ผมขอขอบพระคุณทุกท่านที่แวะมา แม้จะมิได้เอ่ยติชมใดๆ
และขออโหสิสำหรับการล่วงเกิน หากมีที่ผิดพลาดพลั้งไป
หวังว่าคงจะได้พบกันอีก เมื่อชาติต้องการ
ด้วยความขอบคุณ

วสันตดิลกฉันท์ ๑๔  :  ราตรีแห่งสายน้ำ

มืดหม่นระคนมะนะคละเศร้า
สุดจะเฝ้าพะนอฝัน
คืนค่ำชะรอยอุระประหวั่น
ผิวะสั่นตะครอกาย

ใจเอ๋ยจะวายปริวิลาศ
จิระหวาดกระไอหาย
เรือล่องนทีพิริยพราย
รติสายลุรายทาง

เรืองไฟรวีวะวิบวะวาบ
ศศิทาบรษีจาง
โคมข้องประลองกระพริบกระพราง
มิสะสางคละขุ่นใจ

แช่มชื่นชะโลม ณ ชลธี
นยะหรี่ละอองใส
ล่องลอยระรินคิตะประไพ
บ่มิคลายระฤกนาง

ปล.
สำหรับท่านที่มีเบอร์ผม
ผมเปลี่ยนเบอร์มือถือแล้วนะครับ
ขออภัยอย่างยิ่งที่มิได้โทรแจ้ง
ลาทีมิใช่ลาจาก....