พิมพ์หน้านี้
|
หลังจากที่หยุดวิ่งมาหลายวัน เขาก็กลับมาเริ่มวิ่งอีกครั้งหนึ่ง เพราะบางอย่างมันเรียกร้องจากภายใน ไม่มีเรื่องใดที่เป็นข้ออ้างได้หลังจากที่เคยอ้ามมาต่างๆนาๆ เช่น ไม่มีชุดที่เหมาะสม เย็นเกินไปใกล้มืดแล้ว สนามสิ่งอยู่ไกล ร่างกายไม่ค่อยพร้อม แต่เสียงเรียกร้องจากภายในที่ถูกสร้างขึ้นจากการวิ่งที่ผ่านมามันเรียกร้องและบอกเขาว่าควรออกกำลังกายได้แล้ว เลิกอ้างโน้นนี่เสียทีเถิด เขาอยู่ในสภาพกางเกงในตัวเดียว แล้วเขาก็เริ่มวิ่งอย่างช้าๆใกล้ๆกับเดิน วนไปวนมาในห้องแคบๆที่เขาอยู่ ไม่เร่งร้อนสิ่งใดทำเท่าที่สภาพห้องและความรู้สึกอำนวย ในไม่ช้าร่างกายเริ่มร้อนขึ้น ร่างกายชักอยากให้ปรับความเร็วขึ้น แต่เขาก็ยังควบคุมความสม่ำเสมอต่อไปโดยไม่คล้อยตามอารมณ์ที่เร่งเร้า นิ่งอยู่ในสมาธิของการเคลื่อนไหวในความเร็วที่กำหนดนั้น สมาธิและความตั้งใจเป็นเรื่องที่สำคัญมากในการวิ่งในห้องแคบๆ เพราะไม่มีวิวไกลๆหรือสิ่งปรุงแต่งข้างทางให้เพลิดเพลิน ในห้องแคบๆนั้นเขาต้องบอกร่างกายอย่างเดียวว่าก้าวออกไปช้าๆ พยายามฟังเสียงลมหายใจตัวเองเข้าออก จนกระทั่งพลังงานภายในเผาผลาญเหงื่อออกมา ไม่มีใครเห็นเขาวิ่งในวันนั้นเลย และเขาก็วิ่งโดยไม่เห็นใครเช่นกัน เขาได้เรียนรู้การวิ่งอย่างมีสมาธิเพื่อร่างกายของเขาเอง
|
| อันดามัน7 | ||
ท่องเที่ยวอันดามัน2550 |
||
|
View All |
||