สังคมมุสลิม

วันเสาร์ที่ 11 ตุลาคม 2551

บินมูซา
ranking : สมาชิกทั่วไป
วันที่สร้าง : 2008-03-21
จำนวนเรื่อง : 98
จำนวนผู้ชม : 22341
จำนวนผู้โหวต : 27
ส่ง msg :

ภาพเราทั้งนั้น

อยากให้ดู

View All

อ่านคัมภีร์ อัลกุรอ่าน

โดยนายอามีน ศรีสมบัติ โรงเรียนเฮดายาตุลอิสลามบ้านฮ่อ อ.เมือง จ.เชียงใหม่ รอมดอน กันยายน 2551

View All

ฉันเกือบจะขายอิสลามด้วยเงิน20เพนซ์

ชุมชนวัดเกตแหล่งรวมอาหารมุสลิม

เชียงใหม่กับการอพยพของชาวมุสลิม

ทำไมอิสลามจึงก่อการร้าย

ทำไมอิสลามห้ามดอกเบี้ย

ทำไมอิสลามต้องละหมาด

ทำไมอิสลามห้ามกินหมู

ทำไมมุสลิมต้องถือศีลอด

ทำไมมุสลิมต้องไปแสวงบุญ

ทำไมอิสลามอนุญาติให้มีภรรยา 4 คน

ทำไมสตรีมุสลิมต้องคลุมศรีษะ

ทำไมชายมุสลิมจึงต้องขลิบ

นิทานเรื่องเด็กกับต้นไม้

โลกที่ไร้อิสลาม

อิสลามกับการรักษาพยาบาล

อิสลามกับการพักผ่อน

อิสลามกับอาหาร

อิสลามกับมารยาทต่อเด็กกำพร้า

อิสลามว่าอย่างไรเกี่ยวกับหมอดู

บทความแห่งปัญญา

ศิลปวํฒนธรรม

สันติสัมพันธ์ และสัตยาบันแห่ง สันติภาพ

เข้าสู่ความเป็นมุสลิม

เรื่องเล่าที่ฉันเห็น

ประวัติอีหม่ามอบูหะนีฟะฮฺ (มัซฮับฮานาฟี) แนวทาง การปฏิบีติศาสนาของมุสลิมภาคเหนือส่วนใหญ่

วิญญาน ใน ทรรศนะ อิสลาม

วิญญานในทรรศนะอิสลาม

ทำไมต้องห้ามฟังเพลง

เหตุใดมารดาถึงอุ้มลูกด้วยมือซ้าย

คำสอนของอิสลามกับความสะอาด

ผู้นำในทรรศนะอิสลาม

ก๋วยเตี๋ยวชามหนึ่งก็ซึ่งถึงพระคุณแม่

อิสลามว่าอย่างไรกับหมดอดู

แผนงานสร้างเสริมสุขภาวะมุสลิมไทย

มุสลิม

ชุมชนบอลค์เกอร์มุสลิม

นักเรียนซุนนะ

อิสลามไทยแลนด์

muslimteedee

มุสลิมที่ดี

GOtomuslim.com

โกทูมุสลิม

วิทยุมุสลิม

วันพุธ ที่ 16 เมษายน 2551

ก๋วยเตี๋ยวถ้วยหนึ่งก็ซึ้งถึงพระคุณแม่

Posted by บินมูซา , ผู้อ่าน : 166 , 16:32:15 น. | หมวดหมู่ : นิทานเรื่องเด็กกับต้นไม้

