มาอัพซะที หลังจากที่หายไปนาน ช่วงนี้ก็เตรียมสอบภาษาอังกฤษไปด้วย อาจจะไม่ค่อยได้เข้ามาบ่อยนักนะพี่น้อง

ในที่สุดเราก็มาถึงหลวงพระบางจนได้ ขอเปิดโหลด้วยภาพบ้านพักมุมต่างๆ

ที่พักแห่งนี้ชื่อ "วิลล่าน้ำเหนือ"ครับ ตรงหัวมุมแยกมะโนพอดี เรือนที่อยู่ข้างหน้าจะเป็นสปาครับ บรรยากาศดีธรรมชาติ แถมมีเพลงบรรเลงสบายๆทั้งวันเลยครับ ส่วนที่พักจะมีแค่ 4 ห้องเท่านั้น เจ้าของเป็นของรุ่นพี่เราเอง ชื่อพี่ปอนด์ เค้ามาอยู่ที่นี่เป็นการถาวรได้2ปีแล้วครับ

ที่นี่เน้นความเป็นธรรมชาติ อ่างต่างๆก็ปั้นเอง ผักก็ปลูกกินเองครับ

ที่ขาดไม่ได้สำหรับการมาหลวงพระบางคือ ตักบาตรข้าวเหนียว พระที่นี่เดินเร็วมากๆ ต้องบิแล้วโยนใส่ จะมาปั้นๆวางใส่ ไม่ทันพระครับ

เฝออีกแล้วครับท่าน กินกันเกือบทุกมื้อ เฝอหมู เฝอเนื้อ เฝอเป็ด

เฝอ เฝอ เฝอ และเฝอ กินกันจนเฝอเลยขอรับ

 เขียวๆนี่คือ ไค คือพวกสาร่ายหรือตะไคร่น้ำทำนองนั้น เอามาทำอาหารหลายชนิด

 กลิ่นอายฝรั่งเศสยังมีให้เห็นอยู่จากขนมปัง

 ร้านไอติมโฮมเมดริมน้ำโขง

ตำหมี่ เป็นส้มตำที่ไม่ใส่มะละกอ แต่ใส่เส้นเล็ก ผัก กะปิ เลือดหมู่ก้อน ลูกชิ้น มะดัน  ภาพที่เห็น 2 ภาพนี้ ห่างกันแค่ไม่กี่นาที

 >>>

แสปร์ริปชิ้นโตๆ อยากกินอีกจัง

<<<  

ภาพต่อไปนี้ ขอเบรคความอร่อย

 เป็นรูปที่มีทุกบ้าน

บรรยากาศตลาดกลางคืนสำหรับนักท่องเที่ยว

เดินเที่ยวกันดีกว่า...

ป้ายนี้น่าจะหมายถึง ข้างหน้ามีสามแยก

ส่วนป้ายนี้น่าจะหมายถึง "ดิฉันไม่มีคู่ค่ะ"

พระธาตุพูสี ถ่ายจากข้างล่าง

ภาพวิว ถ่ายจากข้างบนพระธาตุ

วัดเชียงทอง และผนังอันเลื่องชื่อ

 มุมนี้ใครๆก็ถ่าย

พอดีเจอเณรที่เป็นนายแบบหนังสือที่พกไปด้วย เลยขอถ่ายซะเลย (จำได้ไงวะ)

พาหนะตอนที่ขี้เกียจเดิน

ความเดิมตอนที่แล้ว แก้วเจอฝาแฝดนางแบบ

ความเดิมตอนนี้ ไอ้เซี้ยเจออนุเสาวรีย์บรรพบุรุษ

 นางแบบคนนั้นรึเปล่าเนี่ย

ส่วนนี่คู่รักแม่น้ำโขง ผู้บ่าวผู้สาวช่วยกันมาจ่ายตลาด

ขากลับ(ซะแล้ว)...ขอนำเสนอที่นั่งวีไอพี แต่น แต่น แต๊น

เคาท์ดาวปีใหม่กันกลางทาง

รถหลวงพระบาง-เวียงจันทน์ เป็นรถที่ใช้เวลาในการเดินทางนานมากๆ ประมาณ 13 ชม. เพราะพี่แกแมร่งแวะจอดทุก 10 นาที แถมน้ำมันดันหมดกลางทาง(ซึ่งเป็นไหล่เขา)อีกสองรอบ สิริรวมเวลาขากลับจากหลวงพระบางถึงกรุงเทพฯ 30 ชั่วโมง โอ้วหลั่นล้า!!!