วันอังคารที่  ๑๓ มกราคม ๒๔๕๖ เปิดสถนีวิทยุโทรเลขศาลาแดง

สถานีวิทยุศาลาแดงตั้งอยู่หัวมุมถนนวิทยุตัดกับถนนพระราม ๔ เคยเป้นที่ตั้งโรงเรียนเตรียมทหารในเวลาต่อมา

ถนนวิทยุ ถูกตั้งชื่อ ตามสถานีในเวลาต่อมา

ลูกอี้ช่างแก้   ได้แก้คำภาษา อังกฤษ ว่า  Witthayu ตามที่มองเห็นจากป้าย

ทั้งๆที่ชื่อเดิมของถนนสายนี้ ภาษอังกฤษเขียนไว้ว่า  wireless(ปราศจากเส้นลวด)

ฝากถาม กทม. ด้วยว่าท่านไม่คิดอนุรักษ์ของเดิมไว้บ้าง  หรือ

ในระยะแรกฝรั่งเข้ามารับราชการ  ที่กรมไปรษณีย์โทรเลข

อุปกรณ์  เครื่องส่ง ต่างๆ

ผมได้ภาพเหล่านี้ มาจาก รายงานประจำปี ของกรมไปรษณีย์โทรเลข  ตั้งแต่ยุครัชกาลที่ ๖

นำภาพสาวสวยพนักงานไปรษณีย์พูดวิทยุโทรศัพท์(ภาพจากรายงานประจำปี  ๒๔๖๙ กรมไปรษณีย์โทรเลข)

กราบขออภัย ผมพิมพ์ขนาดตัวอักษรโตไป  พิมพ์ มาจาก เวิอด แล้ว คัดลอกมา

ตัวอกษรไม่สวย ไม่ทราบจะแก้อย่างไร ใครทราบบอกด้วยครับ

วิทยุโทรเลข

    การสื่อสารทางโทรเลขโทรศัพท์  โดยอาศัยสายโลหะเป็นสื่อนั้น  จะมีอุปสรรคตามมามากมาย    ต้องปักเสาพาดสาย ไปสู่ภูมิประเทศภาคต่างๆ  เป็นที่ทุรกันดาร

  เมื่อวิทยาการทางด้านวิทยุเจริญขึ้น  สามารถ นำคลื่นวิทยุ มา เป็นเครื่องมือสื่อสาร

ทางวิทยุโทรเลข   วิทยุโทรศัพท์  วิทยุโทรภาพ  วิทยุโทรพิมพ์   เป็นประโยชน์ในการสื่อสารโทรคมนาคมในเวลาต่อมา

    ใน  เดือน เมษายน 2447 (สมัย ร.๕)   ห้างบีกริม ผู้แทนวิทยุโทรเลข   เทเลฟุงเกน  ได้ขออนุญาต  ต่อทางการ  นำเครื่องรับ- ส่ง วิทยุมาติดตั้งทดลอง ที่ภูเขาทอง วัดสระเกศ

กับสถานีที่เกาะสีชัง  แต่การทดลองไม่ได้ผล

   ปี 2450 สมัยรัชกาลที่  5 ประเทศไทยมีเครื่องรับส่งโทรเลข แบบ    มาร์โคนี่ ใช้เป็นครั้งแรก

   ปี พ.ศ.2455 พระสรรพกิจปรีชา  ไปประชุม สหภาพโทรคมระหว่างประเทศ ว่าด้วยการวิทยุ   รับเอาคำว่า   เรดิโอ  เข้ามาใช้

 ในสมัยนั้นยังไม่มีคำภาษาไทย ทีจะใช้แปลคำว่า  RADIO   สมเด็จเจ้าฟ้ากรมพระนครสวรรค์ วร พินิจ จึงใช้ทับศัพท์ คำว่า Radiotelegraph ว่าราดิโอเทเลโฟน

ต่อมาพระบาท สมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 6 จึงทรงบัญญัติ ให้ใช้คำว่า วิทยุ

สถานีวิทยุโทรเลขแห่งแรกของประเทศไทย ที่ตำบลศาลาแดง

  ปี พ.ศ. 2456  ตั้งวิทยุโทรเลขขึ้นที่ตำบลศาลาแดง  โดยใช้วิทยุแบบมาร์โคนี่ และเทเลฟุงเกน

พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงทำพิธีเปิด เมื่อ  13  มกราคม พ.ศ. 2456(ซึ่งถือว่าเป็นวันกำเนิดวิทยุในประเทศไทย)

   และทรงส่งพระราชโทรเลขทางวิทยุโทรเลขแสดงความพอพระราชหฤทัยไปยัง สมเด็จพระเจ้าน้องยาเธอ กรมหลวงลพบุรีราเมศวร ซึ่งขณะนั้นทรงดำรงตำแหน่งอุปราชปักษ์ใต้ ณ.สถานีโทรเลขสงขลาเป็นปฐมฤกษ์ มีข้อความว่า  Greeting to you   on this which will be one of the most important day in our history.

  ผมไปเดินถ่ายรูปหา ร่องร่อยเสาวิทยุ ที่ศาลาแดง เมื่อ วันอาทิตย์ ที่ 17 กุมภาพันธ์ 2551 นี้ ที่ โรงเรียนเตรียมทหาร  ปัจจุบันนี้ เป็น ที่ขายของยามราตรี ดูขาดมนต์ขลัง เพราะความละ  โมบโลภ เห็นแก่เงินทอง  พื้นที่สกปรก ไปมากมาย  กว่าแต่ก่อน

 มีเสาชี้ฟ้าตามทีถ่ายภาพมาให้ดูนี้

สถานีวิทยุศาลาแดงภาพในอดีตครับ

ภาพถนนวิทยุ ชื่อนี้ความเป็นมา  ผมวิเคราะห์ ว่าน่าจะนำชื่อ  สถานีวิทยุ มาใช้ตั้งชื่อถนน  ถนนตั้งแต่เพลินจิต ตัดมาสู่สนามมวย ลุ่ม พิ นี หรือโรงเรียนเตรียมทหาร

ครับดูป้ายชื่อถนน

จากบทสัมภาษณ์ศิษย์เก่า โรงเรียนกรมไปรษณีย์โทรเลข ครบ 100 ปี  หน้า 90  นายเสงี่ยม เผ่าทองสุข  ต่ำแหนงสุดท้ายรองอธิบดีกรมไปรษณีย์โทรเลข เมื่อ ปี 2516

 ท่านเล่าว่ารุ่นที่ท่านเรียนเป็นรุ่นแรกที่เรียนช่างวิทยุ เมื่อก่อนเรียนไปรษณีย์โทรเลขเท่านั้น

เขาสอบคัดเลือกโดย การเคาะสัญญาณ ใครได้คะแนนสูงกว่าก็ได้เรียน ช่างวิทยุ ท่าน  เล่าว่าท่านเรียนวิทยุเพิ่มขึ้น  เมื่อจบออกมา ไปเป็นพนักงานวิทยุประจำสถานีวิทยุศาลาแดง ติดต่อกับเรือเดินทะเล  ติดต่อกับวิทยุชายฝั่ง  เมื่อที่ทำไปรษณีย์กลางเปิดวิทยุกลาง ขึ้นที่นั้น และติดต่อกับวิทยุต่างประเทศ

การติดต่อครั้งแรกคือประเทศเยอรมัน  ท่านเสงี่ยม เผ่าทองสุข เล่าว่า ท่านได้เป็นพนักงานวิทยุรุ่นนั้น  เพราะภาษอังกฤษท่านดีมาก และพิมพ์ดีดได้ดี  คือรับโทรเลขแล้วพิมพ์ดีดได้เลย ไม่ต้องไปเขียนเป็นตัวหนังสือ ท่านจึงได้รับแต่งตั้งให้เป็น นายเวร(เป็นหัวหน้า)

  และต่อมาถูกย้ายให้มาอยู่ที่สถานีวิทยุศาลาแดงอีก  ท่านเล่าว่าสาเหตุที่ถูกย้ายเพราะ คุยเก่ง

ตอนตีสามคืนหนึ่งที่ท่านเข้าเวรอยู่นั้น ท่านอธิบดีมาตรวจงาน และเจ่อว่านายเสงี่ยมฯ คุยเก่ง