พิมพ์หน้านี้

- date 2005-09-29 - editor บรรจง บินกาซัน - categories หลักการศาสนา ภาพโดยsigree bin mamak ก๋วยเตี๋ยวถ้วยหนึ่งก็ซึ้งถึงพระคุณแม่ ค่ำวันนั้น สุทะเลาะกับแม่และเธอได้หนีออกจากบ้านโดยไม่คิดอะไร ขณะที่เดินอยู่บนถนนอย่างไร้จุดหมาย สุก็เพิ่งรู้ว่าเธอไม่มีเงินติดตัวมาด้วยแม้แต่สักบาทเดียว ขณะที่ยืนเหม่อลอยอยู่นั้น สุก็มองเห็นร้านก๋วยเตี๋ยวเล็กๆร้านหนึ่ง เธอจึงเดินเข้าไปใกล้ร้านนั้น กลิ่นน้ำก๋วยเตี๋ยวที่หอมโชยขึ้นมา ทำให้เธอรู้สึกอยากกิน แต่เธอไม่มีเงิน สักครู่หนึ่ง หญิงเจ้าของร้านก๋วยเตี๋ยวซึ่งมองเห็นสุยืนอยู่หน้าร้านนานแล้วก็ถามเธอว่า ? หนู จะกินก๋วยเตี๋ยวหรือ ?? ? ค่ะ แต่หนูไม่ได้เอาเงินมา..? เธอตอบอย่างอายๆ ? ไม่เป็นไร ป้าจะให้หนูกิน? เจ้าของร้านกล่าวกับเธอด้วยความอ่อนโยน ? เข้ามานั่งในร้านก่อน เดี๋ยวป้าจะทำให้กิน? สักพักหนึ่ง ป้าเจ้าของร้านก็ยกก๋วยเตี๋ยวถ้วยหนึ่งมาให้ สุกินก๋วยเตี๋ยวเข้าไปได้สองสามคำ เธอก็น้ำตาไหล ?เป็นอะไรล่ะหนู ?? ป้าเจ้าของร้านก๋วยเตี๋ยวถาม ?ไม่มีอะไรหรอกค่ะ หนูรู้สึกซึ้งน้ำใจป้าเท่านั้นค่ะ? สุตอบขณะที่เช็ดน้ำตา แต่เธอก็ไม่สามารถเก็บความรู้สึกภายในใจได้ ?แม้แต่คนแปลกหน้าบนถนนยังใจดีกับหนูเลย แต่แม่แท้ๆของหนูเอง แค่ทะเลาะกันหน่อยก็ไล่หนูออกจากบ้านและไม่ยอมให้หนูเข้าบ้านอีก ป้าเป็นคนแปลกหน้ายังเป็นห่วงหนู แต่แม่ของหนูสิ ร้ายกับหนูเหลือเกิน? เธอระบายความในใจกับป้า เมื่อได้ยินเช่นนั้น ป้าก็ถอนหายใจและกล่าวว่า ? หนูคิดอย่างนั้นได้อย่างไรล่ะลูก ? คิดให้ดีสิ ป้าแค่ทำก๋วยเตี๋ยวให้หนูกินเพียงถ้วยเดียว หนูก็ซึ้งใจแล้ว แต่แม่หนูน่ะหาข้าวหาน้ำให้หนูกินตั้งแต่หนูยังเล็กจนกระทั่งถึงทุกวันนี้นะ หนูจะไม่ขอบคุณแม่บ้างเลยหรือ ? หนูทะเลาะกับแม่ได้ลงคอหรือ?? คำพูดของป้าทำให้สุนิ่งอึ้งและฉุกคิด เธอรำพึงในใจว่า ?ทำไมเราไม่คิดเช่นนั้นบ้างนะ ? แค่ก๋วยเตี๋ยวถ้วยเดียวจากคนแปลกหน้า เรายังรู้สึกว่าเป็นบุญคุณ แต่กับแม่ที่หาข้าวหาน้ำให้เรากินมาตั้งแต่เกิด ทำไมเราถึงไม่คิดบ้าง และที่เราทะเลาะกับแม่ก็เป็นเรื่องเล็กๆน้อยๆเท่านั้น? หลังจากกินก๋วยเตี๋ยวหมดถ้วยแล้ว สุก็ขอบคุณป้าและรีบกลับบ้านทันที ขณะที่เธอเดินกลับบ้าน เธอคิดถึงสิ่งที่เธอจะบอกแม่อยู่ในใจตลอดทางว่า...?แม่ หนูเสียใจค่ะ หนูรู้ว่าหนูผิด ยกโทษให้หนูด้วยนะคะ? เมื่อเธอมาถึงประตูบ้าน เธอก็เห็นแม่ของเธอกำลังกระวนกระวายใจมองหาเธอไปทั่ว เมื่อแม่เห็นเธอ เธอก็ได้ยินเสียงเรียกดังลั่นจากแม่ ?