| << | เมษายน 2008 | >> | ||||
| อา | จ | อ | พ | พฤ | ศ | ส |
| 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | ||
| 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 |
| 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 |
| 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 |
| 27 | 28 | 29 | 30 | |||
พิมพ์หน้านี้
|
โจ้...หลังลงทะเบียนเสร็จไปไหนหรือเปล่า เพื่อนชาวเกาหลี เอ่ยปากถาม เมื่อเจอกันระหว่างการลงทะเบียนเรียนเทอมสุดท้าย ผมพยักหน้าตอบรับ ว่างดิ มีอะไรจะไปไหนอ่ะ วันนี้จะชวนไปกิน มองโกเลียบาบีคิว ไปหรือเปล่า เพื่อนผมกล่าวชวนไปกินอะไรที่ผมไม่เคยกินอีกแล้ว
มองโกเลียบาบีคิว ผมเคยได้ยินชื่ออยู่เหมือนกันในบล็อกนี่หละ แต่จำไม่ได้แล้วว่าบล็อกใคร จึงทำให้ผมมีความรู้สึกอยากขึ้นมาในทันที และตอบรับคำเชิญชวนในที่สุด พอเสร็จธุระกันเรียบร้อยแล้ว เราทั้งหมดประมาณ 5 ชีวิตชาวเอเชีย จาก 4 ประเทศ ก็ออกเดินทางจากมหาวิทยาลัย มุ่งหน้าไปยังร้าน มองโกเลียบาร์ ซึ่งตั้งอยู่ใกล้กับที่พักของผม ร้านนี้มีเจ้าของเป็นคนจีน มาใช้ชีวิตอยู่ที่นี่ตั้งแต่ก่อนผมจะเกิดเสียอีก
เมื่อเราก้าวเข้ามาในร้าน ก็พบกับบรรยากาศแบบเอเชีย ที่เราคุ้นเคย ดูแล้วก็เหมือนกับร้านอาหารจีนทั่วๆไป ราคาค่าใช้จ่ายก็คิดกันเป็นหัวๆไป จะได้ไม่ต้องมามีปัญหากันตอนจ่ายตังค์ ของใครของมัน
นี่ถ้าหากมาตอนเย็น น่าจะดีกว่านี้ เพื่อนชาวญี่ปุ่นของผมบอก เนื่องจากว่า ได้คุยกับเจ้าของร้านแล้ว เขาว่า ถ้าเป็นมื้อเที่ยง ไม่คิดเป็นบุฟเฟต์ คิดเป็นจาน หนึ่งจานตักได้ครั้งเดียว และก็ไม่มีของทะเล จะมีแต่ของพื้นๆ เช่น หมู เนื้อ ไก่ แต่ว่าราคาก็จะสูงกว่านี้ไปด้วย ไม่เป็นไร เอาไว้คราวหน้าค่อยลองมาตอนเย็นก็ได้ แต่ตอนนี้เอามื้อเที่ยงก่อน เพื่อนชาวเกาหลีผมตอบ เพราะตอนนี้พวกเราหิวจนได้ที่แล้ว ทีนี้ วิธีการกินที่นี่ ก็คือตักวัตถุดิบต่างๆที่เราต้องการ ทำการราดซอสและเติมน้ำปรุงรสเรียบร้อยแล้ว ก็นำไปให้กับพ่อครัว ซึ่งก็คือเจ้าของร้านนั่นเอง พ่อครัวก็จะทำการปรุงให้เราตามที่เราต้องการ
คราวนี้ อร่อยมาก อร่อยน้อย ก็โทษตัวเองครับ ไม่สามารถโทษใครได้ เพราะเราเป็นคนปรุงรสเองทั้งหมด พ่อครัวแค่ทำการผสมปนเป และเพิ่มเติมอะไรนิดหน่อย...นิดหน่อยจริงๆครับ แล้วทำไมไม่ทำเป็นแบบ เอามาให้ลูกค้าทำเอง พวกผมถามเจ้าของร้าน เนื่องจากพวกเราชาวเอเชียก็คุ้นเคยกับสุกี้ หรือเนื้อ-หมูกระทะ กันดีอยู่
ไม่ได้หรอก คนที่นี่หากเขาต้องเสียตังค์เพื่อทำกินเองที่ร้าน เขาว่าไปทำกินเองที่บ้านดีกว่า นี่คือคำตอบจากเจ้าของร้าน ช่วงคลายความสงสัยของพวกเรา หลังจากที่พวกเราอิ่มท้องกันเรียบร้อย ก็เริ่มสนทนากับเจ้าของร้านตามสมควร เราก็แยกย้ายกันกลับที่พักอย่างสบายใจ ท้องหนักกระเป๋าเบาไปตามระเบียบ...
...................................... ขอบคุณที่ติดตามกันนะครับ คราวหน้าจะเอาภาพตอนไปสต็อกโฮล์มมาลง ตอนแรกว่าจะลงในเอนทรี่ย์นี้ แต่กำลังสับสนกับรูปที่มีอยู่ คือมันไม่ค่อยถูกใจอ่ะครับ นายโจ้ : ถ่ายภาพ สถานที่ : ร้านมองโกเลียบาร์ มัลเมอ ไอ้มิ้ม : สนับสนุนเพลง Shadow of the day ของ |