เมื่อคืนนี้ผมคิดถึงคุณจัง....

จากเธอเมื่อ เวลา...ศูนย์จุดศูนย์
ทั้งอาดูร ทั้งโศกศัลย์ ทั้งฝันใฝ่
จะไม่รัก ไม่ห่วงหา ไม่อาลัย
ต้องกลับกลอก หลอกร่ำไป ไร้จุดยืน

เจ็บข้างใน ใจตน ทนเก็บกด
เค้ารู้หมด ว่าเรา...ช่างเฝ้าฝืน
ดึกก็รัก... ค่ำก็รอ พ้อทั้งคืน
หน้าระรื่น ..แต่ใจหาย...ตายก็ยอม

ขอเป็นแค่หนึ่งมิตรไม่ชิดใกล้
แค่ On Line เจอทุกวัน ก็หวานหอม
ชื่นชีวี คลายความเศร้า เจ้ายินยอม 
บันทึกFile ใส่ CD Rom ซ้อมความ Sure

ข่มตานอน ดึกดื่น ขืนให้หลับ   
แต่ข้างใน ใจยับ เยาะเย้ยยั่ว
บอกเขาไป..ว่าเรา(จะ)ไม่เมามัว    
จะไปมั่ว กลั้วรัก สมอยากนาน

แต่..จนแล้วจนรอด ดอดมาจิ้ม 
มานั่งพิมพ์ คำกลอน ป้อนคำขาน
อนาถนี้ ที่รักพราก จากเกินกาล 
หัวใจหว่าน เลยลับ ไม่กลับมา

คิดถึงสอง แก้มอิ่ม ชิมจนชื้น 
คิดถึงคืน แรกรั้ง ช่างหรรษา
คิดถึงรอย จุมพิต ติดตรึงตรา
คิดถึงคราบ น้ำตา คราประโลม

เหมันต์ผ่าน ..พ้นไป....ผ่านไปเปล่า
ลมเหน็บหนาว มาเยือน เถื่อนถาโถม
กระชากไอ อบอุ่น รุนจู่โจม  
ดั่งมีดคม กรีดฝ่า ผ่าทรมาน

ช่างเจ็บปวด หวดใจ ให้เป็นริ้ว
ฉันโหยหิว หวลหา ยาสมาน
เธอเพริศพริ้ง ยิ่งเย้า เยาวมาลย์
ฝันหวานได้ เคียงเจ้า พะเน้าพนอ

เพียงหวังแค่ไขว่คว้า..อาลัย...จนใหลหลง 
ตอกย้ำความ ทรงจำ ตามคำขอ
โอ้เหมันต์ ..อย่าผ่านมา แม้ข้าฯรอ...
น้ำตาคลอ รักที่จาก...ยากกลับคืน

นักรัก : ประพันธ์วันที่รวดร้าว