ซินดี้ โจชัวร์ เป็นผู้หญิงที่สวยมาก ในมหาวิทยาลัยของเธอ เธอเป็นดาวเด่นที่ทุกคนต้องให้ความสนใจ ทุกครั้งที่ซินดี้ โจชัวเดินไปทางไหนหนุ่มน้อยหนุ่มใหญ่ในมหาลัยก็จะมองเธอเป็นตาเดียว ซินดี้พอใจกับสิ่งที่เธอได้รับจากสังคม แต่ก็ยังคงมีเหตุการณ์หนึ่งที่สะกิดใจเธอทุกครั้งที่เธอประสบ คือทุกครั้งที่ผู้คนกำลังมองเธอด้วยความชื่นชม แต่นักศึกษาหนุ่มคนหนึ่งกลับไม่แยแสในความงามของเธอ เธอทราบชื่อภายหลังว่าเขาชื่ออาลีซินดี้รู้สึกว่าอาลีกำลังดูถูกเธอ อาลีจะก้มหน้าเวลาเวลาเธอผ่านเขา ในใจจึงเกิดทิฐิคิดจะเอาชนะผู้ชายคนนี้ให้ได้
    วันหนึ่งซินดี้ โจชัวแต่งกายด้วยเสื้อผ้าที่เธอคิดว่าสวยที่สุดและหาโอกาสที่อยู่ลำพังกับอาลีสองต่อสอง เมื่อโอกาสนั้นมาถึงซินดี้ไม่รอช้าที่จะเดินเข้าไปหาเขา เข้าไปพูดจาปราศัยกับเขา อาลีก็สนธนากับเธออย่างสุภาพ แต่สายตาของเขายังก้มต่ำเหมือนเดิม อาลีไม่ยอมมองหน้าเธอจนซินดี้เริ่มทนไม่ได้กับพฤติกรรมของอาลีและต่อว่าเขาต่างๆ นานาเขานิ่งฟังอย่างสงบ เมื่อซินดี้พูดจนพอใจและเริ่มใจเย็นงลง อาลีก็พูดขึ้นว่า
   “ผมมีไข่มุกอยู่เม็ดหนึ่ง มันสวยมาก ... ผมรักมันและหวงมันมากมูลค่าของมันประเมินไม่ได้ ผมควรเก็บรักษามันไว้ในหีบห่ออย่างดีสำหรับให้ตัวผมเองและคนที่ผมรักชื่นชม หรือควรตั้งไว้ข้างถนนเหมือนก้อนกรวดไร้ค่า” ซินดี้ยืนฟังอาลีอย่างครุ่นคิด ซักพักอาลีก็เดินจากไปแต่ถึงกระนั้นคำพูดของอาลีก็ยังวิ่งวนอยู่ในหัวของเธอ
      หลังจากวันนั้นอาลีไม่เจอเธอเลยตลอด 1 สัปดาห์ วันนั้นขณะที่อาลีกำลังเดินผ่านที่ที่เคยยื่นคุยกับซินดี้ โจชัวร์เมื่อสัปดาห์ก่อน อาลีเห็นผู้หญิงคนหนึ่งแต่งตัวเรียบร้อยด้วยชุดยาวและผ้าคลุมหิญาบ (ผ้าคลุมศีรษะ) กำลังยืนรอใครอยู่ นี่เป็นครั้งแรกที่เขาเห็นผู้หญิงแต่งตัวแบบนี้ในมหาลัยแห่งนี้ เขายืนรอจนเธอหันมา ปรากฏว่าเธอก็คือ ... คือใครก็ไม่รู้ คงเป็นนักศึกษาใหม่...”          

ที่มาของข้อมูล : หนังสือ "อิสลาม กับคำถามที่ต้องตอบ"