สุ เข้ามาในบ้านเร็ว แม่ทำอาหารไว้ให้แล้ว ถ้าหนูไม่มากินตอนนี้ เดี๋ยวจะเย็นหมด? ทันทีที่สิ้นเสียง สุก็รีบวิ่งเข้าไปในบ้านทันที เธอไม่สามารถกลั้นน้ำตาไว้ได้เมื่ออยู่ต่อหน้าแม่ของเธอ เธอเพิ่งรู้ว่าถึงแม้จะดุเธอด้วยอารมณ์ แต่แม่ก็ยังคงรักและให้อภัยเธอ โชคดีที่เธอกลับมาบ้าน สุเป็นเพียงตัวอย่างหนึ่งของเด็กวัยรุ่นในครอบครัวและสังคมปัจจุบัน เป็นเรื่องแปลกที่บ่อยครั้งเราขอบคุณต่อคนที่อยู่รอบข้างเพียงเพราะคนเหล่านั้นทำอะไรเล็กๆน้อยๆบางอย่างให้ แต่กับคนที่ใกล้ชิดเราและดีต่อเรามากที่สุด โดยเฉพาะพ่อแม่ของเรา เรากลับลืมที่จะขอบคุณและกตัญญูรู้คุณ ลองนั่งทบทวนดูก็ได้ว่าตั้งแต่เกิดมาเรากล่าวคำว่าขอบคุณกับพ่อแม่ของเรากี่ครั้งทั้งๆที่พ่อแม่ทุ่มแรงกายแรงใจให้เราทุกอย่าง ครั้งหนึ่ง สาวกของท่านนบีมุฮัมมัดได้มาหาท่านและถามว่า ?ฉันควรจะทำดีกับใครมากที่สุดในบรรดาผู้คนทั้งหลาย ?? ท่านนบีได้ตอบว่า ?แม่ของท่าน? สาวกจึงถามอีกครั้งหนึ่งว่า ?หลังจากนั้นเป็นใครอีกครับ ?? ท่านนบีได้ตอบว่า ?แม่ของท่าน? สาวกจึงถามเป็นครั้งที่สามว่า ?และหลังจากนั้นล่ะครับ ?? ท่านนบีได้ตอบว่า ?ก็แม่ของท่านอีกนั่นแหละ? สาวกจึงถามคำถามเดียวกันนี้อีกครั้งหนึ่ง ท่านจึงตอบว่า ?พ่อของท่าน? คำตอบของท่านนบีที่ให้ทำดีต่อแม่ถึง 3 ครั้งแล้วถึงจะเป็นพ่อแสดงว่าท่านนบีให้ความสำคัญแก่แม่เป็นอย่างมาก ทั้งนี้เพราะเหตุผลดังนี้ 1) แม่เป็นเพศหญิงซึ่งอ่อนแอกว่าพ่อซึ่งเป็นเพศชาย 2) แม่ต้องแบกภาระบางอย่างที่พ่อไม่ได้มีส่วนร่วมด้วย นั่นคือ การอุ้มครรภ์ในท้องเป็นเวลา 9 เดือนด้วยความเหนื่อยยากและจะต้องให้นมลูกหลังจากที่คลอดออกมา ในระหว่างที่ตั้งครรภ์ แม่ก็ต้องระวังเรื่องอาหารการกินเพราะกลัวว่าจะมีผลต่อลูกในครรภ์ของตัวเอง ท่านนบีมุฮัมมัดเคยกล่าวว่า ?พ่อแม่คือประตูที่ดีที่สุดของสวรรค์ ดังนั้นถ้าหากท่านต้องการ ก็จงเข้าตรงประตูนั้น หรือไม่ก็อาจจะไม่ได้เข้าเลย? สาวกอีกคนหนึ่งได้มาหาท่านนบีและปรึกษาว่า ?ท่านรอซูลุลลอฮฺ ฉันตั้งใจจะออกไปสนามรบด้วย ฉันจึงได้มาปรึกษาท่าน? ท่านนบีได้ตอบว่า ?ท่านมีแม่หรือเปล่า ?? สาวกได้ตอบว่า ?มีครับ? ท่านนบีจึงได้กล่าวว่า ?จงอยู่ใกล้ๆแม่ เพราะสวรรค์อยู่ใต้ฝ่าเท้าของมารดา? วันนี้ ถ้าใครไม่มีแม่ให้กล่าวคำว่าขอบคุณ แต่ยังอยากสนองคุณแม่ ก็ยังไม่สายเกินไป หากทำดีได้ก็รีบทำดีเสีย และหลังละหมาดให้วิงวอนขอต่ออัลลอฮฺว่า ?โอ้พระผู้อภิบาล ขอได้โปรดอภัยโทษให้แก่ข้าพระองค์และแก่พ่อแม่ของข้าพระองค์และโปรดประทานความเมตตาแก่ท่านทั้งสองดุจดังที่ท่านทั้งสองเลี้ยงดูข้าพระองค์เมื่อครั้งเยาว์วัยด้วยเทอญ?

