ที่ผมเขียนเรื่องซอยผม 450.- บาท (สี่ร้อยห้าสิบบาทถ้วน)  ขอชี้แจงก่อนนะคับ คือผมไม่ได้โกรธเคืองหรือมีอคติอะไรเป็นการส่วนตัวกับช่างทำผม และร้านทำผม (ไม่ขอเอ่ยชื่อร้านละกันนะครับ) ที่ตั้งอยู่บริเวณอาคารนิรันดร์คอนโด 5 ภายในซอยสุภาพงษ์  แขวงหนองบอน เขตประเวศ กรุงเทพมหานคร  เรื่องมีอยู่ว่าเมื่อวันจันทร์ที่ 12 พฤษภาคม 2551 เวลาประมาณ 20.00 น. เจ้าลูกชายตัวดีของผม (อายุ 16 ปี ผมเขายาวพอสมควร) บอกว่า
ลูกชาย     :     พ่อครับ  ผมไปตัดผมก่อนนะ
ผม          :     เออดี ไปตัดให้สั้นหน่อย เห็นแล้วมันทุเรศน่ะ (ดุแบบยิ้ม ๆ)
ลูกชาย     :     โห...พ่อ ผมยาว ๆ งี้ ดูแล้ว หล่อ.....มาก
ผม          :     เออ......โค-ตะ-ระ หล่อเลยละมรึงๆๆๆๆๆ

หลังจากที่ลูกชายผม ขอเงินจากคุณแม่เขาไป 100.- บาท เพื่อไปตัดผม ก็หายไปประมาณ 1 ชั่วโมง ผมก็โทรตามซิครับ พร้อมคิดในใจ มันไปตัดผมที่ไหนของมันฟร่ะ...นานแล้วนะนี่  เหมือนสื่อสารกันได้ทางโทรจิตเลยครับ เจ้าลูกชายตัวดีโทรมาทันที
ลูกชาย     :     พ่อ  เงินที่ให้มาตัดผมไม่พอครับ เขาคิดค่าตัด 450.- บาท
ผม          :     แกไปตัดที่ไหนฟร่ะ...ตัดผม 450.- บาท บนห้างใหญ่หรือไง
ลูกชาย     :     ก็ตัดที่นิรันดร์นี่แหละพ่อ
ผม          :     เออ...ขับรถกลับมาเอาเงินเพิ่มได้มะ  มีใครไปด้วยหรือเปล่า ให้เขารออยู่ที่ร้านตัดผมก่อน
ลูกชาย     :     ได้ครับ...ให้แฟนผมรออยู่ที่ร้านตัดผมก่อนละกัน

หลังจากที่ลูกชายผมขับรถ จยย. กลับมาบ้านเพื่อรับเงินเพิ่ม  ผมก็ขอติดรถไปที่ร้านตัดผมด้วยน่ะครับ  (ดู ๆ แล้ว เด็กไม่อยากให้ผมไปด้วย คงกลัวว่าจะมีปัญหากัน ซึ่งผมก็คิดอยู่ในใจแล้วน่ะครับ มีปัญหาแน่ ๆ...อิอิ) พอไปถึงร้านผมก็เข้าไปด้วย และตรงไปคุยกับเจ้าของร้านทันทีเลย
ผม          :     ขอโทษนะครับ...ที่ลูกชายผมมาซอยผมน่ะ คุณคิดราคา 450.- บาท คุณทำอะไรให้เด็กบ้างครับ (ที่ต้องถามก่อนก็เพื่อความกระจ่างน่ะครับ เผื่อ สระผม หรืออย่างอื่นด้วย)
เจ้าของร้าน     :     ไม่ได้ทำอะไรครับ  ซอยผมอย่างเดียว
         

           แค่นั้นแหละครับผมจี๊ดเลยทันที

ผม          :     โห....ซอยผมอย่างเดียวเนี่ยนะ...450.- บาท
เจ้าของร้าน     :     ใช่ครับ ซอยผมอย่างเดียว ผมคิดแล้วว่าเด็กมีเงินมาไม่พอ ต้องมีปัญหาแน่เลย
ผม          :     ใช่แล้วครับต้องมีปัญหาแน่ ๆ ซอยผม 450.- บาท คุณได้บอกเด็กก่อนไหม ว่าซอยผมอย่างเดียวน่ะราคานี้
เจ้าของร้าน     :     ไม่ได้บอกครับ ร้านเราราคานี้อยู่แล้ว
ผม          :     ถ้างั้นคงต้องแจ้ง สคบ. ละม๊าง....ผมเกิดมาอายุปูนนี้ (แก่แล้วน่ะ...หรือผมไม่เคยเจอร้านหรู ๆ แบบนี้หว่า)

เจ้าของร้านและช่างในร้านเริ่มเงียบแล้วครับตอนนี้ ผมเล่นไปอีกหลายประโยคแบบแรง ๆ แต่ไม่ได้ด่านะครับ เช่น ผมขับรถ จยย. รับจ้างอยู่แถวนี้น่ะ วันไหนคุณมานั่งรถผมไปปากซอย พอคุณลงผมบอกคุณว่าค่าโดยสาร 200.- บาท คุณจะจ่ายผมไหมล่ะ...ทำอะไรให้มันสมเหตุสมผลหน่อยซีครับ....(ประมาณนี้แหละครับ)

จากนั้นอีกซักพัก เจ้าของร้านก็บอกผมว่า
เจ้าของร้าน     :     แล้วคุณพ่อจะจ่ายค่าทำผมให้ลูกชายได้เท่าไรล่ะครับ
ผม          :     คุณเรียกไว้ 450.- บาท ผมจ่ายได้ 100.- บาท คุณจะว่ายังไงล่ะ
เจ้าของร้าน     :     ก็ได้ครับ 100.- บาท
ผม          :     เอ้า....จ่ายเขาไปซิคุณลูกชาย.....100.- บาท

ก่อนที่ผมจะเข้าไปในร้าน ผมเปียกฝนจากการที่ไปช่วยเหลือผู้บาดเจ็บ รถจักรยานยนต์ ชนท้ายรถกระบะจากแยกพัฒ-นุช (ถนนพัฒนาการ ตัด ถนนอ่อนนุช  ซึ่งขณะทำการปฐมพยาบาลต้องกางร่มให้ผู้บาดเจ็บกันเลยเพราะฝนตกหนัก)  ผมว่าจะสระผม เป่าผม เซ็ทผม ซะหน่อย แต่ผมมีเงินไปแค่ 1,000.- บาท ผมกลัวไม่พอน่ะครับ ผมเก็บเอาไว้กินข้าวดีกว่า ผมไปตัดที่ร้านขาประจำก็แค่ 60.- บาท หรืออาจจะมี สระผม แคะหู ก็ไม่น่าจะเกิน 200.- บาท นี่ถ้าลูกชายผมมีเงินติดตัวไปพอ ก็คงจ่ายไปแล้ว เอามาเขียนเพื่อเป็นอุทาหรณ์ จะได้ไม่ต้องมานั่งเถียงกัน ก่อนใช้บริการควรจะถามราคาค่างวดกันก่อน หรือทำป้ายราคาให้ชัดเจน ไม่ใช่ว่า อบไอน้ำ 199.- พอทำไปแล้วจะมีการเพิ่มทรีทเม้นท์หรือน้ำยาโน่น น้ำยานี่ เสร็จสรรพ 1,950.- บาท นะคร๊าบๆๆๆๆจ้าวนายๆๆๆๆๆๆๆ