ชีวิตเล็กๆของคนสองคนที่ตัดสินในร่วมทางร่วมแบ่งปันทุกสิ่งทุกอย่าง

ในชีวิต ไม่ว่าสิ่งนั้นจะเป็นสุขหรือทุกข์ แม้ว่าบางครั้งทุกข์จะมีมามากกว่าสุข

ก็ตามที ชีวิตที่ธรรมดาในอาชีพลูกจ้างประจำของเราทั้งสอง ดำเนินมาหลาย

ปีแล้ว มากกว่าสิบปีแล้วที่เราเคยใช้ชีวิตลำพัง ซึ่งก่อนหน้านั้นเวลาสุขก็สุข

คนเดียว เวลาทุกข์ก็ทุกข์เพียงลำพัง

นี่ก็ครบรอบขวบปีแล้วนะที่เราก้าวเดินมาพร้อมกัน ล้มลุกคลุกคลานตาม

ประสาคนธรรมดาที่ไม่ได้มีพร้อมทุกอย่าง แต่ที่เรามีคือใจที่พร้อมจะเดินไป

ด้วยกัน เราไม่ได้ดื่มฉลอง ไม่ได้จัดงานฉลองใดๆเลยแต่เรารู้อยู่ในใจเราเอง

ทั้งสอง ว่าหนทางเดินนั้นยังอยู่อีกไกลนัก