“ค่ำคืนเดือนหงาย เราขี่ควายชมจันทร์....” น้องแดงฮำเพลงเบาๆ ในลำคอเมื่อแสงจันทร์นวลผ่องเริ่มสาดสว่างมายังดาวเคราะห์สีน้ำเงิน เป็นเพลงเก่าๆ ที่เคยได้ยินน้าเกรียงร้องสมัยหนุ่มๆ

“ค่ำคืนเดือนหงาย เราขี่ควายชมจันทร์....” น้องแดงร้องซ้ำ เพราะร้องได้แค่นี้ แต่ก็อยากร้องให้เข้ากับบรรยากาศที่สุดแสนจะโรมานซ์เช่นนี้

หน้าฝนนี่อาหารอุดมสมบูรณ์ดีจริงๆ วันก่อนซัดหนอนผีเสื้อของน้าเกรียงไปหลายตัว แซ่บหลาย..กินอิ่ม นอนหลับแบบนี้ค่อยยังชั่วหน่อย สมกับที่เกิดมาเป็นน้องแดงเสียจริงๆ

พรึ่บๆๆๆๆๆๆๆ วี้ดดดดด วิ้วววว..........

ว้าย.. เสียงอะไรกันนี้ ว้ายๆๆๆๆ โลกตกหลุมอากาศหรือไง ถึงได้โคลงเคลงแบบนี้  ...

เฮ้อ.. สงบเสียที  โอ้โฮโลกไหวแค่นี้เช้าแล้วเหรอ น้องแดงฝันไปหรือเปล่านี้ ยังไม่ได้นอนเลยนะ ทำไมสว่างเร็วจัง เอ๊ะแสงมาจากไหนนี้ ไม่ใช่แสงตะวันนี่นา ลองเข้าไปดูใกล้ๆ หน่อยซิ จะร้อนมั้ยเนี่ยะ

(ภาพ 1) อาว์.. ไม่ร้อนเลยแฮะ แต่ว่าอันตรายหรือเปล่านี่

(ภาพ 2) มุมนี้เป็นไง ดูมันไม่ขยับเลยนี่

(ภาพ 3) เอ้าลองเข้าไปใกล้ๆ อีกหน่อยดีกว่า

(ภาพ 4) เฮ้ย.. รู้แล้วต้องเป็นดวงจันทร์แน่เลย มันตกลงมาได้ไงนี้

(ภาพ 5) เร็ว.... พ่อแม่พี่น้อง ดวงจันทร์ตกมาจากท้องฟ้า น้องแดงเอาขาเหยียบไว้แล้วมาดูกันเร็ว เดี๋ยวมันจะขึ้นฟ้าเสีย เร็วๆๆๆ เร็วเข้าพ่อแม่พี่น้อง...........เร็วๆๆ มาดูกัน 

อิชั้นก็ลุ้นอยู่ตั้งนานว่าไข่ของดิฉันจะโดนพวกน้องแดงจัดการหรือเปล่า วันรุ่งขึ้นลองโฉบมาดูก็พบว่ายังอยู่รอดปลอดภัย ไม่รู้ว่าน้องแดงเกรงใจน้าเกรียงหรือว่ามันไม่ชอบกินไข่ของอิชั้นกันแน่ แต่ก็ไม่รู้ว่าไข่ของอิชั้นจะรอดไปจนถึงเป็นหนอนหรือเปล่า วันนี้ไข่เพิ่มอีกหน่อยดีกว่า