วันเสาร์ที่ 30 สิงหาคม 2551
- muetheesamzsi
- ranking : สมาชิกทั่วไป
- email : jana2545@hotmail.com
- วันที่สร้าง : 2007-10-26
- จำนวนเรื่อง : 6
- จำนวนผู้ชม : 3858
- จำนวนผู้โหวต : 10
- ส่ง msg :
- ความเห็นอาจารย์ประทุมพร วัชรเสถียร ( นิธินันท์ )
- หากนี่เป็นสงครามครั้งสุดท้าย..ทางออกอยู่ที่ไหน - La Jetée ( julyrhapsody )
- ตำรวจยังพยายามสร้างความชอบธรรมที่จะสลายการชุมนุม แบบเบ็ดเสร็จเด็ดขาด ( ไทยแท้ )
- :::: ค ว า ม สุ ข ใ น ย า ม เ ย็ น :::: ( MeeMee )
- ดูละคร หนุ่มบ้านไร่ หัวใจปิ๊งรัก The man of the Vineyard (เกาหลี) ( kimiko )
- ไม่มีคำว่าแพ้ แล้วคนไทยต้องถึงฉากที่ต้องเข่นฆ่ากันเองขึ้นมา ( jao )
- ทางออก ( คนเคยดี )
- ลายเซ็นแบบผีๆ (เปิดกรุฯ สาย ค. ของชอบของโปรด) ( หมีปิศาจ )
- รับบริจาคสิ่งของ ช่วยกู้ชาติ ( ศรีลำดวน )
- นปก.ลั่นกลองศีก !! ยึดผู้จัดการ ( jk )
มือที่สาม
เป็นblogที่นำเสนอเรื่องราวของวิถีชีวิตผู้คนพร้อมรูปถ่าย
Permalink : http://www.oknation.net/blog/muetheesamszi
Permalink : http://www.oknation.net/blog/muetheesamszi
วันเสาร์ ที่ 24 พฤศจิกายน 2550
รวมพลคนกินปลา
Posted by
muetheesamzsi
,
ผู้อ่าน : 621
, 15:41:29 น.
พิมพ์หน้านี้
|
รวมพลคนกินปลา กุ้ง หอย ปู ปลา เป็นอาหารโปรตีนราคาถูกที่อยู่คู่กับสังคมไทยมาช้านาน เพราะประเทศไทยตั้งอยู่ในภูมิประเทศโซนร้อน  และมีลักษณะภูมิประเทศที่ประกอบไปด้วย แม่น้ำลำธาร กระจายอยู่ทั่วทุกภาคของประเทศ ในขณะที่พื้นที่ส่วนหนึ่งของประเทศติดอยู่กับทะเล  รุ่งเช้าลาดหอยเสียบชายหาดจะนะจ.สงขลา มีชายฝั่งรวมกันทั้งอันดามันและอ่าวไทย ซึ่งมีความยาวประมาณ 2,614 กิโลเมตร  ก้ามกรามค่ะ มีพื้นที่ 22 จังหวัดที่ติดพื้นที่ชายฝั่งทะเล และทุกจังหวัดมีกลุ่มผู้ประกอบอาชีพทางการประมงทั้งขนาดเล็ก และขนาดใหญ่  ปล่อยกลับทะเลค่ะเพราะมันกำลังวางไข่ค่ะ ทำให้สังคมไทยไม่เคยขาดแคลนอาหารโปรตีนจากสัตว์น้ำที่หลากหลาย ทั้งจากแหล่งน้ำจืด แหล่งน้ำกร่อยจากทะเลสาบ และทะเลนอกทั้งฝั่งอ่าวไทยและอันดามัน  วางอวนครั้งเดียวได้แบบนี้ ด้วยการบริหารจัดการทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมที่ล้มเหลว ทำให้ทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมของไทยไม่ได้รับการปกป้อง ดูแล  ชาวประมงต้องช่วยเหลือกันทำประมงคนเดียวไม่ไหว หรือฟื้นฟูอย่างเป็นระบบ ส่งผลให้แม่น้ำลำคลองเน่าเสีย เป็นแหล่งทิ้งสิ่งปฏิกูล  เด็กๆที่อ.