ผมจำได้ว่าเคยมีคนบอกผมว่า

ช่วงเวลาของวันที่สวยที่สุดก็คือ

ช่วงเวลาที่ดวงอาทิตย์ปรากฎโฉมสู่สายตาชาวโลกในตอนเช้า

และ

ช่วงที่ดวงอาทิตย์จะต้องลาจากซีกโลกด้านหนึ่ง...

ไปสร้างความอบอุ่นและสว่างไสวให้กับซีกโลกอีกด้านหนึ่ง

จะว่าไปแล้ว...ดวงอาทิตย์ของเราไม่เคยหยุดที่จะสร้างสรรค์ความสวยงาม ความอบอุ่นให้กับโลกเราเลย

ผมจำไม่ได้แล้วว่า

ในชีวิตเคยนั่งดูดวงอาทิตย์ลับขอบฟ้ามาแล้วกี่ครั้ง

แต่ทุกครั้งที่ได้นั่งมอง

ผมไม่เคยรู้สึกเบื่อกับดวงอาทิตย์ดวงนี้เลย

ไม่ว่าจะเป็นเวลาที่มีความสุขหรือความทุกข์

ดวงอาทิตย์ดวงนี้ทำให้ผมคิดได้ว่า

มีมืด มันก็ต้องมีสว่าง

เมื่อความมืดของเวลากลางคืนมาเยือน

อีกไม่นานความสว่างยามเช้าก็จะกลับมา

มันก็คงเหมือนกับชีวิตคนเรา

ที่เมื่อมีความทุกข์หนักใจมากแค่ไหน

แต่อีกไม่นาน

ความสุขก็จะต้องกลับมาหาเราอีกครั้ง

ตราบใดที่ยังใช้ชีวิตความเป็นคน

ความสุขและความทุกข์ไม่ใช่สิ่งถาวร

หากเพียงใช้ชีวิตอย่างมีสติ

และอยู่อย่างมีความหวัง

รอเวลาที่แสงสว่างจะกลับมาส่องสว่างให้เราได้เห็นทางอีกครั้ง

ก็หวังเพียงว่า

เอนทรี่ย์นี้ คงพอจะเป็นแรงใจ กำลังใจ

ให้หลายคนที่อาจจะท้อกับชีวิต

และกำลังเผชิญกับหนทางมืดมน

มีแรงที่จะรอคอยแสงสว่างยามเช้าที่กำลังจะกลับมาในอีกไม่ช้า

ขอให้ทุกท่านใช้ชีวิตอย่างมีความสุขครับ...

ขอบคุณที่เข้ามาเยี่ยมเยียนกันครับ...

สวัสดีครับ...

........................