ขอบคุณ ภาพประกอบจากอินเทอร์เน็ต

       หากการอ่านหนังสือดีๆสักเล่ม สามารถเป็นดั่งวิตามินที่เสริมสร้างกำลังใจให้กับคนเราได้        หนังสือปกสีหวานที่ชื่อ ‘รอยเท้าเล็กๆของเราเอง’ เล่มนี้ คงเป็นวิตามินชั้นดีที่สร้างพลังใจที่แข็งแรงให้กับผู้อ่านได้เป็นอย่างดี

    ชื่อของ วินทร์ เลียววาริณ  เจ้าของรางวัลซีไรต์สองสมัยจาก ‘ประชาธิปไตยบนเส้นขนาน’ และ ‘สิ่งมีชีวิตที่เรียกว่าคน’ และ ศิลปินรางวัลศิลปาธร สาขาวรรณศิลป์ประจำปี 2549 ที่ปรากฏอยู่บนปก คงเป็นสรรพคุณหนึ่งที่การันตีได้ถึงคุณภาพของหนังสือเล่มนี้ อย่างที่รู้กันว่า คุณวินทร์เขียนหนังสือได้มากแนว เนื้อหาหลากหลายมุม ทั้งเรื่องสั้น นวนิยาย บทความ ฯลฯ และเป็นนักเขียนที่มีผลงานออกมาอย่างต่อเนื่อง ซึ่งแต่ละงานที่ออกมาสู่สายตาผู้อ่านล้วนแต่มีความแปลกใหม่ น่าสนใจและมีคุณค่า จับใจผู้อ่านจำนวนมาก ซึ่ง รอยเท้าเล็กๆของเราเอง ก็เป็นหนึ่งในนั้น

       ‘รอยเท้าเล็กๆของเราเอง’ เป็นหนังสือรวบรวมบทความกว่า 46 บทความและข้อคิดคำคม   ที่คุณวินทร์เขียนลงในเว็บไซต์ winbookclub.com ในช่วงปี 2547-2548 และบทความที่กระจัดกระจายตามนิตยสารต่างๆ ที่ เป็นบทความ ‘เสริมกำลังใจ’ เช่นที่คุณวินทร์ได้เขียนไว้ในบทนำ ‘จากเม็ดยาถึงขยะใต้พรม’ ว่า “รอยเท้าเล็กๆของเราเอง เล่มนี้เป็นหนังสือเสริมกำลังใจ จะว่าไปแล้วก็ตั้งใจให้กำลังใจแก่ผู้เขียนมากกว่าผู้อ่าน”  แต่เมื่อได้ลองเปิดอ่านแล้ว ก็พบว่าหนังสือเล่มนี้ให้กำลังใจแก่ผู้อ่านได้ดีไม่น้อยไปกว่าผู้เขียนเช่นกัน

ชื่อ รอยเท้าเล็กๆของเราเอง สื่อถึงความคิดหลักของคุณวินทร์ที่ว่า ‘ทัศนคติ’ ของมนุษย์ สามารถแบ่งแยกชีวิตที่ดีกับชีวิตที่หม่นหมองออกจากกันได้ ทัศนคติที่ดีในมุมมองของคุณวินทร์ คือ “การไม่ยอมแพ้เมื่อหกล้ม ลุกขึ้นมาก้าวเดินไปข้างหน้า สร้างรอยเท้าของตนให้ปรากฏบนผืนโลก เพราะแม้จะจางและเล็กแต่ก็เป็นรอยเท้าของเราเอง” เพื่อบอกแก่ผู้อ่านหนังสือเล่มนี้ให้สู้กับอุปสรรคของชีวิต กระทำในสิ่งที่ตนเองฝัน พยายามสร้างสรรค์สิ่งใหม่ และยืนหยัดได้ด้วยตนเอง

       ภาษาที่ใช้ในบทความแต่ละบท คงลักษณะของความเป็นวินทร์ เลียววาริณไว้ได้อย่างสม่ำเสมอ กล่าวคือ คุณวินทร์ใช้ภาษาที่เรียบง่าย แต่ลึกซึ้งและกินความมาก โดยใช้กลวิธีการเล่าเรื่องเพื่อให้ผู้อ่านได้เห็นภาพ แล้วเปรียบเทียบกับแนวคิดหลักของเรื่องนั้นๆเช่น บทความเรื่อง  ขนาดของหัวใจ           คุณวินทร์เริ่มด้วยการเล่าเรื่องต้นชวนชมที่กำลังจะเฉาตายของเขา แต่อีกไม่กี่วันต่อมาชวนชมต้นนั้นก็แตกใบอ่อนและออกดอกสะพรั่ง ซึ่งคุณวินทร์บอกว่าสิ่งนี้เป็นการยืนยันว่ามันยังสู้ต่อไป และเล่าเรื่องนักสนุกเกอร์คนหนึ่งที่ไม่ยอมสิ้นหวังทั้งๆที่ตนเองใกล้จะแพ้ เขาสู้จนกระทั่งตัวเองชนะได้ เพื่อชี้ให้ผู้อ่านเห็นถึงการมีความหวังในชีวิตและฮึดสู้แม้ว่าจะพบกับสถานการณ์ยากลำบากของชีวิตก็ตาม

