เผื่อใจไว้แล้วว่าทริปนี้ ต้องเจอฝนตกอย่างแน่นอน แต่ก็ไม่เป็นไร ได้บรรยากาศไปอีกแบบ แถมยังได้ผจญภัยอีกเล็กน้อยให้ได้ตื่นเต้น

ประทับใจทริปนี้มาก ไม่ว่าจะเป็นบรรยากาศสองข้างทาง และการท่องเที่ยวด้วยรถตู้เป็นคาราวานถึง 27 คัน นั่งสบายๆ ไปเรื่อยๆ

บรรยากาศข้างทาง ก็พบกับน้ำท่วม แม้ว่าจะผ่านป่าเขา และเป็นพื้นที่สูง แต่น้ำก็ย่อมไหลบ่าลงมาจากภูเขา ซึ่งระบายน้ำไม่ทัน ก็ได้เห็นภาพแบบนี้

น้ำไหลแรง ก็มองเห็นชาวบ้าน ออกมายืนดูความเสียหายที่พัดเข้าบ้านเรือน น่าเห็นใจผู้ประสบภัยธรรมชาติ ... บางจุดระดับน้ำสูงและไหลแรงมาก

น้ำท่วมไร่นาไปทั่วบริเวณกว้าง ... แอบคิดไปว่า นี่พวกเรามาท่องเที่ยว หรือมารายงานเกาะติดสถานการณ์กันเนี่ย!

บางช่วงของการเดินทางก็ต้องชะลอ หรือหยุดบ้าง เพราะต้องเคลียร์พื้นที่ จึงสามารถผ่านไปได้ เพราะมีก้อนดินขนาดใหญ่ถล่มลงมาจากเชิงเขา ปิดเส้นทางทำให้ไม่สามารถสัญจรไปมาได้

เส้นทางคดเคี้ยว แต่พวกเราก็ไม่มีปัญหา และไม่ต้องทานยาแก้เมารถแต่อย่างไร ... "กู ม่ายเมา!"

ระหว่างการเดินทาง จะพบเห็นภูเขาสูงมาก แต่เขียวชอุ่มมาก ซึ่งบ้านเราเทียบเขาไม่ได้เลย และมีภูเขาแปลกๆ อย่างในภาพ มีตำนานว่าเป็น "ยักษ์" นอนอ้าปากอยู่

รถแล่นด้วยความเร็ว แต่มั่นใจ เพื่อไปยังเมือง "วังเวียง" ก่อนค่ำ ... ในบางจุดเราก็หยุดพัก เพื่อเก็บภาพสวยๆ

ได้บรรยากาศแบบ "มาเหนือเมฆ"

หรือแบบเดินทางในม่านหมอก อากาศหนาวเย็น ราวกับขึ้นดอยในหน้าหนาว

ได้ชมบรรยากาศ วิถีชีวิตของคนลาว และมีเด็กๆ หน้าตาจิ้มลิ้ม สดใส ร่าเริง

พี่สาวเลี้ยงน้อง เป็นภาพที่พบเห็นได้ทั่วไป ที่พี่มีหน้าที่ช่วยพ่อแม่เลี้ยงน้องด้วย

บรรยากาศการค้าขายผลิตผลทางการเกษตรต่างๆ

จุดนี้เป็นจุดแวะพักบริเวณ "ภูคูน" ซึ่งพวกเราได้ลิ้มรส "ฝักข้าวโพดต้ม" อร่อยมาก เหนียวนุ่มยังกับกำลังหม่ำข้าวเหนียวผสมข้าวโพด

ทริปนี้ได้ลิ้มรสอาหารอร่อยถูกปาก และยังได้พบพืชผักผลไม้ที่ไม่ค่อยได้พบเห็นบ่อยนัก เช่น เสาวรส, ฟักแม้ว และผักชนิดต่างๆ รวมทั้งพริกที่เผ็ดมาก และชาวลาวที่เราเห็นนี้ คือ "ลาวเทิง" ซึ่งใช้ชีวิตความเป็นอยู่บนเขาสูง แวดล้อมด้วยธรรมชาติที่สวยงาม อากาศเย็นสบาย

ชอบบรรยากาศ ความเงียบสงบของหมู่บ้าน

เด็กน้อยกระโดดโลดเต้น เล่นกันสนุกสนาน

มีดอกไม้ริมทาง ให้ได้เก็บภาพกัน คือ "ดอกลำโพง"

หรือภาพทิวทัศน์ที่ดูแล้วชื่นใจ

ลมพัดเย็นสบาย ปะทะใบไผ่พลิ้วไหวตามแรงลม เมฆเคลื่อนไปตามยอดเขา ดูจาก GPS ในมือถือ ขณะนี้เราอยู่บนความสูงกว่าพันเมตร

เป็นที่น่าเสียดายที่พลาดสถานที่ท่องเที่ยวแห่งหนึ่งที่ไม่ได้ไป คือ "ถ้ำจัง" ซึ่งเป็นถ้ำที่มีหินงอกหินย้อย เพราะฝนตกหนักทำให้เดินทางล่าช้ากว่ากำหนด อีกทั้งเส้นทางไม่เหมาะที่จะไปในช่วงนี้ ซึ่งที่ "ถ้ำจัง" จะมองเห็นตัวเมือง "วังเวียง" และลำน้ำ "ซอง" เป็นสาย พร้อมกับได้เห็นสะพานสีส้มสด ที่ถือเป็นสัญลักษณ์ของเมืองวังเวียงแห่งนี้ ... ไม่เป็นไร เก็บไว้คราวหน้าค่อยหาโอกาสมาเยือนช่วงหน้าหนาว

ไปถึงจุดหมายยามค่ำที่เมือง "วังเวียง" ในคืนแรกและพักค้างคืนที่นี่ ... เดินเที่ยวชมบรรยากาศพร้อมชิม "โรตีกล้วยหอม"

รอบดึก ก็ไม่พลาดของหนัก คือ "สเต๊กและพิซซ่า" แกล้มกับ "เบยลาว" หรือ "เบียร์ลาว" ซักหน่อย ... ภาพนี้เป็นการใส่ร้ายคนในภาพ ซึ่งเธอนั้นเป็นผู้เคร่งครัด ไม่ดื่ม แต่โดนมุมกล้องใส่ร้ายว่า "เธอดื่ม ... หนักไปหน่อย!"