- date 2005-09-29
- editor บรรจง บินกาซัน
- categories หลักการศาสนา

ภาพโดยsigree bin mamak

ก๋วยเตี๋ยวถ้วยหนึ่งก็ซึ้งถึงพระคุณแม่

ค่ำวันนั้น สุทะเลาะกับแม่และเธอได้หนีออกจากบ้านโดยไม่คิดอะไร

ขณะที่เดินอยู่บนถนนอย่างไร้จุดหมาย สุก็เพิ่งรู้ว่าเธอไม่มีเงินติดตัวมาด้วยแม้แต่สักบาทเดียว ขณะที่ยืนเหม่อลอยอยู่นั้น สุก็มองเห็นร้านก๋วยเตี๋ยวเล็กๆร้านหนึ่ง เธอจึงเดินเข้าไปใกล้ร้านนั้น กลิ่นน้ำก๋วยเตี๋ยวที่หอมโชยขึ้นมา ทำให้เธอรู้สึกอยากกิน แต่เธอไม่มีเงิน

สักครู่หนึ่ง หญิงเจ้าของร้านก๋วยเตี๋ยวซึ่งมองเห็นสุยืนอยู่หน้าร้านนานแล้วก็ถามเธอว่า ? หนู จะกินก๋วยเตี๋ยวหรือ ??

? ค่ะ แต่หนูไม่ได้เอาเงินมา..? เธอตอบอย่างอายๆ

? ไม่เป็นไร ป้าจะให้หนูกิน? เจ้าของร้านกล่าวกับเธอด้วยความอ่อนโยน ? เข้ามานั่งในร้านก่อน เดี๋ยวป้าจะทำให้กิน?

สักพักหนึ่ง ป้าเจ้าของร้านก็ยกก๋วยเตี๋ยวถ้วยหนึ่งมาให้ สุกินก๋วยเตี๋ยวเข้าไปได้สองสามคำ เธอก็น้ำตาไหล

?เป็นอะไรล่ะหนู ?? ป้าเจ้าของร้านก๋วยเตี๋ยวถาม

?ไม่มีอะไรหรอกค่ะ หนูรู้สึกซึ้งน้ำใจป้าเท่านั้นค่ะ? สุตอบขณะที่เช็ดน้ำตา แต่เธอก็ไม่สามารถเก็บความรู้สึกภายในใจได้

?แม้แต่คนแปลกหน้าบนถนนยังใจดีกับหนูเลย แต่แม่แท้ๆของหนูเอง แค่ทะเลาะกันหน่อยก็ไล่หนูออกจากบ้านและไม่ยอมให้หนูเข้าบ้านอีก ป้าเป็นคนแปลกหน้ายังเป็นห่วงหนู แต่แม่ของหนูสิ ร้ายกับหนูเหลือเกิน? เธอระบายความในใจกับป้า

เมื่อได้ยินเช่นนั้น ป้าก็ถอนหายใจและกล่าวว่า ? หนูคิดอย่างนั้นได้อย่างไรล่ะลูก ? คิดให้ดีสิ ป้าแค่ทำก๋วยเตี๋ยวให้หนูกินเพียงถ้วยเดียว หนูก็ซึ้งใจแล้ว แต่แม่หนูน่ะหาข้าวหาน้ำให้หนูกินตั้งแต่หนูยังเล็กจนกระทั่งถึงทุกวันนี้นะ หนูจะไม่ขอบคุณแม่บ้างเลยหรือ ? หนูทะเลาะกับแม่ได้ลงคอหรือ??

