า ... เดินตามมาครับ ผมจะพาไป

ระหว่างเส้นทางเดิน จะพบกับงานศิลปะบนพื้นที่สวยงาม คงมีหลักฮวงจุ้ยผสมผสานอยู่ด้วย

มาทราบข้อมูลเกี่ยวกับองค์พระซักเล็กน้อย เป็นพระพุทธรูปขนาดใหญ่ปางห้ามญาติ ที่มีความสูง 88 เมตร และมีพระพักตร์สง่างาม ... เกี่ยวกับเลข 88 คงมีที่มาของเลข "8" ซึ่งเป็นเลขที่ชาวจีนชื่นชอบ เพราะ 8 จะคล้ายสัญลักษณ์ของ ไม่รู้จบ (infinity)

ยิ่งเดินเข้ามาใกล้ ยิ่งเห็นองค์ขนาดใหญ่มาก และพระพักตร์งดงามมากจริงๆ

โดยรอบจะมีระฆังสีทองห้อยอยู่ แต่จะใช้การหมุนแทนการเคาะด้วยไม้เหมือนบ้านเรา และยังได้พบกับไม้ดอก ไม้ประดับอีกจำนวนมากช่วยกันโชว์ความงาม และกลีบร่วงโรยเป็นทาง ยามที่ลมพัดมา

ความงดงาม ย่อมไม่จีรัง ยังยืน ... เป็นสัจธรรมจริงๆ

มองไปทางภูเขาเบื้องหน้า ก็ได้พบกับเจดีย์ขนาดใหญ่ สวยงามมาก

ระหว่างทางเดินย้อนกลับมาทางซุ้มประตู จะเห็นการปลูกต้นไม้เป็นแนวยาว และขอปรบมือให้กับความสะอาด ดูแล้วสบายตาจริงๆ ไม่ว่าจะเดินไปทางไหน

ผมใช้เวลาส่วนใหญ่ไปกับการเดิน เก็บภาพโดยทั่วไป แต่ไม่ได้เดินไปถึงองค์พระซึ่งอยู่ไกลพอสมควร

ณ บริเวณซุ้มประตู จะมีภาพแกะสลักที่สวยงามอ่อนช้อย สังเกตได้จากจีวรพริ้วไหว

เดินกลับออกจากบริเวณ ข้ามสะพานและจะมองเห็นความสวยงาม และใสสะอาดของสายน้ำ

มีร้านค้าขายของที่ระลึก และขนมต่างๆ ... มาสะดุดกับเจ้าหมูยิ้ม น่ารักดี

กลับออกจากบริเวณวัดหลิงซาน เพื่อเดินทางต่อไป ... เมื่อตอนต้นได้พูดถึงทะเลสาบไท่หู ซึ่งมีการเลี้ยงหอยมุกสีต่างๆ โดยทะเลสาบแห่งนี้มีความกว้างและขนาดใหญ่ที่สุดของมณฑลเจ๋อเจียง อีกทั้งยังเป็นแหล่งเพาะเลี้ยงไข่มุกน้ำจืดที่ขึ้นชื่อของประเทศจีน

จะมองเห็นความกว้างใหญ่ของทะลสาบได้ชัดเจนจากภาพต่อไปนี้

ระหว่างที่กรุ๊ปผมกำลังเลือกซื้อไข่มุก ผมก็เดินเล่นแถวบริเวณนี้ ก็ได้พบเห็นทุ่งดอกไม้สีเหลือง ที่มองเห็นมาตลอดทางซ้ายขวาเวลานั่นรถ

ซึ่งนึกว่าเป็นผักกวางตุ้งซะอีก ที่นำมาลวกน้ำร้อนและรับประทานกับน้ำพริกกะปิ ... พอเดินไปใกล้ๆ ได้กลิ่นฉุนคล้ายน้ำมันพืช และเขานำผักนี้ไปรับประทาน อีกทั้งยังไปทำน้ำมันได้

เรียกว่าปลูกกันเยอะมาก และยังเห็นหมู่บ้านขนาดใหญ่ ทรงบ้านสมัยใหม่

ชื่นชมประเทศจีนที่เขามีประชากรมาก และก็ใช้ทรัพยากรดินได้อย่างเต็มที่ เรียกว่า แทบไม่เห็นที่ไหนปล่อยรกร้างว่างเปล่า แต่จะเห็นการทำนา ทำสวน ทำไร่ ทุกพื้นที่

ยังกับถ่ายรูปในหุบเขา ที่มีดอกไม้ป่างดงาม ... แต่นี่ไม่ใช่! นี่อยู่ในเขตเมือง

หันหลังจากจุดที่ยืน ก็จะเห็นสะพาน ซึ่งผมชอบภาพนี้ที่มีสะพานโค้งจากเงาสะท้อน เลยขอเก็บภาพไว้ชื่นชมนานๆ และในบ่ายวันนี้ เราจะเดินทางไปยัง "โรงถ่ายสามก๊ก" ซึ่งหรูเลิศอลังการอีกแล้วครับท่าน โดยจะขอนำเสนอในตอนต่อไป ... อย่าลืมติดตามให้ได้นะครับ โดยเฉพาะผู้ที่ชื่นชอบและติดตามซีรีย์เรื่อง "สามก๊ก"