วันที่สามในเมืองย่างกุ้งแห่งนี้ เรานั่งรถผ่าน "เจดีย์ชเวดากอง" ทุกวันซึ่งเรามีโปรแกรมมาท่องเที่ยวหลังจากเสร็จงานในวันเสาร์ และมีโปรแกรมท่องเที่ยวสถานที่ต่างๆ ทั้งวันซึ่งเราติดต่อบริการทัวร์ไว้ตั้งแต่อยู่เมืองไทยแล้ว ... เช้านี้เราเดินทางมาถึงสถานที่ทำงาน สิ่งแรกที่ทำก็คือ เช็คอีเมล์ ... แต่ก็ต้องตกใจสุดขีดเมื่อได้รับข้อความ "อยากให้พี่กลับมากรุงเทพโดยด่วน คุณพ่อไม่สบายมาก"

ผมจึงขอลูกค้าเพื่อโทรกลับมาหาน้องชายในทันที น้องชายบอกแต่เพียงว่าอยากให้รีบกลับมาเร็วที่สุด และไม่ยอมบอกอะไรมาก กลัวผมจะกังวลมากเกินไป ... ผมนั้นแทบทำอะไรไม่ถูก เพื่อนที่ไปด้วยรีบประสานเปลี่ยนเที่ยวบินให้กลับในช่วงเย็นวันนี้ในทันที ผมนั้นรีบทำภารกิจในส่วนของผม ทั้งที่ใจไม่ได้อยู่กับตัวแล้วในตอนนั้น แต่ก็ต้องมีสมาธิดำเนินการให้งานสำเร็จลุล่วงได้ ... พอเราไปรับประทานอาหารกลางวัน ลูกค้าที่เดินทางไปด้วยบอกว่า "ไม่ได้ ... มาถึงย่างกุ้งแล้ว ต้องเข้าไปสักการะสิ่งศักดิ์สิทธิ์ ขอพรในเจดีย์ชเวดากองก่อนที่ผมเดินทางกลับในเย็นวันนี้" พวกเราจึงเลี้ยวรถตู้เพื่อเข้ามายังเจดีย์ และขึ้นไปสักการะภายใน

ผมรู้สึกสบายใจขึ้นบ้าง แม้ว่าในใจยังกระวนกระวาย กล้องถ่ายรูปก็ไม่ได้พกมา จึงใช้กล้องจากโทรศัพท์มือถือที่พกติดตัว ภาพจึงอาจไม่สวยงามชัดเจนนัก แต่ก็ใช้โอกาสนี้บันทึกความงดงามอลังการที่อยู่รายรอบไว้บ้าง

ได้โอกาสขอพระจากสิ่งศักดิ์สิทธิ์โดยรอบ ... มองเห็นความเลื่อมใสศรัทธาอย่างแรงกล้าของชาวพม่า ... เดินบริเวณนี้หรือศาสนสถานทุกแห่งในพม่า ต้องถอดรองเท้า ถอดถุงเท้าด้วยเสมอ รวมทั้งการแต่งกายสุภาพ

เดินไป กดชัตเตอร์ไป ใจก็กระวนกระวาย ... ทั้งสุขใจ ทั้งทุกข์ใจ ปะปนกันไป ... คิดในใจเสมอว่า คุณพ่อต้องปลอดภัย

ศิลปะงดงาม อ่อนช้อยมาก สีทองอร่ามไปทั่วบริเวณแห่งนี้

จะมองเห็นว่า ชาวพม่ากำลังซ่อมแซมบูรณะเจดีย์ เพราะผลพวงจาก "พายุนาร์กีส" นั่นเอง

ภาพล่างทางขวาจะเห็นอัญมณีบริเวณยอดของ "เจดีย์ชเวดากอง" นั้น ซึ่งว่ากันว่า "ยอดเจดีย์" ได้หักลงมาในช่วงพายุนาร์กีส ซึ่งชาวพม่าได้ช่วยกันหาอัญมณีที่หล่นลงมาจนครบแล้วบูรณะกลับดีดังเดิม ... จะมองเห็นองค์พระนอน ซึ่งใบหน้างดงามยิ่งนัก

มามองภาพแบบชัดเจน ... ชาวพม่ามีความศรัทธาอย่างมาก ต้องขอชื่นชมจากใจ

มองเห็น "พุทธคยา" จำลองมาจากประเทศอินเดีย ... มองเห็น "ต้นตาล" สูงใหญ่ต้นนั้น จะหลงเหลือเพียงต้นเดียว เพราะอีก 3 ต้น ซึ่งถูก "เจ้าพายุนาร์กีส" ถอนรากถอนโคนไป ... น่าเสียดาย

สวยงามประทับใจจริงๆ ซึ่งพวกเราทำเวลาเดินโดยรอบภายใน 1 ชั่วโมง เพราะผมจะต้องรีบกลับมาทำงานที่เหลือให้เรียบร้อย แต่ยังฝากงานส่วนอื่นๆ ให้เพื่อนที่เดินทางไปด้วย ดำเนินการต่อได้

ต้องพูดได้เลยว่า ประทับใจมากและต้องหาโอกาสมาท่องเที่ยวอีกอย่างแน่นอน ... เหนือความคาดหมาย เพราะเคยดูรูปหรือรายการทีวี ก็ไม่ได้สัมผัสความรู้สึกเช่นนี้ ... และในช่วงเย็นก็รีบเดินทางกลับด้วยความกระวนกระวายใจ เพราะก่อนเดินทางมาคุณพ่อไม่ได้เจ็บป่วย ร่างกายก็แข็งแรง ... เมื่อค่ำวันอาทิตย์ยังพาคุณพ่อไปทานข้าวนอกบ้าน และก่อนขึ้นเครื่องเมื่อเช้าวันจันทร์ยังโทรคุยกันอยู่เลย

ซึ่งนึกไม่ถึงว่า "จะเป็นการพูดคุยครั้งสุดท้ายกับคุณพ่อ ... ทำใจได้ยากจริงๆ" ซึ่งเช้าวันอังคารท่านบ่นปวดศีรษะมากและหมดสติไป น้องชายรีบนำส่งโรงพยาบาลแล้วเข้าห้อง ไอ.ซี.ยู. ในทันที ก็ยังไม่ทันการ ... แต่ก็ยังดีใจที่ท่านยังรอให้ผมได้กลับมากอด มาดูใจท่านได้อีกถึงวันเสาร์ ... อยากบอกว่า "คิดถึงคุณพ่อ ... คุณแม่ ... ตลอดเวลาจวบจนขณะนี้"

กล้องของโทรศัพท์มือถือ : ASUS P320