คำพูดของป้าทำให้สุนิ่งอึ้งและฉุกคิด เธอรำพึงในใจว่า ?ทำไมเราไม่คิดเช่นนั้นบ้างนะ ? แค่ก๋วยเตี๋ยวถ้วยเดียวจากคนแปลกหน้า เรายังรู้สึกว่าเป็นบุญคุณ แต่กับแม่ที่หาข้าวหาน้ำให้เรากินมาตั้งแต่เกิด ทำไมเราถึงไม่คิดบ้าง และที่เราทะเลาะกับแม่ก็เป็นเรื่องเล็กๆน้อยๆเท่านั้น?

หลังจากกินก๋วยเตี๋ยวหมดถ้วยแล้ว สุก็ขอบคุณป้าและรีบกลับบ้านทันที

ขณะที่เธอเดินกลับบ้าน เธอคิดถึงสิ่งที่เธอจะบอกแม่อยู่ในใจตลอดทางว่า...?แม่ หนูเสียใจค่ะ หนูรู้ว่าหนูผิด ยกโทษให้หนูด้วยนะคะ?

เมื่อเธอมาถึงประตูบ้าน เธอก็เห็นแม่ของเธอกำลังกระวนกระวายใจมองหาเธอไปทั่ว เมื่อแม่เห็นเธอ เธอก็ได้ยินเสียงเรียกดังลั่นจากแม่ ?สุ เข้ามาในบ้านเร็ว แม่ทำอาหารไว้ให้แล้ว ถ้าหนูไม่มากินตอนนี้ เดี๋ยวจะเย็นหมด?

ทันทีที่สิ้นเสียง สุก็รีบวิ่งเข้าไปในบ้านทันที เธอไม่สามารถกลั้นน้ำตาไว้ได้เมื่ออยู่ต่อหน้าแม่ของเธอ เธอเพิ่งรู้ว่าถึงแม้จะดุเธอด้วยอารมณ์ แต่แม่ก็ยังคงรักและให้อภัยเธอ โชคดีที่เธอกลับมาบ้าน

สุเป็นเพียงตัวอย่างหนึ่งของเด็กวัยรุ่นในครอบครัวและสังคมปัจจุบัน เป็นเรื่องแปลกที่บ่อยครั้งเราขอบคุณต่อคนที่อยู่รอบข้างเพียงเพราะคนเหล่านั้นทำอะไรเล็กๆน้อยๆบางอย่างให้ แต่กับคนที่ใกล้ชิดเราและดีต่อเรามากที่สุด โดยเฉพาะพ่อแม่ของเรา เรากลับลืมที่จะขอบคุณและกตัญญูรู้คุณ ลองนั่งทบทวนดูก็ได้ว่าตั้งแต่เกิดมาเรากล่าวคำว่าขอบคุณกับพ่อแม่ของเรากี่ครั้งทั้งๆที่พ่อแม่ทุ่มแรงกายแรงใจให้เราทุกอย่าง

ครั้งหนึ่ง สาวกของท่านนบีมุฮัมมัดได้มาหาท่านและถามว่า ?ฉันควรจะทำดีกับใครมากที่สุดในบรรดาผู้คนทั้งหลาย ?? ท่านนบีได้ตอบว่า ?แม่ของท่าน? สาวกจึงถามอีกครั้งหนึ่งว่า ?หลังจากนั้นเป็นใครอีกครับ ?? ท่านนบีได้ตอบว่า ?แม่ของท่าน? สาวกจึงถามเป็นครั้งที่สามว่า ?และหลังจากนั้นล่ะครับ ?? ท่านนบีได้ตอบว่า ?ก็แม่ของท่านอีกนั่นแหละ? สาวกจึงถามคำถามเดียวกันนี้อีกครั้งหนึ่ง ท่านจึงตอบว่า ?พ่อของท่าน?

คำตอบของท่านนบีที่ให้ทำดีต่อแม่ถึง 3 ครั้งแล้วถึงจะเป็นพ่อแสดงว่าท่านนบีให้ความสำคัญแก่แม่เป็นอย่างมาก ทั้งนี้เพราะเหตุผลดังนี้

1) แม่เป็นเพศหญิงซึ่งอ่อนแอกว่าพ่อซึ่งเป็นเพศชาย

2) แม่ต้องแบกภาระบางอย่างที่พ่อไม่ได้มีส่วนร่วมด้วย นั่นคือ การอุ้มครรภ์ในท้องเป็นเวลา 9 เดือนด้วยความเหนื่อยยากและจะต้องให้นมลูกหลังจากที่คลอดออกมา ในระหว่างที่ตั้งครรภ์ แม่ก็ต้องระวังเรื่องอาหารการกินเพราะกลัวว่าจะมีผลต่อลูกในครรภ์ของตัวเอง

ท่านนบีมุฮัมมัดเคยกล่าวว่า ?พ่อแม่คือประตูที่ดีที่สุดของสวรรค์ ดังนั้นถ้าหากท่านต้องการ ก็จงเข้าตรงประตูนั้น หรือไม่ก็อาจจะไม่ได้เข้าเลย?

