ใยมนุษย์และซาตานจึงไม่เชื่อในคำสั่งของพระเจ้า ในเมื่อไม่มีสรรพสิ่งที่รอดพ้นไปจากความรู้และการคุ้มครองของพระองค์ไปได้ ทำไมมนุษย์ต้องอยากรู้จักกับสำนึกแห่งดีชั่ว ในเมื่อสิ่งที่พวกเขาเป็นอยู่ในสวนแห่งสวรรค์นั้นไม่มีดีไม่มีชั่ว

                      ทำไมเขาจึงไม่ใช้เหตุผลและปัญญาที่พระเจ้าสร้างให้ เขาควรมีเหตุผลที่จะเชื่อฟังพระเจ้าเท่านั้น อันเป็นข้อสุดสิ้นของเหตุผลทั้งหมด

                     ข้าเฝ้าดูเหตุการ์ตลอดนับตั้งแต่ที่พระเจ้าทรงตั้งหน้าที่ให้ข้าเป็นผู้ดูแลต้นไม้ต้องห้ามสำหรับมนุษย์ต้นนั้น นับตั้งแต่ที่เขากลับมาที่นี่เป็นครั้งที่สองหลังจากความบังเอิญในครั้งแรก แล้วพวกเขาก็รุกล้ำเข้ามานั่งมานอนและปีนป่ายต้นไม้ต้องห้ามนี้

                    แล้วนางก็เอื้อมมือไปเด็ดผลไม้สุกใสผลนั้น นางไต่ลงมาอย่างช้าๆ ตาจับจ้องอยู้ที่มันไม่ละจากความสงสัย

                       "ข้าเด็ดผลไม้ผลนั้นมาแล้ว"

                     นางยื่นให้อาดัมดู  อาดัมมองผลไม้ในมือของนางอย่างสองจิตสองใจ  อะไรล่ะคือสำนึกในดีชั่ว อะไรเล่าคือข้อห้าม เขาทั้งสองงุนงงและสงสัย

                      "สำนึกแห่งดีชั่วนั้นมันจะทำให้เจ้าเป็นมนุษย์ที่สมบูรณ์แบบ และเหนือกว่าเหล่าสิ่งถูกสร้างที่มีปัญญาทั้งมวลไม่ว่าจะเป็น เหล่าทวยเทพเทวา จิตภูตหรือซาตานอย่างข้า ก็หาได้มีความสมบูรณ์พร้อมทั้งจิตใจวิญญาณและร่างกายที่สวยงามเช่นเจ้า และสำนึกแห่งดีชั่วนี่แหละที่มนุษย์ยังไม่มี"

                  เจ้างูซาตานส่งกระแสจิตบอกแก่คนทั้งสองโดยความเงียบมิได้ถูกทำลายไป

                  ในระหว่างช่วงเวลาที่ทั้งสองตัดสินใจนั้น เอวาห์ก็กัดผลไม้นั้นกลืนเข้าไป  ตลอดเวลาที่ทั้งสองอยู่ด้วยกันอาดัมไม่เคยห้ามสิ่งใดกับเธอเลยเพราะไม่มีเรื่องอันใดที่เขาต้องห้ามปรามกัน เธอยื่นส่วนที่เหลือให้กับอาดัมพร้อมกับค่อยๆหลับตา อาดัมตกตะลึงกับการกระทำของเธอ เขาไม่เคยเห็นเธอเป็นอะไรฉับพลันเช่นนี้มาก่อน เขาไม่แน่ใจว่าอารมณ์ของเขาเวลานั้น มันคือตื่นเต้นหรือตกใจกันแน่ แล้วเขาก็กินผลไม้นั้นเข้าไป ประคองกอดภรรยาที่รักของเขาไว้ในอ้อมแขนแล้วค่อยๆหลับตา