        เนื้อหาโดยรวมของบทความทั้ง 46 บทความและข้อคิดคำคม ที่ประกอบอยู่ใน รอยเท้าเล็กๆของเราเอง สื่อถึงมุมมองอันหลายหลายที่คุณวินทร์มองโลก ชีวิตและสังคมรอบข้าง พร้อมกับสะท้อนความเป็นคนช่างสังเกตและใส่ใจในรายละเอียดของเขา จากบทความหลายๆบทความ เราจะเห็นได้ว่าผู้เขียนเห็นถึงความสำคัญของครอบครัว คนรอบข้างและธรรมชาติรอบตัว ในขณะเดียวกันก็มีความคิดต่อต้านโลกทุนนิยมที่มีแต่ความฟุ้งเฟ้อแก่งแย่งชิงดีของมนุษย์ รวมไปถึงสอนให้ผู้อ่านได้เรียนรู้ถึงการใช้ชีวิตอย่างมีสติในหลายๆแง่มุม ซึ่งจุดเด่นคือ ผู้เขียนสามารถนำสิ่งที่มีอยู่ในธรรมชาติรอบตัวมาเปรียบเทียบกับชีวิตมนุษย์ได้อย่างลึกซึ้ง เช่น

“หากไม่มีกลางคืน หิ่งห้อยคงไม่สามารถเปล่งแสงแสนสวยออกมาให้เราได้ชม
หากไม่มีอุปสรรค เราก็คงไม่มีวันใช้ขีดความสามารถของเราถึงที่สุด”

      นอกจากนี้ ในแต่ละบทความผู้เขียนมักแทรกความรู้ต่างๆเพื่อเชื่อมโยงกับเนื้อเรื่องอยู่เสมอ แสดงให้เห็นว่าในบรรดาคนเขียนหนังสือในบ้านเรา คุณวินทร์นับเป็นผู้ที่ค้นคว้าหาความรู้เพื่อ   สอดแทรกไว้ในงานเขียนของตัวเองได้อย่างกลมกลืน เช่น บทความเรื่อง ความยาวของหนึ่งวินาที    คุณวินทร์ได้โยงเรื่องของทฤษฎีสัมพันธภาพและการศึกษาควอนตัมฟิสิกส์ (ฟิสิกส์ว่าด้วยอนุภาค) เรื่องสิ่งที่เกิดขึ้นได้อย่างเหลือเชื่อในเวลาที่น้อยกว่า 1 วินาที เพื่อชี้ให้ผู้อ่านเห็นถึงคุณค่าของเวลาในทุกๆวินาทีที่ไม่ควรเสียไปกับสิ่งที่เปล่าประโยชน์   กล่าวได้ว่าการอ่านงานของคุณวินทร์เล่มนี้ นอกจากที่จะเสริมสร้างกำลังใจแล้วยังเสริมสร้างพลังสมองไปได้พร้อมๆกัน

         เอกลักษณ์อย่างหนึ่งที่เราพบเห็นได้เสมอในงานของคุณวินทร์ คือ รูปแบบการนำเสนอโดยใช้ภาพประกอบเพื่อสื่อความหมายจากเนื้อหา อย่างที่ปรากฏในเรื่องสั้นแนวทดลองเล่มอื่นๆ เช่นหนึ่งวันเดียวกัน วันแรกของวันที่เหลือ และโลกด้านที่หันหลังให้ดวงอาทิตย์  ซึ่งใน รอยเท้าเล็กๆของเราเอง    ก็มีการใช้ภาพประกอบเพื่อสื่ออารมณ์ของเนื้อหาที่เป็นภาพถ่ายฝีมือคุณวินทร์เช่นกัน แต่น่าเสียดายที่หนังสือเล่มนี้ตีพิมพ์ออกมาเป็นภาพขาว- ดำ เราจึงไม่ได้เห็นสีและแสงเงาที่สวยงามของบางภาพ ซึ่งหากใช้ภาพสี น่าจะสื่อถึงอารมณ์ของภาพที่ตรงกับเนื้อหาได้มากกว่า

     หลังจากที่อ่าน รอยเท้าเล็กๆของเราเอง จนจบเล่ม เรารู้สึกได้ถึงแรงใจที่เพิ่มขึ้น มีความอิ่มเอมใจ มองโลกในมุมที่กว้างขึ้น พร้อมที่จะเผชิญโลกที่วุ่นวายสับสนในก้าวต่อๆไปของชีวิต และเรียนรู้ว่าอุปสรรคที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของชีวิตไม่ใช่อุปสรรคจากภายนอก หากแต่เป็นความท้อแท้และความเศร้าหมองที่เกิดขึ้นและสะสมอยู่ภายในหัวใจของคนเรา สิ่งที่จะขจัดอุปสรรคนั้นได้คือ กำลังใจที่แข็งแรงและความไม่ย่อท้อต่อชีวิต

      รอยเท้าเล็กๆของเราเอง จึงเป็นวิตามินใจชั้นดีที่เสริมสร้างกำลังใจและสอนให้เรากล้าที่จะก้าว ด้วยเท้าเล็กๆของเราเอง