จะนะวางอวนหน้าบ้านก็ได้ปลามากินแล้ว ป่าชานเลนถูกทำลาย ทำให้เกิดปรากฎการณ์อันกระทบต่อแหล่งอาหาร โดยเฉพาะ กุ้ง หอย ปู ปลา อันเป็นอาหารโปรตีนหลักของสังคมไทยลดลงอย่างรวดเร็ว ส่งผลกระทบต่อภาวะโภชนาการของผู้คนในสังคม  ในขณะที่ในอดีตประเทศไทยเคยเป็นประเทศที่ส่งออกอาหารทะเลอยู่ในอันดับต้นๆ ของโลก หากเราพิจารณาเฉพาะการจับสัตว์น้ำในอ่าวไทยเราจะพบว่าพันธุ์สัตว์น้ำในอ่าวไทยลดจำนวนลงเรื่อยๆ  ช่วยกันหน่อย จากการลดลงของพันธ์สัตว์น้ำในทะเล นอกเหนือจากการกระทบต่อผู้ประกอบอาชีพทางการประมงแล้ว  ราชินีทะเลสาบสงขลา(ปลามิลังหรือปลาดุกทะเล) ในส่วนของผู้บริโภคก็ต้องเปลี่ยนจากอาหารโปรตีนจากธรรมชาติไปรับประทาอาหารโปรตีนมือสองเช่นไก่เนื้อ กุ้ง ปลา จากการเพาะเลี้ยง ที่ใช้เวลาเลี้ยงระยะสั้นๆ ปนเปื้อนไปด้วยสารเคมีและยาปฏิชีวนะที่หลากหลาย ส่งผลต่อสุขภาพของผู้บริโภคมากขึ้นทุกวัน  ชาวประมงเป็นเจ้านายตัวเอง บรรจง นะแส ผู้อำนวยการโครงการจัดการทรัพยากรชายฝั่งภาคใต้ เป็นคนหนึ่งที่ทำงานกับชาวประมงมานานกล่าว่า มองในแง่ทางวิชาการ ที่นักวิชาการทางการประมงมักพูดกันก็คือ ประชากรเราเพิ่มขึ้น การบริโภคมากขึ้น  เป็นอาชีพของชุมชนไม่มีใครเป็นเจ้าของทะเล การใช้เทคโนโลยีทางการประมงมากเกินไป ทำให้เราจับพันธุ์สัตว์น้ำขึ้นมากเกินกำลังผลิตของธรรมชาติที่เรียกว่า Over fishing ซึ่งผมก็มองว่าถูกเพียงส่วนหนึ่ง  ปลากระบอก ประเด็นสำคัญผมมองว่า ประเทศของเราขาดการบริหารจัดการทางด้านทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม เรามีทรัพยากรมาก หลายหลายชนิด  ได้ปลามาก็ต้องช่วยกันทั้งครอบครัวเพื่อนบ้านก็มาช่วยด้วยได้รับแบ่งปลาไปกินเป็นการตอบแทน แต่เราล้มเหลวในเรื่องการบริหารจัดการ ส่วนหนึ่งเป็นเพราะโครงสร้างทั้งทางการเมือง และมาตรการทางกฎหมาย ที่เป็นหัวใจสำคัญของการบริหารการจัดการ ส่วนใหญ่การเมืองตกอยู่ในเงื้อมมือของกลุ่มทุน  ที่หากินกับทรัพยากรของชาติทะเลไทยวันนี้ เต็มไปด้วยเครื่องมือลำลายล้าง อย่างอวนรุน อวนลาก เรือปั่นไฟ เรือคราดหอยลาย ซึ่งล้วนเป็นเครื่องมือทำการประมงที่ประเทศพัฒนาทั้งหลายเลิกใช้หมดแล้ว  ตัวสวย เพราะมันเป็นเครื่องมือที่ลำลายพันธุ์สัตว์น้ำวัยอ่อนอย่างมโหพาฬ สูญเสียมูลค่าทางเศรษฐกิจ ทำให้อาชีพประมงชายฝั่งหลายแสนครอบครัวต้องลำบากยากจน  ปลาหมึกหอมตัวน่ารักมากว่าน่ากิน แต่นักการเมืองบ้านเราส่วนหนึ่ง เป็นเจ้าของธุรกิจโรงงานปลาป่น โรงงานอาหารสัตว์ โรงงานน้ำปลา เครื่องมืออวนรุน อวนลาก เรือปั่นไฟ เรือคราดหอยลาย เป็นเครื่องจักรสำคัญในการหาวัตถุดิบป้อนให้กับโรงงานของพวกเขา คนส่วนใหญ่อย่างชาวประมงจะอดอยาก จะตกงาน หมดอาชีพไม่ใช่ประเด็นที่นักการเมือง หรือกลุ่มทุนในบ้านเราให้ความสนใจมากนัก  มากันทั้งฝูง ผมเชื่อในต้นทุนในศักยภาพของทรัพยากร โดยเฉพาะประสบการณ์ในการทำงานอนุรักษ์และฟื้นฟูทรัพยากรชายฝั่ง กับพี่น้องชาวประมงพื้นบ้านมากกว่า 20 ปี ผมพบว่าบางพื้นที่เราแค่หาหนทางหยุดเครื่องมือทำลายล้าง  ปลาหมึกหอมติดอวนสามชั้นแบบนี้ เช่น ไม่ให้มีอวนลาก อวนรุนเรือคราดหอยเข้ามาในพื้นที่แค่ 3 เดือน พันธุ์สัตว์น้ำ กุ้ง หอย ปู ปลา ก็มีให้จับเหลือเฟือ  ปลาเกาตัวนี้ราคาดีครับ บางพื้นที่ทำเขตอนุรักษ์ทำปะการังเทียมแค่ 4-5 เดือน หมู่บ้านก็จะอยู่ได้ด้วยอาชีพทำการประมง เพราะอาหารทะเลสดๆ ขนาดที่โตเต็มวัยราคาสูงตลอด  หมึกหอมสดๆจากทะเลเดินทางไปถึงผู้บริโภคราคา... ทางออกในแง่ของชุมชนก็คือ ความร่วมมือกันฟื้นฟู ซึ่งเป็นภาระที่หนักหน่วงมาก เพราะต้องต่อสู้กับอินธิพลท้องถิ่น อิทธิพลของนายทุน เจ้าของโรงงานน้ำปลา โรงงานปลาป่น  ตัวนี้เป้าหมายนักตกปลา ทางสมาคมรักษ์ทะเลไทย มูลนิธิเพื่อผู้ผู้บริโภค คณะกรรมการประสานงานองค์กรพัฒนาเอกชน (กป.อพช.) มูลนิธิเพื่อการพัฒนาที่ยั่งยืนและสมาพันธ์ชาวประมงพื้นบ้านภาคใต้ จึงเห็นพ้องร่วมกันที่จะจัดให้มีโครงการรวมพลคนกินปลาขึ้น  บรรยากาศยามเช้าในหมู่บ้านประมงทั่วไป เพื่อให้สังคมไทยได้ตระหนักถึงต้นทุนเดิมของสังคมไทย โดยเฉพาะต้นทุนอาหารโปรตีนจำพวกกุ้ง หอย ปู ปลา ที่มีอยู่ในสังคม เพื่อนำเสนอสถานการณ์ ปัญหา และทางออกเพื่อให้ทรัพยากรพันธุ์สัตว์น้ำได้กลับมาอุดมสมบูรณ์ดังเดิม  หมึกกล้วยงามๆ เพื่อแสวงหาความร่วมมือระหว่างกลุ่มผู้บริโภค และกลุ่มผู้ประกอบอาชีพประมง ในการร่วมมือกันในการอนุรักษ์และฟื้นฟูทรัพยากรแหล่งน้ำทะเลและชายฝั่งของประเทศ  เพื่อให้ผู้บริโภคและชาวประมงพื้นบ้านได้มีปฏิสัมพันธ์กัน เรียนรู้ซึ่งกันและกัน บรรจงกล่าวโดยเวทีจัด ระหว่างวันที่ 7 9 ธันวาคม 2550 ณ ถนนพระอาทิตย์ กรุงเทพฯ
 |
