วันนี้ได้อ่านบทความแนวศาสนา เป็นเรื่องที่ว่าด้วยความรัก

อ่านไปก็เหมือนๆ บทความธรรมดาๆทั่วไปบทความหนึ่ง

ที่เราๆท่านๆทั้งหลานเคยอ่านกันนั่นแหล่ะ   บางคนอาจถึงกับ

เบื่อหน่ายที่จะอ่านด้วยซ้ำไป อ่านไปก็เจอคำพูดที่ทื่อๆ เช่น

“หยุดเสียเถิดผู้ที่กำลังคบหากันอย่างผิดๆ ”ไรทำนองนี  ผมไม่รุ้ว่าคนอื่นๆ

อ่านบทความทำนองนี้แล้วเป็นอย่างไร หรืออาจมีบางคนหรือหลายคน

ที่อ่านแล้วรู้สึกขนลุกก็ได้ เข้าถึงสัจะธรรมก็ได้

            แตมีบทความอีกแนวนึงที่เคยได้อ่าน ทั้งๆที่พูดถึงเรื่องเดียวกัน

แต่กลับให้ความรู้สึกที่แต่กต่าง    โดยเฉพาะเรื่องการเสนอตัวของฝ่ายหญิง

ที่เราไม่ค่อยจะได้พบเห็นได้บ่อยนัก  ผมได้อ่านแล้วผมมองว่า   การเสนอตัว

ของฝ่ายหญิงมักจะเกิดเฉพาะในมุสลีมะที่มีอีหม่านขั้นสุง( อันนี่ไม่นับกรณี

การเสนอตัวเป็นแฟน หรือเป็นกิ๊กนะครับ ซึ่งมีให้พบเห็นได้ไม่ยากในปัจจุบัน) 

หล่อนเสนอตัวทั้งๆที่ยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าอีกฝ่ายหนึ่งเป็นใคร  หน้าตาอย่างไร

มันเป็นการเสนอตัวผ่านคนกลาง หล่อนได้ให้เหตุผลว่าการแต่งงาน มีครอบครัวนั้น 

จะทำให้เธอมีอีหม่าน มีสมบูรณ์ขึ้น  เธอต้องการเพียงคนที่จะมาคอยดูแล เป็นผู้นำ

ในความสมบูรณ์ของอีหม่าน ทั้งๆที่เดิมที่ก็มีอยู่มากโขแล้ว

และแน่นอนว่าการเสนอตัวของหล่อนย่อมได้รับการตอบสนอง จะมีชายใดเล่า

ที่ไม่อยากได้มุสลีมะแบบนี้มาเป็นภรรยา