และเจ้าจะมีชื่อว่า "อาดัม"

                 นั่นเป็นการรับรู้ครั้งแรกของสิ่งมีชีวิตชนิดใหม่

ที่ถูกเรียกว่า "มนุษย์"   มันเป็นสิ่งที่ถูกสร้างขึ้นมาให้มีการรับรู้เรียนรู้ได้

มีเหตุผล  ทางชีวะ ผ่านวัตถุที่เป็นของเหลว ของแข็งและกึ่งแข็งและเหลว

ที่ถูกเรียกในเวลามาว่า น้ำ เลือด เนื้อ กระดูก เส้นประสาท สมอง และชื่อ

ต่างๆอีกมากมาย  ที่ใช้เรียกส่วนใหญ่และส่วนปลีกย่อยที่ประกอบกันเป็นร่าง

กายมนุษย์

               ดินเป็นวัตถุธาตุที่ถูกกล่าวถึงว่าพระเจ้าได้นำมาเป็นมวลธาตุพื้นฐาน

ในการสร้างมนุษย์  และเพียงง่ายๆ พระผู้เป็นเจ้าผู้ทรงอำนาจแห่งทุกสิ่งได้กล่าว

แก่ดินนั้นว่า "จงเป็น" แล้วดินก็กลายเป็นมนุษย์ที่สมบูรณ์แบบขึ้น

ตามพระประสงค์ของพระองค์ทุกประการ  ซึ่งพระองค์ได้ทรงอ้างสิทธิ์

เหนือทุกสิ่งที่มนุษย์รู้จักและไม่รู้จักว่าอยู่ภายใต้อำนาจแห่งการ

สร้างสรรค์และทำลายของพระองค์ โดยไม่มีสิ่งใดร่วมรับ

รองหรือเป็นภาคีในการสร้างใดๆร่วมกับพระองค์ นอกจากการรับรอง

สิทธิของพระองค์ด้วยพระองค์เอง  ซึ่งพระองค์ทรงเห็นว่าสิ่งนั้นเป็น

สิ่งที่สำคัญที่สุดและเพียงพอแก่การยืนยันต่อสรรพสิ่งทั้งผองแล้ว

         พระองค์ได้แสดงการยืนยันนั้นด้วยการบัญชาให้เหล่าทวยเทพตั้ง

คำถามต่อพระองค์ตามที่พระองค์ทรงประสงค์จะตอบ  ทั้งๆที่เหล่าทวยเทพ

ที่พระองค์ทรงสร้างก่อนหน้ามนุษย์นั้น หาได้มีข้อเคลือบแคลงสงสัย

ในอำนาจใดๆของพระองค์ไม่  เพราะความคิดในการสงสัยและการตัดสินใจ

มิได้ถูกบรรจุไว้แก่ทวยเทพเมื่อครั้งที่พระองค์ทรงสร้างกำเนิดให้แก่เหล่า

เทพเทวาทูตสวรรค์

               เหล่าเทพเทวานั้นถูกสร้างมาด้วยจิตที่ผ่องแผ้วกระจ่างใส

ในศรัทธาและพร้อมและพร้อมที่จะรับใช้ตามบัญชาของพระองค์

โดยไม่มีบกพร่องเท่านั้น  แต่ทูตสวรค์ก็ได้บันทึกการสนทนาที่พระองค์

ทรงให้สนทนานั้นไว้ ตามบัญชาของพระองค์ เพื่อเป็นหลักฐานให้มนุษย์

ได้รับรู้เรื่องราวก่อนการเกิดของอาดัม และได้รู้ถึงพระประสงค์แห่ง

การสร้างมนุษย์ของพระองค์  แล้วเหล่าทวยเทพอาลักษ์ก็เก็บบันทึกนั้น

ไว้ในที่อันสูงส่ง  เพื่อรอเวลาที่จะนำมันกลับมาให้แก่มนุษย์

รุ่นหลังที่สงสัยในการเกิดของพวกเขา

                ดูเหมือน อาดัม เจ้ามนุษย์คนแรกนั้น จะไม่ได้สนใจใส่ใจ

หรือสงสัยในการเกิดมาของมันเลย  ว่ามันเกิดมาอย่างไร หรือทำไม?  

 มันเพียงแต่เดินไปเดินมาอยู่คนเดียวโดยมิได้มีภารกิจใดๆ 

มันเพียงแต่ประจักษ์ชัดว่า พระเจ้าทรงสร้างมันมา แค่นั้น

ใช่แค่นั้นจริงๆ ที่ทำให้มันหยุดการสงสัยทุกประการ  มันเห็นและมัน

รู้สึกว่าอยู่ใกล้พระเจ้าเสมอ และพระองค์ได้ทรงดูแลมันให้อยู่ในพระ

เมตตาของพระองค์อันอบอุ่นอย่างไม่มีสิ่งใดเสมอเหมือน

             ฉันจะไปไหน? เพราะอะไร? ไม่ใช่สิ่งที่มันฉุกคิด "ทำไมฉันพูดได้

แต่ไม่มีสิ่งใดพูดโดยผ่านระบบเสียงที่ใช้การสั่นสะเทือนผ่านอากาศ

โดยเป็นเหตุเป็นผลเหมือนกับฉัน ทุกอย่างที่อยู่รอบฉัน ไม่ว่าจะเห็นเหล่า

ทวยเทพ จิตภูติหรือแม้แต่พระเจ้า ก็มิได้สนทนาด้วยกฏเกณฑ์เดียวกับฉัน

แต่เขาเหล่านั้นต่างก็เข้าใจกันและกันและเข้าใจในสิ่งที่ฉันพูด แม้พวกเขา

จะไม่มีร่างหรือหูเพื่อรับฟังก็ตาม"  มันก็ไม่เคยสงสัยเลย  อย่างนี้นะหรือ

มนุษย์ที่พระเจ้าทรงบอกว่าพระองค์ได้ทรงสร้างมันมาอย่างสมบูรณ์แบบ

               ภาษาคืออะไร  ตอนนั้นมนุษย์มันยังไม่รู้จักคำนี้เลย 

เพราะตอนนั้นทุกอย่างต่างก็สื่อสารกันโดยเจตนาแห่งจิตเท่านั้น

และคำว่าจิต ก็ยังคงไม่มีความจำเป็นที่ต้องรู้จัก  เพราะไม่มีสิ่งใดต้องการคำอธิบายหรือขยายความ