สาวกอีกคนหนึ่งได้มาหาท่านนบีและปรึกษาว่า ?ท่านรอซูลุลลอฮฺ ฉันตั้งใจจะออกไปสนามรบด้วย ฉันจึงได้มาปรึกษาท่าน? ท่านนบีได้ตอบว่า ?ท่านมีแม่หรือเปล่า ?? สาวกได้ตอบว่า ?มีครับ? ท่านนบีจึงได้กล่าวว่า ?จงอยู่ใกล้ๆแม่ เพราะสวรรค์อยู่ใต้ฝ่าเท้าของมารดา?

วันนี้ ถ้าใครไม่มีแม่ให้กล่าวคำว่าขอบคุณ แต่ยังอยากสนองคุณแม่ ก็ยังไม่สายเกินไป หากทำดีได้ก็รีบทำดีเสีย และหลังละหมาดให้วิงวอนขอต่ออัลลอฮฺว่า ?โอ้พระผู้อภิบาล ขอได้โปรดอภัยโทษให้แก่ข้าพระองค์และแก่พ่อแม่ของข้าพระองค์และโปรดประทานความเมตตาแก่ท่านทั้งสองดุจดังที่ท่านทั้งสองเลี้ยงดูข้าพระองค์เมื่อครั้งเยาว์วัยด้วยเทอญ?

แสดงความคิดเห็น | ส่งเรื่องนี้ให้เพื่อน

อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 4
มุบัชชิร วันที่ : 19/04/2008 เวลา : 12.47 น.
http://www.oknation.net/blog/lert07

รู้คิด....ให้รู้ใคร
รู้ให้ได้....เมื่อใดคิด
มีแม่....ให้ชีวิต
อย่า...คิดผิด...ไม่รู้ใคร

หมั่นดู..แล แหละรักษา
ให้รู้ค่า..แม่...ขึ้นใจ
อย่าปล่อย...ท่าน..จากไป
มาร่ำไห้ และ คร่ำคราญ

โอกาส...เรา...พอมี
รีบเร็วสิ..รีบเร็วไว
สวรรค์..มีใกล้..ใกล้
ใครก็ได้..รีบๆทำ

ขอให้เรา และทุกท่าน รักแม่ด้วยความอดทนตลอดไป

ความคิดเห็นที่ 3
บินมูซา วันที่ : 17/04/2008 เวลา : 01.35 น.
http://www.oknation.net/blog/naichumpol

ทำดีกับ พ่อ กับ แม่นะ

ความคิดเห็นที่ 2
อัตตักวา วันที่ : 17/04/2008 เวลา : 01.04 น.
http://www.oknation.net/blog/attaqwa

ซาบซึ้งมากครับพี่...งั้นขอเล็กชิ้นสดชามครับ

ความคิดเห็นที่ 1
ลูกเสือหมายเลข9 วันที่ : 16/04/2008 เวลา : 16.50 น.
http://www.oknation.net/blog/chai
<<==แวะไปทัก..แล้วคุณจะรักหนุ่มคนนี้

ขอบคุณครับที่ทำให้นึกถึงคุณแม่

แสดงความคิดเห็น

เข้าสู่ระบบ | สมัครสมาชิก

ชื่อ:
อีเมล์:
เว็บไซต์:
ความคิดเห็น:

ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้ ห้ามทำ - การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้ - การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น สามารถทำได้ - เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน - การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์ OKNATION กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น 1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ 2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร 3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น 4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน 5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่" OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
		กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน

<<	เมษายน 2008					>>
อา	จ	อ	พ	พฤ	ศ	ส
		1	2	3	4	5
6	7	8	9	10	11	12
13	14	15	16	17	18	19
20	21	22	23	24	25	26
27	28	29	30