ชวนลูก น้องคุยโม้งานการไม่ทำ  จึงถูกย้ายให้ไปอยู่แผนกที่ท่านทำงานไม่เป็น ที่สถานีวิทยุศาลาแดงอีก  แผนกที่ท่านถูกย้ายมานั้น ท่านไม่รู้งานเลย  แต่ได้รับเงินเดือนสูงงานก็ไม่เป็น ท่านจึง ไปซื้อตำราภาษาอังกฤษ มาอ่าน และศึกษาด้วยตนเอง

   อยู่ไป  4-5 เดือน ท่านอธิบดีมาถามว่าเสงี่ยมฯ มันเป็นอย่างไรบ้าง ทำงานอย่างไรบ้าง  หัวหน้าว่าเสงี่ยม เขามาอยู่  4-5 เดือน  ดีกว่าพวก ที่อยู่ทำงานมา 4-5 ปี

  ท่านเล่าว่าท่านตั้งปณิธานว่าท่านจะทำงาน อยู่ กับกรมไปรษณีย์โทรเลขจนกว่าจะปลดเกษียณ หรือจนกว่า ทางราชการไม่ต้องการ ท่านบอก ว่าเป็นหนี้บุญคุณกรมไปรษณีย์โทรเลขมาก  คือสมัยเรียน

ท่านได้รับค่าจ้างเรียนเดือนละ 20 บาท

  และเมื่อมาอยู่สถานีวิทยุ ได้มีโอกาส เอาเครื่อง เอา อะไหล่ ส่วนประกอบวิทยุต่างๆ มาทดลองเล่น

 ท่านบอกว่าสมัยนั้นไม่มีเงินมากมายหรอกที่จะซื้ออุปกรณ์เหล่านี้มาเล่นทดลองอะไรได้

 สมัยอยู่กองช่างวิทยุ ท่าน ประดิษฐ์ เครื่องส่งวิทยุ ใช้ในสงครามอินโดจีน เป็นเครื่องที่ท่านคิด     ประดิษฐ์

ขึ้นมาเอง

 ที่นี้ต่อมาเป็นที่ ตั้งสถานีวิทยุ  ๑ ปณ

แล้วท่านคิดสร้างประดิษฐ์เครื่องส่ง  1 ป.ณ. ท่านควบคุม ดำเนินการเองหมด ท่านเล่าว่า  มีชื่อเสียงมากตอนนั้น  สถานีวิทยุ  เสียงรับฟังดีมากๆ  ท่านเล่าว่ามีรายการแปลกๆใหม่ๆ ท่านควบคุมเองหมด มีรายการอภิปราย.. มีรายการสอนภาษาอังกฤษทางวิทยุ  ท่านเล่าว่าท่านภูมิใจมาก  ที่ท่านเรียนที่โรงเรียนไปรษณีย์ เมื่อ จบออกมา ได้เงินเดือน 35 บาท  แล้วได้เป็นผู้อำนวยการกองช่างวิทยุ
และได้เป็นนายช่างใหญ่ และต่ำแหน่งสุดท้ายได้เป็นรองอธิบดีกรมไปรษณีย์โทรเลข 2-3 ปี
ท่านเล่าว่าท่าน จบ ม.8 เทพศิรินทร์ ท่านเห็นว่าทางโรงเรียนไปรษณีย์เปิด ให้เรียนและได้เงินเดือน เดือน ละ 20บาท
ครับคุณบุญชนะ อัตถากร ท่านเกิด ที่มหาสารคาม เมื่อพ.ศ. 2453 จบม.8 ที่ปทุมคงคา แล้วคิดหางานทำ  แต่ทราบว่าโรงเรียนไปรษณีย์ให้เรียนแล้วให้สตางค์เดือน ละ 20 บาท ท่านจึงไปเรียน
ต่อมาท่านเรียนมหาวิทยาลัย  ออกจากไปรษณีย์ไป  ครับเล่าเสริมนะครับ

 -ข้อมูล  จาก หนังสือ  100 ปี โทรคม   หนังสื่อย้อนอดีตสื่อสาร  และ 100  ปีโรงเรียนไปรษณีย์