ผมตัดสินใจนอนที่นี่แค่คืนเดียว ซึ่งผมว่าก็คงเพียงพอ เนื่องด้วยจุดหมายของการเดินทางในครั้งนี้ นอกจากการจะเดินไปรอบเมืองแล้ว ก็ต้องการที่จะเที่ยวชมเรือรบขนาดยักษ์ที่ถูกต่อขึ้นเมื่อปี ค.ศ.1620 และจมลงทันทีเมื่อเรือออกเดินทางเที่ยวแรกสุด หรือเรียกว่า Maiden voyage

เรือลำนี้ได้ถูกกู้ขึ้นมาเมื่อปี 1956 และนำมาตั้งไว้ในพิพิธภัณฑ์ทั้งลำ ซึ่งผมจะเปิดเอนทรี่ย์เฉพาะให้กับเรือลำนี้ที่จุดหมายหนึ่งในการเดินทางของผม ในวันต่อๆไป

 เรือรบวอซา

กับอีกจุดหมายหนึ่งก็คือการได้เดินเที่ยวในดินแดนเมืองเก่า ที่เรียกกันว่ากัมลาสตัน ซึ่งมีลักษณะเป็นเมืองในแบบยุคกลาง การเดินในตรอกแคบ พื้นถนนปูด้วยหินตะปุ่มตะป่ำ

สภาพภายในเขตกัมลาสตัน หรือเขตเมืองเก่า

ตามประวัติศาสตร์แล้วเมืองแห่งนี้ไม่มีการจารึกที่มาที่ไปอย่างแน่ชัด รู้เพียงแต่ว่าแรกเริ่มเดิมทีมีแต่พวกไวกิ้งอาศัยใช้เป็นฐานที่มั่น และก็ยังเป็นที่มั่นของพวกชาวประมง จนกระทั่งในปีคริสต์วรรษที่ 12 พ่อค้าชาวเยอรมันก็เริ่มเข้ามา แต่สต็อกโฮล์มกลายมาที่รู้จักกันอย่างจริงจังก็เมื่อเข้าสู่คริสต์วรรษที่ 13 เมื่อบีร์เยอร์ ยอร์ล หนึ่งในผู้สำเร็จราชการสร้างกำแพงเมืองที่แข็งแรง และขยายหอคอยดั้งเดิมให้ใหญ่ขึ้น นามว่า เทร โครโนร์ หรือมงกุฎทอง 3 องค์ ในปัจจุบันเป็นสถานที่ตั้งของหอประชุมเมือง สตัดฮิวเส็ท ซึ่งถือได้ว่าเป็นสัญลักษณ์ของประเทศสวีเดนด้วย

หอประชุมเมือง สตัดฮิวเส็ท

เวลาประมาณเกือบบ่าย ผมก็เดินทางมาถึงสต็อกโฮล์ม เมื่อออกจากสถานีรถไฟ ผมก็มุ่งหน้าไปยังที่ซุกหัวนอนที่ได้จองเอาไว้ เป็นโฮสเตลขนาดไม่ใหญ่ไม่เล็กกำลังดี ตั้งอยู่ในเขตเมืองเก่าหรือที่เรียกว่า กัมลาสตัน ด้วยเหตุว่าตั้งใจว่าวันนี้จะเดินเที่ยวในเขตเมืองเก่านี้ให้ทั่วเสียก่อน และในวันต่อไปจะเดินทางไปชมเรือและเดินเที่ยวในเขตธุรกิจของสต็อกโฮล์ม ซึ่งทั้งสองเขตนี้ มีความแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง

 สตอร์ทอร์เย็ท ศูนย์กลางเมืองเก่า ของเขตกัมลาสตัน และเป็นสถานที่ที่เกิดเหตุการณ์นองเลือดแห่งกรุงสตอกโฮล์ม เมื่อพระเจ้าคริสเตียนที่ 2 กษัตริย์เดนมาร์ก ทรงสังหารขุนนาง พ่อค้า ประชาชน ในเมืองไปถึง 82 คน